Gertjan's Looblog December 2010 navigation back navigation home navigation forward

De foto's van deze maand zijn hier te vinden: Flickr collection

31 december: rondje Fransum

Laatste rondje van het jaar gaat samen met Petri naar Fransum, en terug via Den Ham. De zon schijnt zowaar, en het dooit flink. Tot Den Ham is de route nog moeilijk begaanbaar. Maar het loopt toch wel lekker, met de gedachte dat de 150 appelbeignets weer gebakken zijn! route; natuur

30 december: rondje door de Alde Feanen

Ik loop vanaf Earnewald, door het nationaal park De Alde Feanen. Hier zijn haast geen paden of wegen, maar dat is ook niet nodig, want er ligt overal ijs. Daar waar het ijs niet geveegd is, is het makkelijker lopen dan over de weg. Er ligt een dun laagje sneeuw, enigszins vastgevroren. Dat is goed tegen de gladheid, maar voor de schaatsers is er niet veel aan. Ik kom tot de Veenhoop dan ook bijna niemand tegen, al kun je wel duidelijk zien dat ik lang niet de eerste ben die over het ijs gaat (anders zou ik wellicht ook niet durven). Rond kilometer 10 wijs ik twee Friese schaatsters de weg terug naar Eernewoude.

Bij de overkant van de Veenhoop (km 12) is het plotseling heel erg druk, hier is vanmiddag een of andere toertocht uitgezet. Er staan tientallen auto's op de smalle dijk geparkeerd. Het ijs op de Wijde Ee is ook beter geveegd. Ik steek over naar De Veenhoop, omdat dat nu kan (er is hier 's zomers een pontje dat soms vaart). Daar eet ik een kopje erwtensoep aan een kraampje voordat ik aan de terugweg begin. route;

kluunplaats koek en zopie bij De Veenhoop

29 december: rondje Scheveningen en Den Haag

Hofvijver

Kris heeft een dagje Tikibad in Duinrell (Wassenaar) verdiend, en Petri en ik brengen hem en twee vrienden ernaartoe. Daarna lopen we eerst een stukje bij het Zuiderhavenhoofd van Scheveningen, waar sinds kort zeewolfsmelk groeit (een zeer zeldzame soort). Op de pier wordt heel veel gevist. Ook zitten er nogal wat steenlopers die niet erg bang zijn, maar wel beweeglijk, dus die ik probeer te fotograferen.

zeewolfsmelk

Daarna lopen we nog een rondje door het centrum van Den Haag, stadswandeling die we ophalen bij de VVV (naast cafe Dudok). De route verlaat het drukke centrum nauwelijks. Het mooiste stukje is op het eind over de Lange Voorhout en langs de bevroren Hofvijver. Boven het Mauritshuis en het Torentje zie je de nieuwe ministeries in de mist schemeren.

Aan het eind van de middag gaan we nog even bij mijn peettante op bezoek, die woont vlak bij Kijkduin. Op Kijkduin eten we nog gauw wat voordat we de jongens weer ophalen. route Scheveningen; route Den Haag; natuur

28 december: van Gieten naar Groningen

sneeuw in boswachterij Anloo

Ik loop vanaf de bushalte aan de N34 bij Gieten en loop vervolgens terug naar Groningen. Op die manier moet ik zo'n beetje de hele route wind mee hebben. Er ligt hier veel meer sneeuw dan bij ons, of dan in Bakkeveen waar ik gisteren liep. Vooral op plekken waar de wind uit het oosten vrij spel had liggen flinke sneeuwduinen. Dat is het ergst op het stukje vlak voor Anloo (km 9) waar de weg niet meer als zodanig te herkennen is, en waar ik meer moet klauteren dan lopen.

