Gertjan's Looblog
Malta april/mei 2009
navigation back navigation home navigation forward

De foto's van april zijn hier te vinden: Flickr collection

De foto's van mei zijn hier te vinden: Flickr collection

15 mei: Sliema promenade

Vandaag de laatste dag op Malta, morgenvroeg vlieg ik terug. Ik loop eerst maar weer eens op en neer de universiteit. Daarna nog even over de boulevard om van de onstuimige zee te genieten, en om een ansichtkaart voor Cor te kopen en te versturen. Terwijl ik terugloop belt Petri, en met de telefoon aan mijn oor ligt er plotseling 20 euro voor mijn neus... Tien seconden later is mijn beltegoed op, en vanaf hier niet meer op te waarderen.

Deze laatste kilometers brengen het totaal aan gelopen kilometers hier op Malta precies op 400.

Vanavond nog uit eten en dan is het gedaan. Laatste film (gisteravond): Walk the line, een biografie van Johnny Cash. Een aanrader. Mooie muziek, geproduceerd door T-bone Burnett. Toch is het niet alleen een muziekfilm, maar een echt romantisch drama. 8!

kaartje afstandmeten.nl

14 mei: van Siggiewi naar Sliema

Karrensporen bij Clapham Junction

Vandaag opnieuw een wandeling uit het boekje aan het einde van de middag. Dus eerst naar de universiteit en terug. Dan met de bus naar Siggiewi, om daar route nummer 21 te lopen. De route leidt eerst langs het Limestone Heritage Centre, een aanrader volgens de gids, maar helaas al om 's middags drie uur dicht. Vervolgens klimt de route naar het Laferla Cross op een heuveltop (219 meter hoog). Vandaar normaliter prachtig uitzicht, maar het is vandaag bewolkt, soms een beetje benauwd, maar ook zo nu een dan een fris windje. Toch wel lekker weer om te lopen, maar de uitzichten zijn dus minder. Wel zie je vanaf heuvel Verdala Palace op de volgende heuveltop goed liggen, en daar moet ik dus zo nog naar toe.

Maar de route leidt eerst via de "cart ruts" van Clapham Junction. Dit zijn prehistorische karrensporen, die volgens de bordjes tot de grootste archeologische mysteries van "de Maltese archipel" behoren. Twee weken geleden las ik dat een of andere prof het mysterie had opgelost. Het zouden ... karrensporen zijn geweest. Dit zal het aantal bezoekers van de site niet doen toenemen verwacht ik. Heel spectaculair om te zien is het ook al niet. Wel leuk is dat de site genoemd is naar een onoverzichtelijk rangeerterrein bij Londen: Clapham Junction.

Buskett Gardens staat bekend als het enige bos van Malta, ooit aangelegd door de Britse (?) machthebbers om te kunnen jagen. Het is hier in de weekends heel druk met pick-nickende Maltezers, maar nu is er bijna niets te doen. Vandaar is het nog een flink eindje teruglopen naar Sliema. Eerst via een aardige weg naar Rabat, en vandaar de bekende route via Mdina, Lija en San Gwann.

kaartje afstandmeten.nl

13 mei: naar universiteit en terug

12 mei: rondje naar Siggiewi

Gastvrijheid in Malta

Ik ben al wat eerder terug van de universiteit, en begin om 4 uur met een rondje dat ik al eerder wilde lopen. Route 22 uit het bekende boekje, door een valleitje van Siggiewi to Qormi. Ik loop echter eerst naar het beginpunt, en ook weer terug van het eindpunt, dus het wordt allemaal wat verder.

Het is een aardige route, en zoals beloofd is het stuk door de vallei heel rustig. Ik zie een slang vlak voor me de struiken inschieten. Er zijn geen giftige slangen op Malta, zegt de reisgids, maar weet die slang dat ook wel?

De heen- en terugweg is niet veel aan: dwars door de bebouwing. Heen door Birkirkara. Terug door Hamrun en Tax-Biex. Van kilometer 19 tot 20 houdt Petri me mobiel gezelschap. Ik moet op de kaart opzoeken door welke stadjes ik gekomen ben, want dat kun je niet merken: alles is aan elkaar gebouwd, en er zijn verder nauwelijks bordjes. Eigenlijk is dit gebied rond Valletta samen een grote stad (elk stadje afzonderlijk is klein; Valletta zelf heeft zelfs minder dan tien duizend inwoners).

