Gertjan's Looblog Augustus 2014 navigation back navigation home navigation forward

De foto's van deze maand zijn hier te vinden: Flickr collection

31 augustus: achtje vanaf Hardenberg

Achtje begint bij het Vechtpark in Hardenberg. Dit is een recreatiegebiedje annex natuurgebiedje in de "uiterwaarden" van de Vecht. Er lopen ook koeien en paarden. Ook hier moet er ruimte voor de rivier worden gemaakt. Opvallendst is de wildwaterkanobaan. Er groeit Karwij en Serradelle. En Lange ereprijs. Daarna gaat de route verder door het Vechtdal. Mooi, maar het weer is niet best. Al gelijk een flinke bui. Op meer plekken Lange ereprijs. Even verderop gaat de route door een heel aardig buurtschap: Rheeze. Even na km 7 word ik aangevallen door een flinke hond, die van een erf af komt stormen. Het loopt weer goed af.

Verder door het Bentincksbosch, hier groeien honderden gestreepte leeuwenbekken langs het fietspad door het bos. Ook al veel paddenstoelen, zoals de Grote stinkzwam. Dan weer terug via Rheeze, en dan oversteken met het Marskampveer, een zelfbedieningspontje - maar je hoeft niet zelf te draaien want het pontje werkt op zonne-energie. Vanaf de pont mooi zicht op rivierduintjes ten zuiden van de Vecht (zie foto). Terugweg gaat verder over fietspad langs doorgaande weg - beetje saai. 't Blijft verder wel droog. route; natuur

Vecht bij Marskampveer

30 augustus: rondje vanaf Ossenzijl

route; natuur

28 augustus: rondje vanaf Dublin

Na de regen van gistermiddag is het verrassend dat de Ierse hemel vandaag strakblauw is. Ik loop 's ochtends vroeg een rondje naar de kust. Heel aardig met veel vogels en veel zoutminnende planten. Terug door de haven is in de zon ook heel kleurrijk. Laaste stuk even langs het Royal Canal, waarna ik nog dagenlang het liedje "The Auld Triangle" in mijn hoofd heb, "all along the banks of the Royal Canal". Een echte Ierse klassieker die ik eigenlijk vooral ken van the Pogues. route; natuur

Dublin Irishtown Dublin Royal Canal

27 augustus: rondje vanaf Bray Head, en rondje vanaf Glendalough

Bray Head

Bij Coling is de woensdag altijd een vrije dag. Ik heb samen met (ex-)collega's S., B., en J. een auto gehuurd. Spannend, links rijden met het stuur rechts, en de koppeling dan weer links. En dan gelijk dwars door Dublin. De eerste stop is Bray Head: een plaatsje aan de kust even ten zuiden van Dublin. Hier lopen we een kort rondje langs de kust. Aanleiding: even verderop is de allereerste geo-cache van Europa te vinden. En daar wil B. dus naar toe. Het is een heel aardig rondje, met veel vergezichten over de Ierse Zee. De begroeiing is hier opvallend. Veel heide, met flinke gaspeldoornstruiken, en rode dophei.

Dan gaan we verder naar het eigenlijke doel van de tocht: Glendalough. Een prachtige vallei met als extra attractie de "Monastic Site". Hier zijn nog enkele gave restanten te zien van wat eens een groot klooster moet zijn geweest. De gebouwen gaan terug tot voor het jaar 1000. Wonderlijk genoeg is de gehele site blijkbaar ook nog in dienst als (tamelijk chaotisch, maar wel schilderachtig) kerkhof. Nadat we de site bekeken hebben, lopen we langs de Lower Lake naar de Upper Lake. Eerst koffie bij de parkeerplaats, en overleg over de kiezen route. Het wordt de witte route.

Glendalough Monastic Site

Deze route loopt langs het Upper Lake steeds verder omhoog. Aan het eind van het Upper Lake zijn restanten te vinden van wat eens een "miner village" was. De beek die het meer vult, komt hier vrij stijl de vallei ingelopen. Het pad volgt de beek min of meer naar boven. Het is inmiddels gaan regenen, en ondanks de tamelijk harde wind, en het gebrek aan beschutting besluiten we toch door te lopen. Het is hier prachtig. Langs de paden groeit hier en daar vetblad.

