Gertjan's Looblog November 2010 navigation back navigation home navigation forward

De foto's van deze maand zijn hier te vinden: Flickr collection

28 november: rondje naar Aduarderzijl

slachteroffer van de vorst: berenklauw

Het is hier nog steeds volop winter. In Noord-Laren is de ijsbaan zelfs al open. Ik loop eindelijk weer eens een rondje in de eigen omgeving (de auto is namelijk van Petri). Er schijnt een bleek zonnetje, en dat zorgt ervoor dat het witte landschap er prachtig bijligt. De bomen zijn wit van de rijp en steken soms licht af tegen de achtergrond. Ook de kleur van baksteen fleurt het landschap op.

berijpte meidoorn

Met de plantjes is het nu echt gedaan. Zelfs de brandnetels zijn voor zover ze nog aanwezig zijn nauwelijks te herkennen door een laagje rijp of sneeuw. Het enige wat ik wel herken is, behalve wat grotere bomen en struiken, klein kruiskruid op de Aduarderzijl. Op de stenen muren van de slecht onderhouden Wetsingerzijl groeit verder flink wat muurvaren. En op de terugweg zie ik wat omgeknakte berenklauwexemplaren die de vorst dus niet overleefd hebben. route; natuur

ijs in sloot achter Fransum Meedenerweg 11

27 november: rondje vanaf Makkum

berijpt walstro

De winter is dus begonnen. Gisteren lag er sneeuw en vanochtend als ik tegen zeven uur wakker ben vriest het zeven graden. Het is mistig, en de verwachting is dat de kou en de mist in het noordoosten het hevigst is. Ik had eigenlijk plannen om in Delfzijl een rondje te lopen, maar ik pas de plannen aan en rijd naar Makkum aan het IJsselmeer, een stuk westelijker dus. Daar is het niet mistig, maar wel grijs, en het laatste uur loop ik ook nog in de sneeuw. Ondertussen is het in Aduard opgeklaard en schijnt de zon op de prachtige bomen die wit zijn van de rijp. Verkeerde keuze dus.

sneeuw op de begroeiing

Tussen het oude stadje Makkum en het IJsselmeer ligt een schiereiland waar tegenwoordig een enorm vakantiepark/villawijk is verrezen: De Holle Poarte. Er ligt ook een flink strand dat nu bevroren is en wit ziet van een klein laagje sneeuw. De sneeuw maakt het bovendien lastig om de bevroren plassen te zien en zo nu en dan ga ik bijna onderuit.

Ik loop vanaf Makkum eerst een stuk naar het oosten, tegen de wind in, naar Exmorra. In Exmorra bevindt zich een monument in de vorm van de propeller van een Engels vliegtuig dat bij het Kornwerderzand in het IJsselmeer crashte. Vanaf Exmorra probeer ik naar het zuiden te lopen maar ik loop dood op een riviertje. Men is hier volop aan het jagen, maar waarop? Dan terug en via het museumdorpje Allingawier, waar nu helemaal niets te doen is, en Idzegahuizum.

Thuis blijkt Kris ziek te zijn en zijn zwemwedstrijd te moeten missen. Rik wint met 4-1 een bekerwedstrijd, maar speelt niet goed en wordt halverwege gewisseld. Hij gaat, vermoedelijk per 1 januari, in Groningen op kamers wonen. Ida speelt de hele dag voor Zwarte Piet bij de Jumbo. route; natuur

21 november: vanaf Emmeloord naar Schokland

akker met ui akker met wortel

"En aan de horizon, ligt Emmeloord". Maar eerst was Emmeloord het noordelijke deel van het eilandje Schokland. Dit eilandje lag in de Zuiderzee, en er woonden enkele honderden mensen. Het eilandje werd ontruimd in 1859 omdat men vreesde dat het door de golven zou worden verzwolgen (en om iets aan de armoe en de inteelt te doen wellicht). Het eilandje heeft het uiteindelijk wel uitgehouden, en ligt nu als een verhoging in de Noordoostpolder. Zo'n vijf kilometer lang, en slechts een paar honderd meter breed is het toch de eerste en een van de weinige Nederlandse vermeldingen op de Unesco werelderfgoedlijst.

Goed. Schokland was dus vandaag het doel van mijn tocht, het stond al langer op mijn verlanglijstje. Ik word bij Emmeloord uit de auto gezet want Petri, Kris en Ida gaan nog maar weer eens kijken hoe het met het jongste neefje van de familie gaat, in Amsterdam. Ze pikken me dan op de terugweg bij de afslag Nagele weer op - en ik kan dan Schokland en de Zuidermeerdijk bekijken.