En o ja, die kei op de foto: daar moest ik toch echt langs...

kaartje afstandmeten.nl

11 mei: naar universiteit en terug

10 mei: rondje Sliema naar Valletta Waterfront

Slenterdagje. Ik wil het een beetje rustig aan doen na de vermoeienissen van gisteren, maar aan de andere kant ga je ook niet de hele dag stilzitten als de zon weer aan de hemel brult, en je al vroeg wakker bent. Ik loop richting Valletta maar volg zoveel mogelijk de zee. Bij Dragut Point loop ik echter vast op een enorme bouwput. Er worden hier nog volop appartementen en hotels en dergelijke gebouwd. Als de kredietcrisis doorzet (of is die al afgelopen?) dan wordt dat nog een drama. In maart (laatste cijfers) was het toerisme hier met meer dan 20% gedaald vergeleken met vorig jaar. Met name voor de Britse toeristen is Malta plotseling een hele dure bestemming geworden.

Er blijkt op zee een powerboatrace te worden gehouden vandaag. Ik vind dat die boten niet eens zo heel hard gaan, maar ze maken wel een onbeschrijfelijke herrie. Als 's middags de wedstrijd echt begonnen is, worden er blijkbaar ook nog opnamen uit een helicopter gemaakt. Die helicopter volgt de boten dan van vlak boven water en dat is eigenlijk spectaculairder dan die boten zelf.

In Valletta loop ik onder langs de enorme stadswallen. Dit blijkt net te kunnen. Helemaal aan de andere kant kom ik plotseling in de Waterfront terecht. Niet alleen blijkt hier de thuishaven van de powerboatraces te zijn, ook is er een lint van zeer sjieke restaurants en worden er oude modellen raceauto's geshowd. Niet mijn ding. Ik loop weer terug richting `thuis'... Daar is het muziekfestival inmiddels al begonnen - vandaag speelt de muziek op straat onder een grote feesttent. Er is nog weinig te doen, en het meisje van de kassa is teleurgesteld als ik ook al geen betalende gast blijk, maar nu eenmaal hierboven woon.

kaartje afstandmeten.nl

9 mei: flink rondje op Gozo

Van half acht tot half acht onderweg: dagje Gozo. Eerst met bus en ferry naar Mgarr, de haven van Gozo. Vandaar volg ik de routes 26 en 27 van mijn boekje: langs de zuidkust naar Dwejra en verder naar San Lawrenz. Vervolgens moet ik natuurlijk nog terug: via Victoria en dan ga ik ook nog langs Ggantija, de archeologische "tempels" (waarom denken ze toch altijd dat zulke opgravingen religieuze doeleinden hebben gehad?).

Het eerste deel, langs de kliffen is prachtig en tegelijkertijd zeer vermoeiend. Veel klauteren over slechte wegen en ook veel klimmen over iets betere wegen. Uitzicht bij km 6 is weergaloos, en het stuk van km 8 t/m km 12 heel erg fraai.

Xlendi is een heel mooi gelegen klein kustplaatsje. Daar eet ik een broodje. Vandaar moet ik de rotsen zo'n beetje recht omhoog opklimmen. De gids zegt: "climb directly up the rocky slopes of Tar Rief-nu. This will unnerve some walkers [...]". Ook al heb ik hoogtevrees, echt zenuwachtig word ik er niet van, maar het is wel heel, heel zwaar. Uiteindelijk leidt de wandeling naar Dwjra Bay met de bekende attracties (die ik vorige week al met de rest gezien heb) Fungus Rock, Azure Window en Inland Sea. Dat is natuurlijk ook nog steeds prachtig. Het boekje stuurt me over de bergrug die de Inland Sea van de zee scheidt, en dit is opnieuw een buitengewoon vermoeiende beklimming. Als ik boven ben in San Lawrenz is de rest feitelijk uitrusten: lopen over gewone wegen met niet te veel steile beklimmingen.