Glendalough Miner Village

Het pad blijft flink omhoog gaan, totdat we min of meer aan de bovenkant zijn aangekomen, waar het pad met een bruggetje over de beek gaat. Enkele dames zijn bezig een tent op te zetten, pal naast de beek. Het pad gaat verder langs de rand van de vallei, en nog steeds verder omhoog. Het regent afwisselend zachtjes en wat harder. Het pad bestaat hier kilometers lang uit spoorbielzen. Twee spoorbielzen liggen steeds in de lengterichting naast elkaar. Daarop is met tientallen omgebogen spijkertjes kippengaas vastgemaakt, zodat je niet uitglijdt. Het meeste kippengaas is inmiddels verdwenen, maar ook de spijkertjes zorgen voor houvast. De bielzen zijn nodig omdat de grond hier heel moerassig is. Op het hoogste gedeelte van de route lopen we ook in de mist. Het laatste stuk is makkelijker: heel stijl naar beneden, maar via trappetjes, en inmiddels ook weer tussen de bomen die wat beschutting bieden. We zijn wel flink nat.

route Bray Head; route Glandalough; natuur

Glendalough Glendalough

26 augustus: rondje langs Grand Canal

Grand Canal

's Ochtends loop ik een rondje door Dublin. Ik volg het Grand Canal, een veelbelovende naam voor een niet al te breed ouderwets kanaal. In het begin zijn er veel "locks" (sluizen). Allemaal prachtige monumentjes, wat mij betreft. Dit soort kanalen en de bijbehorende kunstwerken zijn in de meeste andere Europese steden al lang opgeruimd, maar hier dus niet - vermoedelijk vanwege de armoede in de vorige eeuw. Maar aan enig onderhoud voor de kunstwerken lijkt men niet te doen...

's Avonds loop ik naar de brouwerij van Guiness waar het conferentiediner plaatsvindt. route Grand Canal; route Guinness; natuur

24 augustus: van Sloterdijk naar CS, en rondje vanaf Dublin

's Ochtends kort stukje na het ontbijt, voor zover mogelijk langs het IJ naar het centraal station. Terug met trein, uitchecken, en naar Schiphol. Voorspoedige reis naar Dublin, en daar aangekomen nog gauw een rondje gelopen. Het is hier grijs, en zodra ik mijn rondje begin gaat het heel zachtjes miezeren. Langzaam wordt het natter en regent het wat harder. Op het punt waar ik ben omgedraaid, vond ik het te nat worden (fotograferen kan dan helemaal niet meer).

Ik ben 28 jaar geleden hier ook al eens geweest, maar ik herinner me van de stad bijna niets. De stad maakt niet zo'n grote indruk, nauwelijks hoogbouw, en nogal wat gebouwen die slecht onderhouden zijn. Langs het water loop ik in de richting van de oude haven, en daar zijn nog meer slooppanden, en verlaten havenloodsen. Vooral de vlinderstruiken vallen hier op. Enorme exemplaren, die in de verlaten havenpanden uit gaten in de muren, of uit de dakgoot of schoorsteen flink omhoog groeien. Sommige exemplaren halen de vijf meter met gemak. Sommige stukjes van de oude dokken zien er eigenlijk prachtig uit. Ook een prachtig vervallen sluizencomplex, dat overigens blijkbaar nog wel steeds in gebruik is. Als het deze week nog wat opklaart, zal ik daar wat betere foto's van maken.