Schokland met de wierde Middelbuurt en kerkje

De polder zelf is natuurlijk knettersaai om in te lopen (afgezien van de hutspotakker), maar Schokland is heel wat aardiger. Bovendien is het enigszins zonnig (maar niet erg helder), dus dat scheelt. Heel spectaculair is het nu ook weer niet - je moet je de verhalen dus wel goed voor de geest halen. Er zijn slechts een paar bouwsels overeind gebleven, bijvoorbeeld de lichtwachterswoning, en natuurlijk het kerkje. En er zijn veel informatiebordjes die uitleggen hoe het er vroeger uitzag. Het hoogteverschil met de polder is niet zo groot, maar dat komt ook omdat de grond van het voormalige eiland sinds de droogmaking al anderhalve meter gezakt is door inklinking.

gekroesde melkdistel

De beschrijving op wikipedia is ook interessant. Let bijvoorbeeld op het feit dat de bevolking van dit miniscule eilandje ook nog was opgedeeld in een protestant en een katholiek deel (en in 1849 twee inwoners die bij de categorie "overigen" werden gerekend) - en die mochten natuurlijk niet met elkaar omgaan.

Na Schokland loop ik naar de Schokkerhaven. Dit blijkt niet alleen een jachthaven te zijn, maar er ligt een heel woonwijkje met vrij luxe nieuwe huizen omheen. Vanaf Schokkerhaven volg ik kilometerslang de Zuidermeerdijk naar het westen. Wel interessant vanwege de plantengroei. Ook diep in november blijkt er nog van alles te bloeien op deze zonnige dag. Bij de Ketelbrug is het nog een klein stukje over een kaarsrechte polderweg naar de oprit van de A6. route; natuur

Hier werd op 13 december 1940 de dijk gesloten rijnaak op Ketelmeer

20 november: van Gieten naar Assen

kopjesbekermos bij Lunsveen

Vandaag neem ik de snelbus naar Gieten en vandaar loop ik via een flinke omweg naar het station van Assen. Ik ben vanuit Aduard binnen een uur in Gieten en de route begint voor half negen 's ochtends in de mist. Die trekt de rest van de dag nauwelijks meer op.

Het mooiste stukje van de route bevindt zich vanaf kilometer 9 waar ik over de heide loop en rond het Lunsveen. Dit terrein is blijkbaar vrij recent wat opener gemaakt want er staan heel wat boomstronken. Die boomstronken zitten onder de zwammen en de korstmossen, een mooi gezicht. Ook groeien er hier een heleboel zo te zien jonge rankende helmbloempjes. Sommige bloeien zelfs nog (of al?). En ook zie je hier vaak de grote rozetten van vingerhoedskruid, soms met een lange verdorde bloeiwijze.

Even verderop loop ik langs een bungalowterreintje (km 12) en dat herken ik plotseling. Hier zijn we wel eens bij Carla en Nico op bezoek geweest toen die hier een korte vakantie hielden. Dat is zeker tien jaar geleden, maar de eenvoudige donkergroen gelakte houten huisjes herken ik, denk ik.

De route gaat verder naar Grolloo en dan verder richting Assen met een kleine omweg door het landgoed Westersche Veld van Rolde. Dan gaat het tempo omhoog want het duurt allemaal wat langer dan gedacht, en ik moet de dakgoten thuis nog schoonmaken.

Trouwens, afgelopen woensdag had ik mijn aanstellingsgesprek en per 1 januari ben ik hoogleraar taaltechnologie. route; natuur

14 november: rondje Aduard

Verloren dag. Het plan is om op de terugweg vanuit Brabant terug naar Aduard ergens een rondje te lopen, maar het regent steeds. Als we in Aduard zijn is het even droog, maar zodra we een straat verder zijn begint het ook hier weer te regenen. route; natuur

13 november: rondje vanaf Zoutkamp

zilvermeeuw

Alle regen valt vandaag in het zuiden, en hier blijft het vandaag droog. Ik ben al vroeg op en rijd naar Zoutkamp om vandaar nog maar weer eens een rondje door het Lauwersmeer te lopen. Voor de flora is het zo langzamerhand wel te laat in het jaar, al staan er hier en daar nog wel wat scheve bloeiende teunisbloemen. Het opvallendst zijn de oranje bessen van de duindoorn, die groeit hier overal. Ook weer een flink aantal reeën in de Marnewaard.

Op de terugweg kom ik weer eens langs het militaire oefendorp en vandaar gaat het onder de doorgaande weg door, langs de kazerne naar Vierhuizen over een klein weggetje dat ik nog niet kende. Vandaar over het fietspadje (15 cm breed) via Panser terug naar Zoutkamp. Tegen 14.00 terug in Aduard, dus net op tijd om bij Rik te gaan kijken. Ze winnen eindelijk weer eens, 1-0, niet ongelukkig, maar Rik krijgt tien minuten voor tijd zijn tweede gele kaart (voor opnieuw een lichte overtreding). De tegenstander krijgt binnen een minuut ook een rode kaart. Spannend dus op het laatst, maar een belangrijke overwinning is binnen. Volgende week is Rik geschorst.