De zon komt er opnieuw niet door, het blijft grijs. De temparatuur is dicht bij de nul graden. Het is dus wel wat saai om te lopen. Van de natuur is ook niet veel te zien. Ik zie vandaag zelfs geen enkele ree, terwijl ik toch langs een aantal plekken kom waar ik ze wel eerder heb gezien.

route; natuur

27 december: rondje vanaf Allardsoog

kop van sneeuwpop

Een rondje dat precies op de grens tussen Groningen en Friesland begint. Ik loop vervolgens beschut tegen de koude wind in zuidwestelijke richting door het natuurgebied naar Bakkeveen, en vandaar verder door nog meer bos- en heidegebied. Op de terugweg gaat de turbo er op. route; natuur

drie reetjes

26 december: naar Fransum

Meedenerweg

De familie is bij ons, en voor het diner zitten we in het kerkje van Fransum. Daar lopen we met een aantal naar toe. Judith loopt ook mee! Bij het kerkje van Harkema wordt geschaatst. Het is koud, vooral als het op het laatste stukje gaat regenen en sneeuwen. route;

in het kerkje van Fransum

25 december: rondje naar Oostum

Rondje voor het kerstontbijt.

route

24 december: van Kardinge

Nog steeds koud. Iets minder grijs.

route;

23 december: van Bedum

Het is nog steeds winter. Vandaag een soort mislukte dooiaanval, grijs met zo nu en dan een vlok sneeuw en temparaturen rond het vriespunt. Maar er staat een gemene koude noordoostenwind. Ik loop vanaf de Eemshavenweg (afslag Bedum Noord) en zodoende heb ik bijna steeds wind mee. Toch koud, en saai (de batterij van de IPOD blijkt leeg). Het is ook wel weer erg wennen na de wandelingen van afgelopen weekend in Frankrijk.

Voor diegenen die zich zorgen maakten of ik makkelijk uit Nice terug kon komen... Terwijl de kranten vol stonden over gestrande reizigers op de Europese vluchthavens, en er ook weer veel problemen met de NS waren, heb ik nergens last van gehad en ik kwam precies op schema op Schiphol aan, en kon vervolgens ook precies op schema met de intercity naar Groningen.

route

18 december: rondje vanaf Grasse

uitzicht vanaf het hotel

De dag begint zonovergoten, en het uitzicht naar de oude stad van Antibes, Nice daarachter, en nog verder daarachter de besneeuwde Alpentoppen is onbeschrijflijk mooi. Hierbij de foto ter vergelijking met het schilderij van Monet van eergisteren. Op de foto is het licht wat roder vanwege de nog laagstaande ochtendzon. Sommige dingen zijn nog niet verpest en blijven gewoon mooi!

Het zal niet het enige mooie blijken vandaag. Ik neem het treintje naar Grasse. Grasse is de stad van de parfum, en (dus) van de bloemen. Vanaf Grasse loop ik eerst naar Pont-du-Loup waarvandaan een klassieke wandeling naar Gourdon begint. Maar voordat ik daar ben is dit deel van de route het minst leuk omdat ik langs de doorgaande weg loop, en dat is in dit land geen pretje (in andere landen trouwens ook niet). Ik had gehoopt dat deze weg stiller zou zijn. Wel vermaak ik me best, want er groeit hier nog van alles in de berm. Bijvoorbeeld bernagie (komkommerkruid) echt in het wild, terwijl je dat in Nederland alleen kunstmatig ziet (op allerlei door Drentse boeren of gemeenteambtenaren ingezaaide lappen grond). Ook nogal wat bloemen die ik nog niet ken - dat komt de komende weken wel. Onder andere de gele orchidee (Antirrhinum latifolium? Ja, maar dat is geen orchidee, maar een lid van de leeuwenbekfamilie) op de foto...

Antirrhinum latifolium in de buurt van Grasse

Ik ben ooit eerder in Grasse geweest, ik denk met een busexcursie vanuit een van die vakanties waar ik het gisteren over had, en dan een excursie ook door/langs de Gorges du Loup. Met een bezoek aan een jamfabriek en/of een parfumfabriek. En als ik het me helemaal goed herinner hebben we dat alleen gedaan omdat Anke en Joost (en Carla en Carla??) daar eerder heen waren geweest en zeer enthousiast waren... Zijn die toen ook naar boven gelopen? Het is wel gek ("frappant" zou Rik zeggen) dat ik nu in twee dagen meer zie dan vroeger bij ons thuis in een hele vakantie.

