Gertjan's Looblog Juli 2012 navigation back navigation home navigation forward

De foto's van deze maand zijn hier te vinden: Flickr collection

21 juli: rondje Beswerd Mokkenburg

Aduard

Mooie-luchten-weer. Dus eindelijk weer eens een beetje een heldere lucht na het dampige Korea. Ik loop weer eens in de eigen omgeving. Dat is lang geleden. Op weg naar Beswerd is het oude woonhuis van boerderij De Maiden inmiddels gesloopt en men is net begonnen met een nieuw bouwsel. Achter Beswerd is - blijkbaar - een kunstschilder iets onoverzichtelijks aan het doen met veel verf. Hij heeft wel een mooi plekje uitgezocht. route; natuur

20 juli: rondje vanaf De Rug, Lauwersmeer

route; natuur

18 juli: rondje vanaf Jungmun

beeld bij het strand van Jungmun

Laatste dag hier. 's Ochtends vroeg is het weer meer dan verschrikkelijk aan het plenzen. Ik vlieg pas aan het eind van de middag, dus ik wil nog wel even naar het strand lopen. Na het ontbijt wordt het zoals hier wel vaker droog. Ik loop een rondje langs het strand, waar de golven enorm zijn, en het ook nog harder waait dan gisteren. Op de weersverwachting werd gewaarschuwd voor een typhoon.

Als ik 's middags met de bus naar het vliegveld ga, regent het alweer. Terwijl ik op het vliegveld wacht wordt het weer al slechter en slechter. Harde regen afgewisseld met enorme wolkbreuken en steeds een flinke wind. Er zijn niet zoveel internationale vluchten vanaf Jeju, en de lijst wordt steeds korter omdat er "canceled" achter de betreffende vlucht komt te staan. Van een vlucht naar Japan wordt inderdaad gezegd dat hij gecanceled is vanwege de typhoon. Gelukkig gaan wij - bijna - op tijd weg. Als het vliegtuig eenmaal is geland zijn we in een mum van tijd ingestapt en zijn we weer heel snel weg. Net of de bemanning hier op tijd vandaan wil geraken.

Ik ben de enige westerling op deze vlucht. Toch wel apart. Ik ben ook de enige die blijkbaar een internationale transfervlucht neemt. Dat betekent een geheel eigen route door het gebouw en een vijftal medewerkers die mij moeten inchecken wat tot luide discussies leidt, waar ik helemaal niets van begrijp, en er is blijkbaar verder ook geen probleem. Nu begint het wachten in Sjanghai waar de lucht ook donkergrijs is, en Internet het zo nu en dan doet.

route; natuur

17 juli: van Sanbangsan naar Jungmun

standbeeld van Guus Hiddink

Ik heb het 's nachts al de hele tijd horen regenen en als ik uit bed kom is het niet beter. Rustig aan doen maar, wellicht wordt het straks beter. Als ik om half negen klaar met ontbijten ben, is het zo'n beetje droog. Ik ga naar Sanbangsan, dat is een berg, een stukje ten westen van hier. Bij de berg is een tempel. Verder is er een replica van een Hollands schip, en de kust is ook heel spectaculair. Met slechts 1 kaartje mag je deze drie attracties bezichtigen.

Ik heb er niet zo heel veel van verwacht, maar het is toch heel leuk. Onderweg in de taxi regent het nog, maar als ik er ben is het droog, en het blijft droog. Bovendien staat er een krachtige wind, lekker. Ik begin met het schip, hopelijk zijn dan de wolken die nu om de berg heen hangen een beetje verdwenen. De replica is hier gemaakt om te herdenken dat in 1653 een Nederlands schip hier schipbreuk leed. De zeeman Hendrick Hamel overleefde de schipbreuk met nog een aantal anderen. Na heel veel avonturen (gevangenneming door de Koreanen en later de Japanners) kwam hij terug in Nederland en schreef een boek. Dit is het eerste boek dat gewag van Korea maakt. Hamel zou je dus de ontdekker van Korea kunnen noemen.