Voorbij Victoria dub ik of ik nog naar Ggigantija zal gaan: dat is nog een beklimming extra. Maar mijn cultureel geweten (ja, ja) wint het deze keer van de benen. Ik vind niet dat ik erg voor de moeite beloond word. De tempels lijken nogal op die van Hagar Qim die ik al eerder zag, en verder wordt het uitzicht belemmerd door een grote groep bustoeristen die in het midden van het pad de uitleg van de gids beluisteren. De gids heeft ook nog de brutaliteit om de rest van de bezoekers tot stilte te manen (terwijl zij toch voor de overlast zorgt, denk ik dan recalcitrant - vanwege de vermoeidheid vermoedelijk).

Vervolgens terug naar de haven, waar ik nog net mee kan op de klaarliggende ferry. Maar het duurt vervolgens aan de overkant heel lang voordat er een bus naar Sliema vertrekt, en die bus is dan natuurlijk stampvol, en doet er nog bijna een uur over voordat ik hier een biertje open kan trekken... Proost!

kliffen zuidkust Gozo

kliffen zuidkust Gozo

jagershutje van hergebruikt materiaal Aquaduct van Kercem

8 mei: naar uni; terug via alternatieve route

The Count of Monte Cristo met Comino Castle

Eerst op en neer naar de universiteit. Op de terugweg door de vallei die ten noorden van de campus ligt geprobeerd terug te lopen. Was niet echt een succes.

Gisteravond gekeken naar There will be blood. Mooie film, maar niet om voor thuis te blijven. Beoordeling: 6. Vanavond heb ik The Count of Monte Christo gedownload en gekeken. Waarom: die film is hier op Malta opgenomen. De hoofdpersoon zit 13 jaar gevangen in ... Comino Castle (andere naam in de film natuurlijk) waar ik zelf vorige week nog rondgelopen heb. Ook wordt er gezwommen bij Comino en zie je andere bekende plekjes voorbij komen. Heel apart, en daarom een 7.

Ik ben van plan morgen nog een dagje naar Gozo te gaan en daar een flinke tocht te maken. Vroeg op, als dat tenminste lukt, want de pub waar ik boven woon heeft dit weekend muziekfestival met live music. De rock muziek is inmiddels begonnen.

kaartje afstandmeten.nl

7 mei: rondje vanaf Sliema naar Chadwick Lakes

Eerst op en neer naar de universiteit.

's Middags stop ik wat eerder met werken want ik wil wandeling nummer 19 uit mijn boekje lopen, van Rabat naar Mosta door een valleitje. Volgens Mike kan ik dit beter niet in het weekend doen, want dan zijn er nogal wat mensen die met hun auto de smalle vallei ingaan. Daarom dus vanmiddag, inclusief de wandeling naar het beginpunt, en van het eindpunt weer terug naar Sliema.

Het deel door Wied Il-Fiddien, Wied Il-Qlejgha en Wied Ta I-Esperanza is heel aardig, en heel anders dan ik hier op Malta tot nu toe gelopen heb. Er is een beekje, een aantal meertjes (die zomers droog staan, maar nu nog wat water bevatten) en veel begroeiing. Ook is het hier en daar nog flink modderig, of staat het pad helemaal blank. Het pad is ten dele lastig te volgen. Vooral het laatste deel. Volgens het boekje: "The path is easy to follow once you have found it". Ik heb het pad nooit gevonden, denk ik, want het is een worsteling door het struikgewas inclusief bramen en distels. Toch is het valleitje hier maar een paar meter breed, dus dat pad is volgens mij gewoon verdwenen.

In Mosta zit ik op een bankje tegenover de reusachtige koepelkerk, en ontdoe mijn sokken en schoenen van een hele berg zaadjes, grassprieten, takjes, blaadjes, etc. Ook moet er wat extra drinken worden ingeslagen want het is vandaag flink warm.