Naschrift. Ik had wel gezien dat de mooie Samuel Beckett Bridge was afgesloten. Veel veiligheidsmensen. Nu lees ik, dat dit was omdat U2 bovenop de brug een single aan het opnemen was. Althans, als ik het goed begrijp, de bijbehorende video-clip. route Dublin; route Sloterdijk; natuur Amsterdam natuur Dublin

23 augustus: rondje vanaf Castricum

veldgentiaan

Petri heeft met vriendin afgesproken voor een weekendje Alkmaar. Op zondag moet ik naar Dublin, maar zonder hulp kun je van Aduard niet naar Schiphol reizen op zondagen. Ik rijd daarom met Petri mee, en laat mijn koffer achter in hotel tegenover station Sloterdijk. Petri zet me vervolgens af in Castricum. Ik loop daar een prachtig rondje door het Noordhollands Duinreservaat. Onderweg vanaf Groningen hebben we een paar enorme onweersbuien voorbij zien komen, maar tijdens het wandelen gaat het vrij goed. De dikste donkere wolken gaan langs me heen. Twee buitjes, maar zonder onweer.

Het begint onmiddellijk goed: vlak na de ingang van het duingebied bij Bakkum Noord is een vogelkijkwand. Ik zie daar gelijk een ijsvogel! Daarna praatje met de boswachter gemaakt omdat ik geen kaartje had, en problemen voor wilde zijn - ik beloof plechtig om een kaartje te kopen bij Egmond Binnen. Heb ik nog gedaan ook. Bij de Wei van Brasser zit een groepje Kleine zilverreigers.

Dan het eigenlijke doel van de wandeling: het pad zo rond km 8 tot km 11. Dit is een van de mooiste stukjes duinen in Nederland. Je mag er niet fietsen, en in het voorjaar is het helemaal afgesloten. Om er naar toe te wandelen is blijkbaar voor veel mensen wat te ver. Het is er dus altijd heerlijk rustig. In deze tijd van het jaar groeien er bovendien duizenden veldgentianen. Deze zeer zeldzame soort vind je verder niet zo makkelijk; voor mij is het de eerste keer dat ik de soort zie. Moeilijk is het niet. Letterlijk twee meter voorbij het veerooster dat het begin van het gebied aangeeft, zie ik al tientallen exemplaren staan. Verderop zie ik er op meerdere plekken nog veel meer.

Terug naar Castricum, en dan met de trein naar mijn hotel tegenover Sloterdijk. Veel jonge toeristen in het hotel, ik val een beetje uit de toon. De kamer is ongeveer even groot als het bed. De badkamer is bijna even groot als de kamer, dat wel. route; natuur

22 augustus: rondje Wijnjeterperschar

Nog steeds belabberd weer, maar ik zie dat er vanuit het westen wat opklaringen komen. Ik rijd de opklaringen tegemoet en als ik bij het Wijnjeterperschar parkeer, komt de zon er net even doorheen. Dat gaat dus goed, maar het gebied is kleddernat, dus niet geschikt om te struinen. Enkele veldjes staan hier helemaal vol met blauwe knoop, duizenden exemplaren.

Als ik op de terugweg moet tanken bij Mienscheer, zitten daar twee ooievaars vlak langs de A7 hoog boven op een lantaarnpaal. route; natuur

21 augustus: rondje vanaf Noordlaren

Veel vogels. Leuk: steltkluut. route; natuur

20 augustus: rondje vanaf Lauwersoog

Naar Lauwersoog om de buien mis te lopen. Er komt er wel eentje langs, maar ik blijf droog. route; natuur

17 augustus: rondje Bargerveen

Grauwe klauwier

De weersverwachting zegt dat er regen aan komt, vanuit het noordwesten naar het zuidoosten. Ik kies een bestemming in het zuidoosten in de hoop de regen wat langer voor te blijven. Dat lukt aardig, ik loop de hele route zonder regen. Pas later op de middag gaat het flink regenen. Ik loop weer eens een rondje door het Bargerveen. 't Is mooi, maar jammer genoeg erg grijs en donker dus weinig foto's. Het veldje met orchideeën is al gemaaid, dus de hoop wellicht nog wat restanten aan te treffen is ijdel. Wel mooi een grauwe klauwier op de foto kunnen krijgen.

route; natuur

16 augustus: rondje Hompelvoet, rondje Brouwersdam, en rondje Kabbelaarsbank

Zeelandbrug

detail van de Herfstschroeforchis

's Ochtends ga ik mee met een excursie van Staatsbosbeheer, naar Hompelvoet: een onbewoond eiland in de Grevelingen. De boot vertrekt vanaf een kleine haven: Bommenede bij Zonnemaire. Ik ben wat te vroeg en onderweg stop ik even bij de Zeelandbrug, die trots ligt te schitteren in de ochtendzon. Langs de Oosterschelde groeit massaal kompassla, en dit kompasslabos blijkt bewoond te worden door tientallen kneutjes.