De replica is blijkbaar niet zo levensecht, want op de romp - waar je de naam van het schip verwacht - staan enkel Koreaanse tekens. Binnen wordt met een aantal informatieborden en nagebouwde hoekjes met poppen het verhaal verteld. Als ik op de onderste verdieping kom, blijkt hier plotseling een andere Nederlandse held vereerd te worden: de hele verdieping blijkt een klein museumpje voor Guus Hiddink te zijn - de held uit Varsseveld. Naast het schip is bovendien nog een souvernirwinkel aan Guus Hiddink en Nederlandse tafereeltjes gewijd! Buiten staat een standbeeld van Hiddink (volgens mijn reisgids lijkt het standbeeld meer op Bill Clinton, maar goed).

kliffen van Yongmeori

Ik loop dan naar de kust. Ik heb het eerst niet in de gaten, maar je kunt om de kliffen heen lopen, heel spectaculair vlak langs de zee. 'n Heel mooi stukje. Ten slotte beklim ik een deel van de berg (je mag niet helemaal naar boven, want het is een heilige berg). Er zijn een aantal tempels en andere boedhistische toestanden. Het is weer enorm zweten om omhoog te lopen. De trap eindigt bij een grot die eruitziet als een kapel. Er druppelt altijd water naar beneden. Het water wordt opgevangen en je moet met een soort soeplepel wat water scheppen en een slok nemen. Dat zou geluk moeten brengen. Ik doe daar niet aan mee, flauwekul.

De terugweg gaat geheel lopend, via de Olle trails. Eerst een stukje nummer 10, dan nummer 9, en ten slotte een stukje nummer 8. Het gaat eerst soepel langs en over het strand. Dan gaat de route landinwaarts en staat er een bordje dat je beter niet na 3 uur 's middags aan deze route kan beginnen, vanwege de veiligheid. Dat betekent zeker dat de route een flink eind de rimboe ingaat. Inderdaad. Smal, glad en modderig pad dat bijna nooit horizontaal loopt. Ik heb mijn korte broek aan en dat is hier onhandig met alle struiken langs het pad. Het pad kronkelt enorm en na een hele tijd blijkt het pad een meter of honderd hoger te zijn uitgekomen dan bij het begin van dit stuk. Als het pad eindelijk boven is gekomen is de beloning een plekje midden in de wind waar ik wat kan afkoelen en de boterhammen opeten.

Het laatste stuk van de route is taai, want de route mag tijdelijk niet onderlangs de kliffen naar het strand van Jungmun en daarom moet ik kilometers omlopen. Op een gegeven moment lijkt er een weg recht naar mijn hotel te lopen, maar die weg (spiksplinternieuw) houdt zomaar in het niets op. Op die plek is het hotel wellicht 300 meter weg, maar ik moet dan nog 3 kilometer lopen.

route; natuur

16 juli: naar Sunrise Point en rondje over het eiland U-Do

acl 2012 logo met Ilchulbong

Vandaag scheen dan toch eindelijk de zon. Ik ben zelfs verbrand in mijn nek, en het onderste deel van de benen (in korte broek gelopen). Het doel van vandaag was Ilchulbong, ook bekend als Sunrise Peak. Dit is een vulkaan die op het uiterste oosterse puntje van Jeju staat. Ook al op de werelderfgoedlijst. Je kunt de vulkaan beklimmen tot op een platform op de rand van de caldera (krater), maar dan mag je niet verder. Het is inderdaad een prachtige plek. Het is dan ook heel erg druk. In file naar boven lopen. Ik word stapelgek van al die Koreanen die de hele tijd elkaar aan het fotograferen zijn. Overigens is de vulkaan vanuit de lucht misschien nog wel het mooist. Zo'n foto werd door de ACL 2012 gebruikt voor hun logo. de kinderwagens zijn van de haenyeo (in zee bij de oranje boeien zijn ze aan 
het duiken)