De links hieronder zijn nog niet allemaal bijgewerkt. Geen tijd, eerst naar feesten in Boven Leeuwen en Hintham. route; natuur

7 november: naar Leek, en rondje vanaf Appelscha

Aekingerzand - Kale Duinen (vanaf de uitkijktoren)

Ik ben 's morgens al veel eerder wakker dan de rest, en ik loop vast een stuk voordat Petri me oppikt om samen nog een rondje te lopen. Ik loop naar het westen want de (weinige) wind komt uit het oosten. Het weer is veel rustiger dan de laatste dagen. Het wordt uiteindelijk een heerlijke dag, al blijft de temparatuur onder de tien graden.

boom met paddenstoelen in Zuidhorn

Het gaat eerst langs de Friesestraatweg naar Zuidhorn waar de berm deze week blijkbaar gemaaid is, want van de plantjes van vorige week is weinig over. In Zuidhorn loop ik door de nieuwe wijk en langs het fietspad onder de nieuwe spoorbrug door. Hier is de gemeente blijkbaar actief geweest want de berm staat vol met kaasjeskruid, gele kamille, bonte wikke, en bernagie (komkommerkruid). In de groenstrook bij het Hoendiep groeit beemdooievaarsbek, lijkt me ook ingezaaid door de gemeente.

bonte wikke

Vandaar gaat het langs het Hoendijk naar Enumatil, Pasop en Traan. De mais is hier van het land, en dat doet het landschap goed. Zeker met de zon en de blauwe lucht erbij. Bij het nieuwe industrieterrein van Leek pikt Petri me op en we rijden naar Appelscha. Daar lopen we een mooi rondje door het Aekingerzand (ook wel Kale Duinen genoemd). Dit is een mooi open heideveld met zandduinen. Er groeit niet veel, soms wat heiplantjes (struikhei, dophei, kraaihei), veel mos (ook rendiermos).

We worden opgeschrikt door een volledig opgetuigd paard dat ons voorbij draaft, zonder berijder. Wat is daar gebeurd? Er zijn veel ruiters actief vandaag dus deze kwestie zal inmiddels wel opgelost zijn. Op de terugweg koelt het al wat af, we lopen dan ook wat meer tegen de wind in, en we kiezen de route door het bos. Daar zie ik nog blauwe bosbes, gevlekte dovenetel, en eikvaren.

route naar Leek ; route Appelscha ; natuur

6 november: van Assen naar Aduard

Oostervoortsche Diep

Ik vertrek vanaf station Assen om half negen 's ochtends. Een enorm regengebied heeft dan net de noordelijke provincies verlaten, alle regen is 's nachts gevallen. Het blijft grotendeels droog, en een groot deel van de route schijnt zelfs de zon. Ik loop eerst naar het westen langs de vaart en kom dan als ik Assen uit ben in de buurt van de nieuwe golfbaan, en het arboretum. Vandaar gaat het via Zeijerveen naar Lieveren. Langs het Schoolpad staan honderden exemplaren van vaste lupine. Sommige al met vruchten, andere nog in de knop. Ik loop zodoende een flink stuk door het dalletje van de Oostervoortsche Diep. Die mag hier tegenwoordig weer meanderen, en vanwege de nattigheid zijn ook regelmatig stukken weiland langs de beek ondergelopen.

In Lieveren valt het eerste buitje maar het stelt niet veel voor. Het gaat verder door het beekdalletje naar het noorden. Via Roden en Foxwolde (door het Kleibos) kom ik in Roderwolde. Ik vraag aan een bewoner of de weg door Matsloot voor voetgangers te gebruiken is. Deze weg is namelijk al maanden afgesloten omdat het gebied van het Leekstermeer en de Peizermaden opnieuw wordt ingericht om dienst te kunnen doen voor wateropvang in geval van grote nattigheid. Er moeten een aantal bruggen worden gemaakt, en inderdaad kan ik er wel door, al is het niet erg aantrekkelijk want ik moeten wel een kilometer door het zand (met enorme plassen). Hier valt het tweede buitje, en ook dit buitje gaat gepaard met een prachtige regenboog.

Bij het nieuwe bedrijventerrein kan ik de A7 oversteken (nieuwe afrit) en doorsteken naar de Poffert en dan via het mini-fietspad (schelpenpad van 15 centimeter breedte door het weiland) naar Lagemeeden. Bij het eind van het fietspad moet je over een bijzonder smal bruggetje wat ook nog een beetje scheef is aangelegd. Inderdaad stond een aantal weken geleden een berichtje in de krant dat een bejaarde fietser hier te water was geraakt...

route ; natuur

bloeiende brem regenboog boven bruggen in aanbouw Matsloot natte heide tussen Zeijen en Norg

terug naar Looblog Oktober 2010


Reacties: G.J.M.van.Noord@rug.nl            Andere afleveringen van de looblog

Copyright: de teksten van de looblog zijn "public domain".