Er blijken in totaal maar drie deelnemers aan de excursie te zijn. Met de begeleider van Staatsbosbeheer zijn we dus maar met vier personen op het eiland. De overtocht duurt een half uurtje, en we hebben zo'n twee uur de tijd om het eiland te bekijken. Grootste attractie: Herfstschroeforchis. Dit is één van de weinige orchideeën die in het najaar bloeit. 't Is een prachtig plantje, dat in Nederland behalve op Hompelvoet alleen nog bij Ouddorp voorkomt. Op Hompelvoet groeien er honderden (vermoedelijk duizenden). Bij sommige planten ligt een schelp. Het is namelijk zo, dat één van de medewerkers van Staatsbosbeheer de plantjes telt, en elk geteld exempaar markeert met een schelpje er naast. We vinden ook tientallen nog niet getelde exemplaren...

Na afloop van de excursie loop ik nog twee kleine rondjes bij de Brouwersdam. Eentje langs de duinenrand die aan de binnenkant van de dam is ontstaan. Het tweede rondje over de Kabbelaarsbank, achter de camping bij Port Zélande (daar hebben we zo'n tien jaar geleden nog eens gekampeerd). route Hompelvoet; vaarroute Hompelvoet; route Brouwersdam; route Kabbelaarsbank; natuur

Kleverige ogentroost op Hompelvoet Herfstschroeforchis op Hompelvoet
Hompelvoet Hompelvoet: tijd om terug te gaan

15 augustus: rondjes Bokkegat, Wissenkerke, Serooskerke, Oostvoorne, Vlissingen en Middelburg

Ook voor vandaag een reeks plekjes die ik wil bezoeken. Eerst even naar het Bokkegat, een mini-natuurgebiedje niet ver van Wissenkerke. Maar ik vind de akkerdoornzaad die hier zou moeten groeien niet... Even verderop een rondje langs de Oosterschelde. Hier was ik twee jaar terug ook al eens. Onderaan de dijk is er een klein stukje duin. Zowel op de dijk als in het duintje groeit van alles. De stemming wordt slechts bedorven door een vrouw met vijf (!) loslopende honden (kleintjes, dat wel).

moerasgamander

Een verrassing zijn de inlagen aan de noordkant van de Oosterschelde, even ten westen van Zierikzee. Prachtig natuurgebied, met veel vogelaars. Wat is een inlaag? Wikipedia meldt: "Een inlaag of inlaagpolder ontstond als in verband met het risico van wegzakken van een dijk een inlaagdijk als reservewaterkering werd aangelegd. Het gebied tussen een door dijkval bedreigde dijk en een inlaagdijk wordt inlaag genoemd. Doordat de voor de nieuwe dijk benodigde grond doorgaans uit de inlaag werd gehaald ligt het maaiveld laag en is de invloed van zout kwelwater groot." De inlagen hier zijn meer water dan land, en in dat water groeit spiraalruppia. Dit is een van de weinige plekken in Nederland waar de plant voorkomt. Terug loop ik langs de Oosterschelde. Twee fietsers stoppen en wijzen naar vier bruinvissen. Ik zie wel wat donkere plekken, maar herken er jammer genoeg geen dolfijnen in. Op de dijk wel weer bijzondere plantensoorten zoals zeevenkel, zeekool en gele hoornpapaver.