Vlakbij deze plek is een haventje waarvandaan de veerpont naar het eilandje U-do vertrekt. Op dit eilandje is ook een Olle trail uitgezet, en wel nummer 1A. De pont is in een kwartiertje aan de overkant en dan kan ik het eilandje rondlopen. In het zuidoosten van het eiland is ook al een restant van een vulkaan. Ook zie ik de "haenyeo". Dat zijn de traditionele duiksters, die - zo gaat het verhaal - gerust twee minuten onder water kunnen blijven. Ze verzamelen zeevruchten, met name zeeegels. Van het duiken kun je vanaf de kant natuurlijk niet veel zien. Wat nog het meest opvalt is, dat elke duikster een oude kinderwagen aan de kant heeft staan waarmee de buit blijkbaar naar huis wordt gereden. Even verderop staat zelfs een rollator aan de kant, tussen de rotsen en in het slib is een bejaarde dame ook al bezig te verzamelen wat de zee biedt.

Omdat ik vanochtend al vroeg ben vertrokken, is er bij thuiskomst nog wel even tijd om een duik in zee te nemen. De zon is overigens hier wel verdwenen en als ik na het zwemmen nog even op het strand wil lezen begint het al weer een beetje te regenen.

route; natuur

veel opvallende vlinders op Ilchulbong Spiranthes sinensis: een bloem als een wenteltrap

15 juli: ondergrondse wandeling bij Manjanggul, en Olle trail 3

in de lavagrot Manjanggul

Vandaag het hele eiland rond geweest. 's Ochtends vroeg is het weer om wanhopig van te worden: het regent, en het is ook nog eens mistig. Ik besluit langzaamaan te doen, en per bus naar de grotten van Manjanggul te gaan. Dit is een grot van zo'n 7 kilometer lang die door de lava is ontstaan. Een klein deel van de grot kun je bezoeken. Het schijnt allemaal erg bijzonder te zijn, de grot is ook een Werelderfgoed-locatie van de Verenigde Naties.

Het is wel een stukje reizen. Ik heb drie bussen nodig. Als ik eindelijk uit de laatste bus stap, is het ook nog eens 2.5 kilometer lopen. De taxichauffeurs proberen mijn aandacht te trekken, maar ik kan dat best lopen. Maar waar laat ik mijn fototoestel nou? Die zat toch in mijn broekzak, of heb ik die toch in de rugzak gedaan? Nee. Oeps, zeker in de bus uit mijn broekzak gegleden? In mijn beste Koreaans leg ik mijn probleem aan de taxichauffeur uit, en die drukt het gas flink in. Alleen bij een rood stoplicht wordt een klein beetje rustig aan gedaan (maar niet gestopt). Een kwartiertje later heb ik mijn fototoestel terug, en nog een kwartiertje later word ik dan toch voor de deur bij de grot afgezet. Inmiddels is het overigens droog geworden, en er is ook geen mist meer.

De grot is een vrij grote buis met een doorsnee van een meter of 25. Je kunt er in, en dan de grot gedurende een kilometer volgen. De grot is spaarzaam belicht, en je ziet hier en daar wel de opvallende vormen van gesmolten steen. Er is ook een gesmolten rotsblok in de vorm van een schildpad. Bij het eind van de kilometer is een kolom van acht meter hoog van gestolde lava. Dat schijnt de grootste kolom van zijn soort ter wereld te zijn. Ik maak me nuttig door een hele Koreaanse familie op de foto te zetten - van de kolom is op die foto niet veel te zien.

weidegors

Omdat het nu droog is geworden wil ik nog wel een stukje echt lopen, en ik neem maar weer een taxi (want ik heb geld verdiend door geen auto te huren), en wel naar de kust ter hoogte van het startpunt van Olle trail 3. Deze trail begint dan wel aan de kust maar gaat daarna landinwaarts. Ik krijg veel boerenplatteland te zien van Jeju. Er wordt hier veel aan kleinschalige akkerbouw en tuinbouw gedaan. Vooral de teelt van tangerines is populair. Dat is een citrusvrucht, lijkt een beetje op mandarijn. De verschillende stukjes land worden door muurtjes van elkaar gescheiden. De muurtjes bestaan uit opgestapelde stenen (vulkanisch).