Gourdon boven op de berg

Voor Pont-du-Loup kom ik door een mooi klein dorpje Le Bar Sur Loup, boven op een heuvel en met een hele wirwar van kleine straatjes en trappetjes. Ik ben dan nog niet bij de Pont, maar vandaar is het nog maar een klein stukje naar het begin van de klim: de Chemin de Paradise! Dat is ongeveer 500 meter klimmen binnen een paar kilometer. Ik zie het doel, het dorpje Gourdon, al boven op een rots hoog boven me uitsteken. Alweer een schitterend gezicht. Al bezwaart het wel wat dat ik daar naar toe moet. Ik ben dan wel een fanatieke wandelaar - klimmen ben ik niet zo gewend als laaglandbewoner.

Teleurstelling: de paradijsweg is afgesloten! Volgens de tekst vanwege `eboulement'. Wat zou dat zijn? Lawinegevaar? Als je met Google plaatjes zoekt met dat woord krijg je onder andere deze. Ik trek me natuurlijk weer niets van de autoriteiten aan. Terecht, want er is niet veel aan de hand. Hier en daar over naar beneden gevallen rotsblokken klimmen. Er kunnen natuurlijk weer nieuwe stenen naar beneden vallen, maar dat zou toch wel erg toevallig zijn, nietwaar? Bovendien heb ik de indruk dat ik lang niet de enige ben. Ook over de nieuwe hindernissen lijkt al weer langzaam een pad te ontstaan. Als ik bijna boven ben kom ik pas de eerste tegenligger tegen. Als ik haar in mijn beste Frans waarschuw (il est fermee huh? (dat 'huh' op zijn Frans uitgesproken) - mais ca va...) blijkt dat ik inderdaad niet de enige eigenwijzer ben.

cistus albius groeit hier overal

Boven draait het pad naar het noorden, in de schaduw en plotseling is het extreem koud. De hele beklimming was in de zon, en uit de wind, maar nu blijkt hoe koud het hierboven (bijna 800m) is. Er ligt hier en daar sneeuw. Ik ben natuurlijk flink bezweet van het klimmen dus dat helpt ook niet. Het dorpje zelf is een "tourist trap" maar op een dag als vandaag, in de vrieskou, zijn er in totaal vijf bezoekers. En je begrijpt wel dat ze aan mij niks verdienen. Ik eet een meegebracht (!) broodje, en zie dat er schubvaren op de stadswal groeit. Die is in Nederland zeer zeldzaam, mocht ik die in Nederland tegenkomen dan zou dat een kleine sensatie zijn! Dit zijn details waar ik lol van heb.

Algerian Iris tijdens de afdaling ten noorden van Grasse

De terugweg gaat heel veel geleidelijker. Het blijft nog wel een tijdje koud. Als ik een wandelpad insla, lijkt ook dit pad afgesloten vanwege de jacht. Inderdaad heb ik eerder wel hondengejank en schoten gehoord. Maar mijn eigenwijsheid is vandaag weer zo goed bevallen dat ik me ook nu nergens iets van aantrek. En dat blijkt opnieuw terecht.

De terugweg is verder wat minder opwindend dan de heenweg. Gedeeltelijk komt dat ook omdat ik flink moe begin te worden. De aandacht voor de berm loopt dan ook terug. Als ik eindelijk in de buurt van Grasse ben, denk ik dat ik er bijna ben. Dat klopt niet. Grasse is op een heuvel gebouwd. Dat betekent dat de wegen alleen parallel langs de heuvel lopen, en ik moet nu juist recht naar beneden. Dat kan alleen met langzame steken. Ondanks de vermoeidheid spot ik toch nog een opvallende verschijning in de berm. Iets wat lijkt op een lelie of lis (in mijn boekje komt de Siberische Lis nog het meest in de buurt), hopelijk weet ik die binnenkort ook te benoemen... -- naschrift: men zegt dat het de Algerijnse iris is.