Het volgende rondje start in Oostvoorne (dat is dus Zuid-Holland) en gaat door Voornes Duin. Ik ben op zoek naar twee soorten fonteinkruid, die hier in de duinvennetjes zouden moeten groeien. Maar ik vind ze niet. Maar het is hier desondanks mooi en interessant. Veel Kleine ruit. Broodje eten op terras. Verder langs het groene strand. Daar zie ik plotseling een boomvalk. Mooi! Dan in de richting van de Tenellaplas. Vlak daarvoor is de Gamandervallei, en daar moet ergens de Moerasgamander groeien - de enige plek in Nederland. Ik heb geen coordinaten maar omdat de plant in/bij water groeit is het niet zo moeilijk om uiteindelijk de plant te vinden, want er is maar één poel met water erin. Bij de Tenellaplas groeit veel Berglook.

Volgende stop: Vlissingen. Bij de haven van Vlissingen is een vindplaats van de Kleine rupsklaver. Het is flink zoeken, want het is een heel miniscuul plantje. Aan het eind van de middag zitten de eigenaren van de zeilboten zich stierlijk te vervelen op hun boot. In de zon, en met een glas wijn in de hand, dat wel. Mijn gespeur leidt tot allerlei speculaties. Als ze zien dat ik een gps-apparaat bestudeer, denkt men dat ik een geo-cache zoek. Als ik het plantje eindelijk vind, geef ik pas uitleg. Om het wat mooier te maken, maak ik ze wijs dat dit de enige plek van heel het land is waar het plantje groeit.

Laatste rondje: stadswandeling door Middelburg. Het is steeds zonniger geworden vanmiddag, en ook nog eens prachtig helder. Heerlijk dus. Middelburg ziet er plotseling ook veel aantrekkelijker uit dan twee jaar geleden, toen ik hier met Petri ook al eens een rondje heb gelopen. Maar toen regende het.

route Bokkegat; route Wissenkerke; route Serooskerke; route Oostvoorne; route Vlissingen; route Middelburg; natuur

Spuikom Flaauwers tureluur
Arsenaal, Vlissingen De Balans, Middelburg, fontein met oranje water

14 augustus: rondjes Yerseke Moer, 's-Gravenpolder, en Cadzand

Fijn goudscherm

Petri en Ida zijn enkele dagen naar Berlijn. Ik breng ze naar het station, en rijd dan zelf door naar Zeeland waar ik twee nachten een hotel heb. Er zijn meerdere plekjes die ik wil bezoeken. De hele weg naar het zuiden regent het geregeld, maar zodra ik de Zeeuwse provinciegrens over ben wordt het droog, en dat blijft het.

De eerste stop is de Yerseke Moer. Dit blijkt een prachtig klein natuurgebiedje, waar ik later nog eens terug moet om de hele route te lopen. Heel mooi kleinschalig landschap met allerlei kleine hoogteverschillen en kronkelige sloten en weggetjes. Dit is veengebied dat lang geleden door de zee overspoeld werd. Het zoute veen bleek heel geschikt voor de zoutwinning. Ook nu is het gebied nog vrij zout, er groeien allerlei zoutminnende planten zoals zeekraal en zulte. Maar op sommige andere plekken overheerst het zoete water en zie je weer andere soorten. Ook groeit er Fijn goudscherm, nog nooit eerder gezien.

de Yerseke Moer

De tweede stop is een kleine moestuin langs een dijkje in 's-Gravenpolder. Hier groeit Stinkende ganzenvoet. De naam is goed gekozen. Om foto's te maken heb ik de plant even aangeraakt, en mijn handen stinken de hele middag naar rotte vis.

Onderaardse klaver

Dan op naar Zeeuws-Vlaanderen, voor de eigenlijke wandeling. Ik begin in Cadzand, en loop dan naar de kust, even ten noorden van Cadzand Bad. Aardig natuurgebiedje: Verdronken Zwarte Polder. Ik volg de kustlijn tot het uiterste puntje van Nederland bij het Zwin. Het is hoog water. Op een paar paaltjes in het water zitten Grote sterns. Verder naar Retranchement. Op het voetbalveld van Retranchement groeit heel veel Onderaardse klaver, en die heb ik nog nooit gezien. Eigenlijk moet je wat eerder in het jaar zijn, maar toch vind ik nog een bloeiend exemplaar. Langs de wallen van Retranchement groeit een stukje verder ook Kustzegge. Laatste stukje van de route, terug naar Cadzand, gaat door grootschalige akkerbouw en is een beetje saai.