De landbouwweggetjes tonen duidelijk de sporen van de overvloedige regenval van de laatste dagen. Er liggen soms plassen over de hele breedte van de weg. Soms is de plas al weg, maar is een plak modder achtergebleven. Gek genoeg zie je in de officiele beken, die veel lager liggen, nauwelijks water. Is dat al weggespoeld? Het schijnt dat het meeste regenwater hier vrij snel in de poreuze bodem zakt. De route gaat ook over twee heuvels. Met weinig begroeiing, en inderdaad kan ik voor het eerst in dagen een beetje verder dan een paar honderd meter kijken.

Met allerlei omwegen gaat de route dan weer terug in de richting van de kust. Ik loop een beetje harder, want het duurt allemaal wat langer dan gedacht. Stukje aan de kust is wel mooi: over een groene weide waar paarden en runderen grazen. Die weide ligt direct aan de rotskust. Uiteindelijk kom ik in het plaatsje Pyoseon vanwaar ik uiteindelijk een taxi vind die me weer terug naar hotel Hana brengt.

route; natuur

14 juli: Olle trail 6 en stukje 5

de gevreesde Aziatische boktor

Opnieuw heel veel regen. Bij de ergste buien heb ik nu wel kunnen schuilen, maar toch hangt de hotelkamer weer vol met natte spullen. Ik wilde vandaag een beetje rustig aan doen vanwege het vele klimmen van gisteren, dus een stuk langs de kust. Enkele mooie watervallen zijn deel van het parcours. Die Koreanen leggen alles op de foto vast, maar ze moeten er wel steeds zelf ook op staan. Je kunt dus nauwelijks bij zo'n waterval gaan staan kijken, want dan sta je weer in de weg voor iemands foto.

Ik kies weer een stuk van de Olle Trail. Het valt niet mee om de taxichauffeur uit te leggen waar ik heen wil, maar als het kwartje is gevallen zet hij me recht voor de startmarkering van traject nummer 7 af (ik loop de route in tegenovergestelde richting, dus voor mij begint hier 6). Het is overigens wel opvallend hoeveel wandelaars ik ondanks het slechte weer tegenkom. Deze route is vele malen populairder dan het Pieterpad. Ik kom overigens alleen Aziaten tegen. Groeten is er bijna niet bij.

De route is overigens wel heel erg mooi. Ruige rotskust, afgewisseld met kleine vissersplaatsjes. Langs de kust loopt het pad soms door randjes tropisch regenwoud. Onder de bomen is het (vandaag in elk geval) pikkedonker, en zeer nat. Tussen de rotsen aan zee zijn steeds vrouwen zeevruchten aan het verzamelen. In de dorpjes zijn houten vlonders met een tentzeil erboven. Daarin zitten dan hele groepen de gevonden zeeproducten schoon te maken.

Sinds ik terug in het hotel ben regent het onafgebroken. Ik wou toch nog wel wat eten vanavond...

route; natuur

bij Cheonjiyeon waterval Jeongbang waterval

13 juli: Mt. Hallasan (Gwaneumsa - Seongpanak)

Volgens de weersverwachting van twee dagen geleden zou het vandaag de mooiste dag van de week worden, zonder regen. Nou, dat is anders uitgepakt. Maar goed. Jeju is een vulkanisch eiland, dat wordt gedomineerd door de Hallasan, een vulkaan van bijna 2000 meter hoogte. Het gebied van de vulkaan is een natuurgebied. Er lopen een vijftal trails het gebied in, vanuit verschillende vertrekpunten. Via twee van de trails kun je de top beklimmen.

Ik kies voor de moeilijkste beklimming: Gwaneumsa Hiking Trail. Die begint op ongeveer 600 meter, en is 8.7 kilometer lang. Dan kan ik via de Seongpanak Hiking Trail teruglopen. De taxichauffeur heeft het blijkbaar ondanks de uitleg van de hotelreceptie niet helemaal begrepen, want hij zet me af bij de Gwaneumsa tempel. Die is een kilometer verder dus dat stukje lopen we extra. Droog is het niet, het miezert zo nu en dan een beetje.