Als ik op het station in Grasse arriveer gaat er alweer binnen vijf minuten een trein - en ook vanaf hier gaat er maar eentje per uur. Het geluk is mij goed gezind. Morgen weer naar huis, als de sneeuw op Schiphol dan is opgeruimd. Daar maak ik me dan ook nog maar geen zorgen over.

ps. Er is iets helemaal mis met Google Maps ter hoogte van Gourdon.

naar station; route; van station; natuur

hoogteprofiel

17 december: van Boulouris-sur-Mer naar Theoule-sur-Mer

Estoril

Ik neem het stoptreintje langs de kust en rijd driekwartier in westelijke richting. Ik stap uit in Boulouris-sur-Mer. Ja, daar zijn we vroeger nog op vakantie geweest. Eerder was de familie Van L. daar, terwijl wij zelf in Frejus zaten (nog een half uurtje verder) en wij zijn daar met Mark en Pa en Ma geweest in 1981, met de slaaptrein. Het was toen net aan met Petri maar we hadden al apart vakantieplannen gemaakt. Van die vakantie herinner ik me vooral nog dat ik met Mark wedstrijdjes deed wie het snelste de Rubik's cube in elkaar kon zetten. Op het strand. Mark was er beter in dan ik - hij kon het binnen de minuut, en ik had net iets meer nodig.

aardbeienboom

Ik loop vanaf het station van Boulouris even langs het bekende strandje. Het is nog kleiner dan in mijn herinnering. Vandaar gaat het een stukje langs de weg in oostelijke richting, voordat ik de rode heuvels van Esterel inloop. Dit is een berggebied tussen Cannes en st Raphael en ook de reden dat dit deel van de Cote d'Azur niet zo druk bebouwd is als verderop: te weinig vlakke stukken grond. Het gebied is zomers vreselijk droog en warm, maar nu is dat anders. Het is vrij koel en grijs, en zo nu en dan druppelt het ook. Alles is wel behoorlijk groen en er zijn ook nog steeds bloeiende planten. Bijvoorbeeld de aardbeienboom met opvallende bloemen en vruchten (ja die lijken op aardbeien).

Esterel

In eerste instantie loop ik over brede zandwegen en het lopen gaat gemakkelijk. Wat later kom ik op een veel kleiner pad terecht dat me uiteindelijk in een vallei bij een riviertje brengt. Dit is een heel mooi stuk en ik kom urenlang helemaal niemand tegen. Het is jammer dat het zo grijs en nat is, want de foto's zijn daardoor niet zo mooi. Ik loop veel langs beekjes, en de bergwanden zijn hier en daar spectaculair vanwege de wonderlijk gevormde rode rotsen.

Als ik dichter in de buurt van het einddoel kom, loopt de weg omhoog en moet ik over enkele passen. Het wordt droger en de zon komt er ook zo nu en dan doorheen. Van het ene moment op het andere begint het hard te waaien. Mijn pet waait gelijk af. Een nare koude wind. Die wind raak ik pas kwijt als ik bijna aan het eind van de afdaling ben naar het plaatsje Theoule-sur-Mer. Dat is een klein badplaatsje waar ik weer de trein terug kan nemen. Omdat ik het laatste stukje flink doorloop kon ik precies de trein van kwart over twee halen (er gaat maar 1 trein per uur).

Antibes

Terug in Antibes is het inmiddels behoorlijk zonnig, en ik loop over de oude stadswal terug naar mijn hotel.

Vanavond ga ik uit eten met voormalig collega B.B. die al jaren bij W3C werkt (het World Wide Web consortium - dat zijn de lui die de afspraken maken waardoor websites en webbrowsers elkaar begrijpen) W3C is ook op campus Sophia Antipolis gevestigd.

naar station; route; van station; natuur

16 december: rondje vanaf Antibes

uitzicht van Cap d'Antibes in westelijke richting

Ik zit een paar dagen in hotel Josse in Antibes (Cote d'Azur). Gisteravond laat aangekomen, en vanochtend naar de universiteit (campus Sophia Antipolis) voor de promotie van Lionel. Ik zit in de jury, vandaar. Na afloop nog een uitgebreide lunch in het restaurant van de golfbaan en als ik weer terug ben in het hotel loopt het al tegen vieren. Het hotel ligt op een prachtige plek met uitzicht op het oude stadje, met daarachter in de verte Nice, en nog verder daarachter de besneeuwde toppen van de eerste Alpen. Dit uitzicht heeft de schilder Monet vanaf dezelfde plek al vereeuwigd.