Voor ik naar mijn hotel rijd, ga ik nog even langs een achterafweggetje tussen Breskens en Nummer Een, om daar wilde peterselie te scoren.

route Cadzand; route 's-Gravenpolder; route Yerseke Moer; natuur

13 augustus: rondje vanaf De Pomp

route; natuur

12 augustus: van Kampen naar Zwolle

Langs de IJssel

Als ik in Kampen (eigenlijk IJsselmuiden) uit het treintje stap, is de lucht aan de andere kant van de IJssel heel donker. Er komt een enorme bui aan. Die bui zie ik een half uur lang rechts van me. Dan een half uur lang achter me. Zo nu en dan ook donderslagen. Ten slotte zie ik de donkere wolken een half uur lang links van me. Het is bijna niet te geloven dat ik droog blijf. Ondertussen geniet ik van de mooie vergezichten over de IJssel. Een aalscholver levert een gevecht met een enorme vis. De aalscholver wint...

Voor Wilsum is er een wandelpad de uiterwaarden in. Dit is een aardig stukje, met veel rivierkruiskruid. Voorbij Wilsum gaat de route weer over de dijk, tot aan het Zalkerveer. Je moet je in het theehuis melden als je overgezet wilt worden. Aan de overkant hangt een enorme klok die je moet luiden als je over wilt. Ik loop een rondje door het Zalkerbos en dan luid ik de klok om weer terug overgezet te worden.

Dan volgt een stuk over de dijk langs de Vreugderijkerwaard. Er wordt aan de binnenkant van de dijk hard gewerkt aan herinrichting om meer ruimte voor de rivier te krijgen. In de nevengeul van de Vreugderijkerwaard zie ik enkele casarca's (een soort ganzen). Dan verder over de dijk naar Zwolle. Als ik bijna bij het station ben, volgt dan toch nog de eerste bui. route; natuur

Wilsum de IJssel

11 augustus: rondje door Groningen

route; natuur

10 augustus: rondje vanaf Dörenter Klippen en rondje door Bad Iburg

Schloss Iburg

Nog een rotsachtige attractie in het Teutoburgerwoud: de Dörenter Klippen. We lopen eerst direct langs de rotsachtige formaties over de beboste heuvelkam. Wel wat teveel mountainbikers. Ook komen we langs een militair kerkhofje. Duitse soldaten die in 1945 gesneuveld zijn. Tja. Bij het dorpje Brocherbeck gaat de route naar beneden en vandaar gaan we over de flank van de heuvel weer terug. Dit stuk is heel aardig: veel kalk in de bodem, en dat zie je aan de gevarieerde plantengroei.

Aan het eind van de middag bekijken we ook het stadje Bad Iburg en het bijbehorende Schloss Iburg. Het weer is echter omgeslagen en als het wat harder begint te regenen zoeken we wat eerder dan gepland een overdekt terras voor het avondeten. route Dörenter Klippen; route Bad Iburg; natuur

9 augustus: rondje vanaf Externsteine

Eén van de hoogtepunten van het Teutoburgerwoud zijn de Externsteine. Spectaculaire rotsformaties. Je mag er ook op klimmen. De route begint bij deze toeristische attractie, maar ook daarna rijgen de hoogtepunten zich aaneen. We lopen eerst over de kam van de heuvel, met veel blauwe bosbes en struikheide. Dan een boslaan naar de Silbermühle: mooi terras bij een meertje en watermolen in het bos. Hiervandaan volgen we de Silberbach. Duits romantisch mooi: kronkelend beekje met veel begroeiing en donkergroen mos. Mooi hoor.