De route loopt door het tropisch regenwoud. Grote stukken van de route gaan over houten vlonders en houten trappen. Dat loopt heel gemakkelijk. Andere delen gaan over stenen en rotsen. Dat loopt veel lastiger. Het gaat heel erg snel naar boven, en ik ben al heel snel doorweekt. Vooral van het zweet, maar ook van wat regen. Er is niet zoveel te zien, want ik loop steeds in het bos. Wel kan ik zo nu en dan wat zien van een ruige droge beekbedding die de route blijkbaar volgt.

grote gele bloemen (daglelie?) tegen de kraterwand zie ik uit de verte door de mist heen

Na uren klimmen kom ik op 1500 meter hoogte bij een "shelter". 't Ziet er heel nieuw uit. Ik heb nog niet veel anderen gezien, maar hier komt even later ook iemand binnen die uitgebreid moet hijgen, en daarna op een bankje een dutje gaat doen. De route is nu wat aardiger, want het bos is veel opener en soms kun je wat wegkijken. Wel lopen we nu bijna in de wolken dus van een uitzicht is geen sprake. Achter een hekwerk dat blijkbaar bedoeld is om bij lawines de route te beschermen zie ik de struiken flink op en neer gaan. Even later steekt een soortement berggeit zijn kop erdoor.

De laatste stukjes van de route gaan echt langzaam. Soms wel honderden traptreden achter elkaar omhoog. Warm is het niet meer.

Als ik eindelijk boven ben blijken er nog heel wat meer mensen te zijn. De andere route, Seongpanak, is blijkbaar veel populairder. Helaas is de mist hierboven potdicht en er is niets te zien. Plotseling een donderslag, en tien tellen later breekt zo maar een noodweer los. Ik begin gauw aan de afdaling, maar het begint vreselijk te hozen en in enkele tellen ben ik helemaal doorweekt. Ik maak me zorgen over mijn fototoestel. Er zijn overigens ook tientallen Koreanen die ofwel ook aan de afdaling zijn begonnen ofwel alsnog de top proberen te bereiken al is het in de stromende regen. Het onweer houdt zeker een uur aan. Schuilen kan eigenlijk niet. Sommigen gaan op het pad zitten, gehuld in plastic. Ik loop liever door. Ik durf mijn fototoestel niet meer te voorschijn te halen. Ook niet als een ree (?) mijn pad kruist, en helemaal niet van plan is om voor mij op de vlucht te gaan. In een flink tempo loop ik naar beneden. Het is nu veel minder warm.

Op google bekijk ik 's avonds de plaatjes van Hallasan om te zien wat ik gemist heb. Prachtige foto's... Helaas.

route; natuur

12 juli: Olle Trail 7 en 8

Closed down. We will find an alternative route soon

's Ochtends is er eerst nog het ACL-exec++ ontbijt, ter evaluatie van de conferentie. Daarna is het toch wel eens tijd voor een iets serieuzer wandeltochtje. Ik loop een stuk van de Olle Trail. Dat is een lange-afstand-wandeltocht die om het hele eiland loopt (enkele trajecten in het noorden zijn nog niet klaar). Ik loop het deel van de route die hier bij de kust langskomt, en ik loop in oostelijke richting. Uiteindelijk loop ik een groot deel van de trajecten nummer 7 en 8.

pontonbrug voor de Olle TrailHet is erg warm, en mistig. Ik heb geloof ik nog niet eerder met dertig graden in de mist gelopen. Ik transpireer dus ook weer volop. De route is op sommige plekken heel mooi. Het gaat eerst langs het conferentiecentrum, dus dat deel ken ik al. Daarna gaat het over kleine paadjes vlak langs de woeste rotskust. Door de mist is er niet veel te zien. Als de route dichter bij zee loopt, is er soms enige afkoeling. Maar als de route iets meer landinwaarts gaat, is het direct heel warm. Zo warm dat een restje sinas mijn flesje doet ontploffen: de dop gaat zeker drie meter de lucht in.