kaartje afstandmeten.nl

Wied Il-Fiddien Wied Il-Fiddien

Chadwick Lakes onverwachte straatnaam in Pembroke

6 mei: op en neer naar de universiteit

5 mei: rondje vanaf Sliema naar Madliena

De vakantie is voorbij, en Petri en de kinderen zijn weer thuis. Ik ben weer in Sliema voor nog een kleine twee weken. Ik loop vanochtend al vroeg een rondje. Na het mindere weer van gisteren schijnt de zon weer volop... Ik probeer een op de kaart aangegeven wandelpad te volgen door het dal dat in Saint Juliens in zee uitkomt. Het eerste stukje lukt, maar dan word ik de normale weg weer op gedwongen. Even verderop probeer ik het opnieuw, maar kom in de rimboe terecht (tussen km 3 en 4), waar ik plotseling op een hutje met vier kerels afloop die me (schuldbewust?) aankijken. Ze wijzen me vriendelijk de weg naar de bewoonde wereld. Stropers? Vandaar vervolg ik de vooraf bedachte route via Pembroke (vroeger een basis van de Britse soldaten) en de kust terug.

Daarna nog op en neer naar de universiteit.

kaartje afstandmeten.nl

3 mei: rondje Comino

We gaan een dagje naar Comino: een klein eilandje tussen Malta en Gozo. De boot vertrekt bij dezelfde pier als de ferry naar Gozo, en dat is maar vijf minuten rijden vanaf ons hotel.

De boot legt aan in de Blue Lagoon: een prachtig plekje waar je mooi kunt zwemmen, bijvoorbeeld naar het eilandje aan de overkant. Zelfs op de satelietbeelden van GoogleMaps kun je de blauwe kleur (volgens Kris is het groen) van het water zien. Ida, Petri en ik zwemmen dan ook door het heldere water naar de overkant (en terug allicht). Daarna loop ik het hele eilandje rond. Erg droog. Wel dieren: veel hagedissen (of iets wat er op lijkt) en verder zie ik nog een konijn en een slang.

Bij kilometer 7 is een mooi gerestaureerd kasteel, en ik mag nog net even naar binnen en naar boven...

op Comino zwemmen in de Blue Lagoon

2 mei: rondje Mellieha Mgarr

Rik wil vroeg opstaan, ontbijten, en dan terug naar bed om lang uit te kunnen slapen. Ik sta ook vroeg op, ontbijt met Rik en loop dan een flink rondje. Eerst naar beneden en dan naar het Popeye dorp: een kleine mooie baai waar destijds voor de verfilming van Popeye een dorpje is gebouwd als decor. Het ziet er grappig uit. Je kunt er ook in, als je toegang betaalt, maar dat is helemaal niet nodig om het goed te kunnen zien. Vanaf Popeye Village volg ik kilometers lang de kliffen. Soms over een pad, maar vaak ook gewoon over de rotsen. Heel indrukwekkend, ook wel vermoeiend.

Enkele kilometers verderop staat een jeep aan de rand van de klif, en er blijkt een trap/pad naar beneden te zijn. Beneden zie ik drie kleine tentjes en enkele kampeerders, waarvan eentje uit het zicht van de medekampeerders en zich dus onbespied wanend uitgebreid zijn achterwerk afveegt.

Bij Golden Bay nog meer kampeerders, en ook een groepje abseilers. Foto gemaakt om aan Ida te laten zien - net iets voor haar zoiets. Na de Golden Bay langs het strandje waar we begin van de week gezwommen hebben, en dan verder naar Gnejna Bay waar ik al eerder even met Petri was geweest. Vandaar naar Mgarr.

Vanaf Mgarr volg ik de gewone wegen om terug te lopen. Dat is ook nog wel vermoeiend want ik moet nog twee keer een heuvelrug over. De eerste heuvelrug blijkt - verrassend genoeg - begroeid met bomen. Ondanks de vele waarschuwingen "Keep Clean" is het een grote rotzooi onder de bomen. Dit is blijkbaar een populaire plek voor familiepicknick.

Popeye Village Il Karraba tussen Gnenja Bay en Ghajn Tuffieha Bay

1 mei: rondje op Gozo, Ramla Bay

bij Ramla Bay

Te druk om (veel) te lopen... Vandaag een dagje naar Gozo en vanaf Ramla Bay proberen we (Petri en ik) een pad te volgen dat wel op de kaart staat maar na een dikke kilometer in het niets oplost. Leuk en spannend is de route wel, hopelijk zie je hier iets van op de foto's. Iets meer dan drie kilometer slechts, maar we waren toch anderhalf uur onderweg.