uitzicht vanaf mijn hotel zoals geschilderd door Monet

Ik loop voordat het helemaal donker wordt nog gauw een rondje. Ik wil om Cap d'Antibes lopen. Het lukt niet helemaal omdat op een gegeven moment het pad over de kliffen afgesloten is. Een bord houdt me natuurlijk niet tegen, maar het hek vormt een onoverkomelijke hindernis. Blijkbaar is het in de wintermaanden soms te gevaarlijk, zo wordt me uitgelegd door een dame die ook bij het hek overrichterzake omkeert. Dan gaat het verder een beetje door het binnenland. Hier zijn alleen grote villa's waar je verder niets van ziet omdat ze aan het oog ontrokken worden door hoge hekken en heggen. Via googlemaps kun je zien dat ze wel allemaal een zwembad hebben.

Op de terugweg loop ik nog even door het oude deel van Antibes en langs het station om plannen voor morgen te maken. Zondag ben ik weer thuis als het goed is... Het duurt dan ook nog even voordat de links hieronder allemaal up-to-date zijn.

Iets heel anders. In maart 2008 schreef ik kort over het nummer "Dead and Lovely" van Tom Waits. Prachtig nummer. De link naar youtube fragment daar doet het inmiddels niet meer, maar dat was de openingsscene van de film Wristcutters. Die heb ik vorige week dan toch eindelijk gezien (op de computer). Echt een leuke film, absolute aanrader. En nu we het toch over goede films hebben: afgelopen zaterdag (20 jaar getrouwd!) de film "Another Year" gezien. Mooie film. Gaat over een stel dat al jaren gelukkig getrouwd is (heel toepasselijk dus) maar met hun vrienden gaat het heel wat minder goed. Ten slotte: als je gewoon een leuke avond wilt hebben, kijk dan eens naar Falling Down. Zelfs Michael Douglas blijkt heel grappig te kunnen zijn! Echt zo'n film met geniale dialogen. "I'm the bad guy?" - "Yeah." - "How did that happen? I did everything they told me to...". Genieten van begin tot eind. Alweer uit 1993.

route; natuur

12 december: rondje Ezumazijl en rondje Vries

paard in ijzig Lauwersmeergebied

Vandaag keert de winter weer terug, te beginnen in het noorden. Inderdaad staat er een gemeen koude wind als ik met Petri een rondje loop bij Ezumazijl langs het Lauwersmeer. De bewolking trekt steeds meer weg en het klaart op - dat wel. Vanwege de kou beperken we ons tot een kort rondje.

's Middags loop ik nog een rondje en om de koude wind wat te ontlopen ga ik naar Drenthe. Ik loop een rondje vanaf Vries in de richting van Yde, door het natuurgebiedje rond beekdal Hondstong. Dit is wel een mooi stukje, ook vanwege de kraakheldere lucht met zon. Koud is het hier trouwens ook. Dit is het gebied waar het meisje van Yde is gevonden.

Het meest opvallende zijn hier de bomen die bijna allemaal flink begroeid zijn met klimop. Vooral op de witte basten van berken ziet dat er aardig uit in het felle zonlicht.

route Ezumazijl; route Vries; natuur

Hondstong klimop op berk

11 december: van Loppersum naar Delfzijl

oude sofa langs de oever van het Eemskanaal

Het heeft vanacht flink gedooid, en het is vandaag wel een graad of tien warmer dan de afgelopen twee weken. De sneeuw is bijna overal weg, en op het ijs in de sloten ligt al een dikke laag water. Het regent de eerste anderhalf uur, maar daarna wordt het beter. In Delfzijl schijnt de zon zo nu en dan.