Na een haventje met veel politie loopt de route even langs de doorgaande weg. Er is een demonstratie bezig. Veel spandoeken, enkele nonnen, bussen. De demonstratie is tegenover een militair complex dat direct aan zee ligt. Als ik later met de taxi terugrijd zie ik een spandoek in het Engels: "No warships, but dolphins". Er zouden vandaag ook militaire oefeningen zijn (daar werden we op de conferentie speciaal voor gewaarschuwd) - ik weet niet of dat er iets mee te maken heeft.

indicatie voor de Olle Trail

Direct na de demonstratie gaat de route een riviertje over, en volgt de linkeroever naar zee. Volgens een informatiebordje is dit de enige rivier van Jeju die het hele jaar water bevat. De oever zou een populaire pick-nick plek zijn. Ik eet dan ook hier mijn boterhammen maar op. Nou ja, boterhammen: vier witte boterhammen zonder korsten waarop een zoete witte smurrie zit die ik niet kan thuisbrengen. Boodschappen doen valt hier niet mee. Maar 't is hier wel een mooie plek.

Vanwege de benauwde warmte is het lopen erg vermoeiend, en ik besluit niet al te lang door te lopen en terug te gaan. Als de bus te lang op zich laat wachten neem ik een taxi. Taxi's zijn hier namelijk spotgoedkoop. Dat is ook de reden dat ik geen eigen auto ga huren de komende dagen: voor mijn doeleinden is een taxi goedkoper. In 't begin van de avond loop ik nog even naar het strand. De golven zijn hier supermooi. Er wordt ook gesurft. Volgens de reisgids kost dit stukje strand vanwege de gevaarlijke branding een drenkeling per jaar. Toch lopen er allemaal jongens en meisjes met "police"-hesjes aan te controleren.

route Olle Trail; route strand; natuur

11 juli: van conferentiecentrum naar hotel

sprinkhaan?

Het programma begint vanochtend al vroeg, de uitreiking van de Lifetime Achievement Award (winnaar Chuck Fillmore) begint al om 08:00 uur. Dat is niet erg, want ik ben toch al sinds half drie vannacht wakker. 't Went nog niet erg, dus. Ik heb hierdoor wel goed naar de regen kunnen luisteren die hier al urenlang naar beneden komt.

Aan het eind van de middag is het eindelijk droog geworden. Nog wel heel grijs en warm. Ik loop terug van het conferentiecentrum naar het hotel, langs de kust. Bij het haventje kruipen de krabbetjes in allerlei soorten en maten gelijk onder de stenen als je dichterbij komt. Ook vallen een soort reuzenpissebedden op die tegen de kademuur omhoog kruipen. Verderop zie ik een sprinkhaan (?) van wel vijftien centimeter lang. route; natuur

10 juli: langs de Cheonjeyeon Watervallen

In de lunchpauze probeer ik naar de Cheonjeyeon watervallen te lopen. Volgens het programmaboekje van de conferentie zijn die maar vijftien minuten lopen van de plek waar de conferentie is. De route is echter meer een trap dan een pad. Bovendien is het nog vochtiger dan de afgelopen dagen. Dus ik ben na tien minuten doorweekt van het zweet. De watervallen zijn overigens wel heel mooi. Na de watervallen eerst douchen voor ik weer terug naar de conferentie durf. Onderweg naar het hotel regent het ook nog. Ook voor de komende dagen is de weersverwachting niet goed. route; natuur

9 juli: rondjes vanaf Jungmun

Oosterse grote zilverreiger

Klaarwakker om half drie 's nachts en niet meer geslapen... Dus vroeg eruit om een rondje te lopen als het eindelijk licht is. Vlak bij het hotel zie ik hoog in de bomen twee soorten reigers. Ik loop nog eens naar de kust maar ga dan naar rechts. Daar is nog een leuk klein strandje ingesloten door zwarte lavarotsen. Iets verder is een watervalletje dat hier haast direct in zee uitkomt. Het loopt dood en ik loop weer terug naar boven. Langs het beekje zie ik een ijsvogel, te laat voor de foto.