kaartje afstandmeten.nl

29 april: naar Red Tower

uitzicht vanaf Marfa Range

Vanochtend om even na zeven vertrokken. Strakblauwe lucht, en ik loop opnieuw naar de Red Tower, maar loop nu verder tot het einde van de clif (Marfa Range) en dan over een pad naar een iets lager gelegen weggetje terug naar de hoofdweg. Werkelijke prachtige vergezichten naar alle kanten!

kaartje afstandmeten.nl

28 april: twee keer naar zee en terug

kaartje afstandmeten.nl

Eerste dag. Eerst met Petri Mellieha verkend - prachtig stadje, zeer fraai gelegen. Mooie kerk. Daarna naar strand. Later ook met kinderen naar het strand. Het is net op tijd prima weer geworden. Nog wel wat wolken, maar Kris en Ida hebben al in zee gezwommen.

27 april: rondje van Mellieha naar Red Tower

Mellieha Bay met Red Tower

Vandaag rond vijf uur aangekomen in het hotel in Mellieha. Vanuit het appartement schitterend uitzicht op de baai en op het kerkje. Vandaag was het nog niet eens helder, dus dat wordt nog mooier. Vreemd weer: harde wind, bewolkt/heiig, maar wel aardig warm. Later op de dag minder bewolking maar koudere wind. Vanaf morgen zou het weer wat zonniger gaan worden.

Ik ben voorlopig nog alleen want de rest van de familie vliegt pas om kwart over acht 's avonds vanaf Schiphol, dus dat wordt nachtwerk voordat ze er zijn. Ik loop eerst maar eens naar het strand: een pittige afdaling. Vervolgens langs het mooie strand (maar er is weinig tot niets te doen vandaag) aan de andere zijde van de baai weer omhoog. Dan bovenop de heuvelrug prachtig uitzicht op Gozo en het eilandje dat tussen Malta en Gozo inligt. Linksaf naar de zogenaamde Red Tower. Ik loop boven op de heuvelrug met zee aan zo'n beetje alle kanten. Dit is een heel mooi stukje, hier kom ik deze week vast nog wel terug.

kaartje afstandmeten.nl

26 april: van Sliema naar Mdina en terug

Mdina

Vandaag had Mike me uitgenodigd voor de lunch in zijn huis (kasteel) in Mdina. Mdina is een prachtig oud stadje (oude hoofdstad) gebouwd als een bastion boven op een heuvel. Het huis van Mike maakt deel uit van het bastion. Hij heeft dus een geweldig uitzicht. Ook het huis zelf is heel bijzonder: enorme muren, hele grote kamers. Zie de foto's (voor de buitenkant althans) op flickr.

Voor de route had ik me deze keer voor de verandering eens goed voorbereid, om te voorkomen dat ik op de doorgaande wegen terecht zou komen. Dat was goed gelukt, mooie route over het algemeen, en toch vrij direct op het doel af. Vooral het plaatsje Lija bleek een mooi oud stadje. Verder kwam ik door het Nationaal Park, maar dat is hier geen natuurgebied, maar een groot park (op de plek waar vroeger het vliegveld was) met onder andere het grote voetbalstadion en grote grasvlaktes waar families komen pick-nicken. Vandaag tenminste, maar het was dan ook Family Fun-day.

kaartje afstandmeten.nl

25 april: de Victoria Lines

China heeft de Chinese muur, en Malta heeft de Victoria Lines, ook bekend als de Dwejra Lines. Een natuurlijke barriere die dwars over het eiland loopt, en die rond 1870 door de Britten versterkt is met muren, forten en dergelijke tegen invasies (het Noordelijk deel van het eiland werd dan ontruimd). De Victoria Lines loopt zo'n beetje van kust tot kust dus ik steek het hele eiland over. Ik begin al vroeg: voor zeven uur de deur uit, maar op het busstation moet ik een uur wachten voor de bus naar Mgarr, die bovendien een flinke omweg neemt. Ik ben na drie kwartier uiteindelijk alleen over in de bus... Pas na negen uur begin ik te lopen.

De wandeling die ik volg is uit het boekje Walking in Malta van Paddy Dillon, uitgegeven door Cicerone. Het is wandeling nummer 18, gelijk de langste. De beschrijving kloppen prima, dus het is behalve bij het begin bij km 4 meestal makkelijk te vinden.