De tocht begint vandaag vanaf het station van Loppersum en dan gaat het in oostelijke richting, met de wind meest in de rug, naar Eenum, Oosterwijtwerd, Arwerd, Krewerd en Holwierde. Dit is dus duidelijk het land van de wierden. Vanaf Holwierde loop ik naar Delfzijl en daar kom ik ook over twee wierden: Uitwierde en Biessum.

melkkruid op strandje langs de Eems

Dan gaat het op de Eems aan, en ik loop een flink stuk over de Eemsdijk. Bij het strandje van Delfzijl loop ik verder langs het haventerrein tot ik op een dam kom die kilometers lang het havenkanaal (Eemskanaal?) scheidt van de Eems. Op deze godvergeten plek groeien hier en daar ook nog plantjes, vooral veel muurpeper. Een weekje vorst is voor deze overlevers blijkbaar niet zo'n probleem - of wellicht wordt het hier zo direct aan het water niet echt heel koud.

Ik loop over de dam tot er een geschilderde streep getrokken is, met de woorden "Stop - vogelbroedgebied". Het is dan wel geen broedseizoen, maar ik ga toch maar terug. Zodra ik me omdraai voel ik pas hoe hard het inmiddels waait, tegen de wind in waait het immers altijd veel harder.

route; natuur

8 december: rondje naar Fransum Piloersema

's Middags uitslag van de driemaandelijkse controle van Petri: alles in orde! Het gaat dit keer allemaal heel vlot, en daarom nog tijd voor een kort rondje.

Het vriest weer, en de ijsbaan in Aduard is open. Vanwege de mist van de afgelopen dagen zijn alle bomen weer voorzien van een mooi laagje rijp. De fietspaden zijn hier en daar spekglad en nauwelijks begaanbaar.

route;

Arbere - kerkje Harkema bevroren oprijlaan Piloersema

5 december: rondje Roden en vanaf Roden naar Corpus den Hoorn

vennetje Mensingebos

We lopen eerst samen een rondje door het Mensingebos bij Roden. Als we in Aduard vertrekken regent het nog (want het dooit flink), maar eer we in Roden zijn komt de zon erdoor, en het blijft de rest van de middag mooi. Terug bij de auto gaat Petri naar huis om haar surprise af te maken, en ik loop richting Groningen waar ik aan het eind van de middag weer opgepikt wordt als Petri toch Ida naar haar werk brengt.

In het bos ligt nog veel sneeuw, maar toch valt op dat hier heel veel blauwe en rode bosbes groeit. Op de velden en de wegen is de sneeuw snel aan het verdwijnen.

route; natuur

4 december: van Zuidlaren naar Slaperstil

Aduard in sneeuw en ochtendrood

Het heeft de hele week gevroren. De ijsbaan in Aduard is ook open, en er ligt sinds donderdavond ook een paar centimeter sneeuw. Als ik 's ochtends vertrek vriest het opnieuw, maar het is niet zo koud als gisteravond toen ik met Kris boodschappen ging doen, de thermometer in de auto gaf toen -10 aan. Als ik op de bus sta te wachten is de lucht in het zuiden prachtig rood.

Tranendal

Voor acht strippen en minder dan een uur reizen ben ik in Zuidlaren en loop vandaar terug naar Aduard: voor de wind want het zou wat harder gaan waaien. De zon komt er zo nu en dan door, maar de weersverwachting spreekt van sneeuw. Voorlopig gaat het dus goed. Ik loop door het dal van de Drentsche Aa naar het noorden, en dan door de Appelbergen (klemtoon op "pel"). Tussen de Appelbergen en Onnen kom ik een aanwinst tegen voor mijn verzameling opvallende straatnamen: Tranendal. Blijkbaar was er iemand die het niet eens was met de naam want het bordje is wit overgekalkt.

Pas in Groningen begint het lichtjes te sneeuwen. Eer ik in Hoogkerk ben sneeuwt het hard, vooral omdat het inderdaad flink waait. Zolang ik naar het noorden loop is het prima te doen, maar anders is het niet echt plezierig. Bij Slaperstil komt de bus naar Aduard me achterop, en ik stap in om zodoende het laatste kwartiertje sneeuwjacht te missen. route;

Drentsche Aa Appelbergen

terug naar Looblog November 2010


Reacties: G.J.M.van.Noord@rug.nl            Andere afleveringen van de looblog

Copyright: de teksten van de looblog zijn "public domain".