Later loop ik vanaf het hotel naar het conferentiecentrum. Het is niet zover, maar met een zware tas en in de warmte is het toch wel zweten. Tijdens de lunchpauze loop ik ook nog even naar de kust waar je - als je toegang betaalt - de mooi gevormde basaltkolommen mag bewonderen. Het is wel aardig. Voor het begin van de postersessie (met eten) en nog een ACL-vergadering (met de Aziatische afvaardiging) loop ik eerst terug naar het hotel, via de toeristische route. Toch wel heel mooi, en je snapt dat dit resort nu juist hier is aangelegd.

route vroeg; route later; natuur

waterval op het strand basaltkolommen van Jusang Jeollidae

8 juli: rondje vanaf Jungmun

Gisteravond ben ik dan eindelijk aangekomen op Jeju, eiland dat bij Zuid Korea hoort. De reis begon al vrijdagochtend heel vroeg, en de trajecten Aduard naar Groningen, Groningen naar Schiphol, Schiphol naar Frankfurt, en Frankfurt naar Sjanghai gingen voorspoedig. Volgens planning zou ik in Sjanghai zes uur moeten wachten. Geen pretje als je een nacht overslaat natuurlijk, en dan in zo'n vertrekhal van een vliegveld. Maar er kwamen nog eens zes uur bij vanwege vertraging. De informatievoorziening was daarbij hopeloos. Meer dan een half uur na de vertrektijd kregen we te horen dat het vliegtuig "delayed" was. Er werd nooit bijverteld wat de nieuwe vertrektijd was. Ook bij andere vluchten was de chaos compleet. China Eastern, vermijden dus. Maar ik moet nog terug. Uiteindelijk was ik dus een dag later tegen elf uur in het hotel, in het resort Jungmun - blijkbaar vlakbij het beroemdste/mooiste strand van Korea. Tijdverschil: het is hier zeven uur later. Dus een reistijd van 33 uur in totaal.

Na deze reis kon ik wel goed slapen, en dus (nog?) geen last van een jetlag. 's Ochtends tegen zeven uur heb ik hier een kort rondje gelopen naar het strand. Vreemde vogels, en veel groen. Het is, zeker op de terugweg als ik wat omhoog moet lopen, al warm en benauwd. Kort rondje maar, want om half negen begint de business meeting van de exec, en die duurt tot 6 uur 's middags. route; natuur

bruinoorbuulbuul Crinum asiaticum

4 juli: rondje vanaf Schiermonnikoog

kleine vuurvlinder op duizendblad

Omdat collega H. afscheid neemt hebben we een dagtocht naar Schiermonnikoog georganiseerd. We zijn met maarliefst 22 collega's, maar op het eiland splitsen we ons op in kleinere groepjes. Een aantal gaat geo-cachen. Ook is er een vrij grote groep die met Johan vogels gaan spotten. Ik ga met enkele andere liefhebbers in de duinen op zoek naar bijzondere plantjes. Vooral de vuurtorenvallei staat dit jaar weer vol met allerlei orchissen en ook met rond wintergroen.

Na de gezamenlijke lunch bij de Berkenplas is er opnieuw een groepje dat wel mee op zoek wil naar nog meer wilde planten. We lopen nu een ander rondje en vooral op het groene strand vinden we enkele mooie soorten. Al veel te vlug is het tijd om terug te gaan, maar we zijn toch nog te laat en moeten gauw een taxi bestellen om op tijd bij de boot te zijn. route; natuur

1 juli: rondje vanaf Winssen

uiterwaarden bij Winssen

Opnieuw een rondje dat grotendeels door de uiterwaarden van de Waal gaat, maar deze keer een stukje verder naar het oosten. Ik begin in Winssen en loop naar de uiterwaarden van Ewijk, waar ik al twee keer eerder ben geweest. Vanwege de verdubbeling van de brug over de Waal bij Ewijk is de toegang wat lastig, maar het prikkeldraad is gelukkig niet zo hoog. De mooiste planten vind ik echter als ik al weer terug loop over de Waaldijk: wel vijftig exemplaren van de klavervreter (denk ik), dat is een type bremraap.

Aan het eind van de ochtend maak ik met Petri nog een fietstochtje door de uiterwaarden bij Afferden.

route; route fiets; natuur

terug naar Looblog Juni 2012


Reacties: G.J.M.van.Noord@rug.nl            Andere afleveringen van de looblog

Copyright: de teksten van de looblog zijn "public domain".