Mooie wandeling, maar warm. Nu valt pas op hoe weinig schaduw je hier hebt (namelijk: geen). Het is hier midden in de zomer vermoedelijk niet uit te houden. Mooiste stukken: km 10, 11; en km 20-22. Bij het eindpunt (km 22.5) ben ik nog lang niet aan de beloofde 30 km, dus ik loop het laatste stukje naar het appartement ook maar.

Bij terugkomst blijkt dat niet alleen ik het warm heb: plotseling wordt er volop gezwommen!

Fomm ir-Rih Bay Victoria Lines

24 april: woon-werk en naar Valletta en terug

Valletta

Het is hier nu dan toch eindelijk heerlijk weer geworden. Strakblauwe lucht. Dus eind van de middag nog een rondje naar Valletta gelopen. Mooie stad. Prachtige uitzichten vanaf de stadswallen, en ook de straatjes in de stad zijn aardig.

kaartje afstandmeten.nl

23 april: op en neer naar de universiteit

Alweer, weinig tijd om te lopen vandaag, alleen woon-werk-verkeer; college was vandaag van 4-6, en eerder met Dan en Mike geluncht. Ik weet nu eindelijk de weg "vanzelf" te vinden. Film: Dead Man van Jim Jarmusch. Viel toch erg tegen, hier en daar wel grappig maar het duurt allemaal veel te lang, en op een gegeven moment kan het je allemaal niet meer schelen. Ook de muziek van Neil Young is anderhalf uur hetzelfde... Waardering: 5.

kaartje afstandmeten.nl

22 april: op en neer naar de universiteit

Weinig tijd om te lopen vandaag, alleen woon-werk-verkeer. Op de terugweg eindelijk de optimale route gevonden, geloof ik. Eerste echte college gegeven vandaag. Er zijn drie studenten die het vak volgen. Dat is niet zo veel, nee. Voorlopig is er elke dag twee uur college gepland met dit groepje. Vanavond een oude film van de gebroeders Coen gekeken: Blood Simple. Wel aardig, maar wat traag (1984...). Maar de detective is wel erg leuk! 6. Op youtube vind je een van de leukste scenes van de film, met als motto waarom je een vrouw moet hebben die veel van je houdt, als je beide armen gebroken hebt.

kaartje afstandmeten.nl

21 april: promenade en naar universiteit en terug; rondje naar Valletta

's Middags nog een rondje naar Valletta, want Mike haalt me pas wat later op om te gaan eten. 's Ochtends in de stralende zon een klein stukje over de promenade, ook om wat foto's te maken. Verder op en neer naar de universiteit. De wireless in het appartement werkt nu ook.

Nieuw: je kunt alle Malta foto's bekijken op mijn picasa site !

Promenade en universiteit: kaartje afstandmeten.nl Naar Valletta: kaartje afstandmeten.nl

20 april: van de universiteit naar appartement, en rondje Swieqi

4 months 3 weeks 2 days

Het regent vanaf 's ochtends tot 4 uur 's middags. Dan heb ik er op de universiteit ook wel genoeg van en loop terug (heen had Mike me opgehaald). Slechte wegen, hoogteverschil, en geen regen gewend, dus je kunt je wel een voorstelling maken van de plassen en riviertjes op de straten. Het wordt snel beter, en onderweg schijnt de zon al weer. Het is nu ook heel mooi helder (maar fototoestel even niet bij me). Na boodschappen doen loop ik deze keer langs de kust in noordwestelijke richting. Eerste baai is heel aardig met vissers en veel kleine restaurantjes. Daarna enorme vakantieresorts. Vervolgens binnendoor terug. Hongeraanval gestild met twee bounty's.

Twee jaar lang films verzameld - sinds het idee om naar Malta te gaan ontstond. De films staan op de externe harddisk, en die heb ik meegenomen. Gisteravond gekeken naar Slumdog Millionaire. Wel onderhoudende film, maar de reviews waren zo goed, dat de film toch een beetje tegenviel. Oordeel: 6.

Vanavond was het 4 Months, 3 Weeks and 2 Days. Roemeense film, speelt in het Roemenie van 1987 en gaat over een studente die een abortus ondergaat. Mooie film. Wonderlijk einde. En (niet verder lezen als je de film nog gaat zien): waarom wordt er in de film niets meer gedaan met het mes dat gestolen wordt? Het geeft wel wat extra spanning omdat je natuurlijk denkt dat het mes nog wel gebruikt gaat worden. Oordeel: 7.

kaartje afstandmeten.nl

19 april: van Zurrieq naar Dingli

steen met afstand naar Valletta verwijderd

Met de bus van Sliema naar Valetta. Het busstation van Valetta is een bezoekje op zich waard. Rotonde om de fontein met een onoverzichtelijke wirwar van bussen. Vervolgens met de bus naar Zurrieq. Duur is het niet. Een zone kost 47 cent. Het hele eiland bestaat maar uit drie zones. Later blijkt dat twee zones maar 54 cent kost.

Vanaf Zurrieq loop ik naar de kust. Daar is een toeristische trekpleister: de Blue Grotta, die je alleen met een bootje kan bezoeken. Helaas, blijkbaar is de zee niet rustig genoeg, de bootjes varen niet. Ik loop dus onverrichterzake terug omhoog en dan blijf ik zo'n beetje steeds de kust volgen. Even verder zijn nog twee trekpleisters: de archeologische vindplaatsen Hagar Qim en Mnajdra.

Vervolgens wordt de route lastiger. Zowel het wandelboekje als de kaart blijken hier en daar wandelpaden aan te geven die over priveterrein gaan, en waar bordjes met "Private" en dergelijke je proberen tegen te houden. Ook zitten er stukjes tussen die je nauwelijks pad kunt noemen. Hier maak ik de foto van een van de beroemde wegwijzers waar in de tweede wereldoorlog het aantal kilometers naar Valletta is verwijderd om de Duitsers niet te helpen (zo herinner ik me het verhaal tenminste - maar bij nader inzien denk ik dat dit een andere oorlog met andere vijanden moet zijn geweest).

Uiteindelijk lukt het toch zo'n beetje en kom ik boven de beroemde kliffen van Dingli terecht. Bij een kapelletje is een stalletje met fruit en drinken, en terwijl ik geniet van de versnaperingen en het uitzicht word ik per SMS op de hoogte gehouden van de zwemverrichtingen van Ida in Winschoten. Knap wel, die techniek. Wonderlijk genoeg heb ik nu, terug in de bewoonde wereld, tijdelijk (?) geen bereik...

Vanaf Dingli probeer ik nog een alternatieve route naar Rabat te vinden, maar dat lukt niet, en daarom neem ik de bus terug vanaf Dingli. Het zijn uiteindelijk maar 21 kilometers, maar het voelt als het dubbele...

kaartje afstandmeten.nl

busstation Valletta Zurrieq

cactus Hagar Qim

Hagar Qim Britse sporen in het landschap

Dingli klifen Meer opvallende plantengroei

Dingli klifen Meer opvallende plantengroei

18 april: rondje vanaf appartement Sliema, Malta

Ik ben in Malta. Appartement in Sliema. Groot en mooi, twee kleine balkonnetjes, maar de TV en internet werken nog niet. Ik zit op derde verdieping. Beneden is een kleine, rustige bar met terrasje.

Mike heeft me opgehaald van het vliegveld en de directe omgeving laten zien. Sliema is een levendig stadje niet ver van het vliegveld, de universiteit, en de hoofdstad. Ik loop een flink eind langs de "promenade". Die is enkele kilometers lang, een mooi breed trottoir langs de weg die hier de zee volgt. Dit is blijkbaar een populair stukje voor meer enthousiaste wandelaars, joggers, en hardlopers.

Appartement is zo'n honderd meter vanaf deze promenade, dus vlak aan zee en vlak bij wat kroegjes, terrasjes en restaurants. Op een overdekt terras van een restaurantje heb ik zojuist konijn (lokale specialiteit) gegeten. De terrasverwarming was aan, het was best koud, en er vielen zelfs ook enkele regendruppels.

kaartje afstandmeten.nl

uitzicht uit appartement uitzicht uit appartement

appartement appartement

terug naar Looblog April 2009


Reacties: G.J.M.van.Noord@rug.nl            Andere afleveringen van de looblog