Dan gaat de route omhoog en komen we achtereenvolgens bij de Lippische Velmerstot en de Preussische Velmerstot. Dit is heideveld op zo'n vierhonderd meter met ook veel wilde bloemen. En alweer een uitkijktoren. De terugweg leek op papier wel wat saaier maar dat valt erg mee. Veel wilde bloemen in de berm, onder andere bospaardenstaart en reuzenpaardenstaart, en ook hangende zegge. Opnieuw langs de Silbermühle voor koffie/thee en gebak. Treuzelende bediening. Pas laat terug in het hotel. route; natuur

Silberbach Lippische Velmerstot

Externsteine

8 augustus: rondje vanaf Bad Iburg

We zijn een weekendje in het Teutoburgerwoud. Dat is dichterbij dan je denkt: een uurtje vanaf Enschede. We lopen 's middags een rondje door het bos dat dicht bij ons hotel ligt. We zitten in een hotel vlakbij Bad Iburg, op de flanken van de Dörenberg. De route komt twee keer langs een hoge uitkijktoren. Verder is de route toch wel een beetje saai. Veel bos, en ook hoogteverschil, maar weinig water en steen. Heerlijk gegeten in het hotel. route; natuur

7 augustus: van Hoogeveen naar Beilen

oude den op het Mantingerveld

Petri heeft de auto mee, dus ik ga met bus en trein op pad. Ik loop vanaf Hoogeveen naar Beilen. Eerst een flink stuk over de Pesserdijk. De dijk volgt de grens van de gemeente Hoogeveen, en dat kun je merken: de rafelranden van de stad met autosloperijen en, geloof ik, een vuilnisbelt. Een buurtschap met de naam Siberië, dan weet je het wel. Na Tiendeveen en de golfbaan wordt het leuker. Veel nieuwe natuur: landbouwterreinen die weer omgevormd worden tot heidevelden.

Langs het fietspad door/langs het Lentsche Veen groeit hier al een paar jaar akkerviltkruid. Een zeer zeldzame soort, die hier nu met meer exemplaren staat dan de afgelopen jaren. Verder door het Mantingerveld. Het oude deel is mooi, met een flinke oppervlakte aan jeneverbesstruweel, afgewisseld met oude, bijzonder kronkelige dennen. De struikhei is al flink paars.

grauwe klauwier

Dan eerst weer een saai verbindingsstuk naar het Linthorst Homankanaal. Bij de Witte Venen loopt nog (weer?) een oud gedeelte van het Oude Diep. Hier vliegt een ijsvogel over me heen en verdwijnt recht voor me in het bos. Een stukje verderop groeit drijvende waterweegbree en moerashertshooi. In de verte zitten minstens acht lepelaars. Aan de andere kant van de weg ligt een terrein van het Drents Landschap: De Vossenberg. Bij km 23 zitten drie grauwe klauwiers in een struikje in het heideveld.

route; natuur

6 augustus: dagje Terschelling

We zijn met de snelboot al om kwart over negen op Terschelling. Dan met de bus naar West aan Zee, om daarna met enige omwegen terug te lopen. Dan is er 's middags tijd voor een fietsrondje. Het is mooi weer, maar er is een bak regen onderweg uit het zuidwesten. De vraag is hoe lang het droog blijft.

gelobde melde

We volgen de bosrand, tot we bij het Griltjeplak zijn. Daar improviseren we een route door de ruige duinen om uiteindelijk bij het groene strand uit te komen. We lopen hierdoor een aardig stukje om. Bij de Noordvaarder wil ik de stekende bies spotten, en dat is geloof ik wel gelukt. Iets verder is een groot kunstproject op het strand gemaakt: Wadland. Een grote constructie van wilgentwijgen, die geinspireerd is op de het bekende schilderij "Pier en Oceaan" van Mondriaan. Ziet er leuk uit, maar je zou het eigenlijk vanuit de lucht moeten zien. Daarna terug naar het dorp.

Fietsen huren. Het is hard gaan waaien en de lucht wordt erg donker. We houden het dus bescheiden en fietsen naar West aan Zee. Petri gaat het strand op, en ik ga even kijken bij het Sterneplak / Boortorenplak. Als ik drienervige zegge eindelijk gevonden heb, begint het een beetje te regenen. We besluiten om terug naar het dorp te fietsen, omdat we bang zijn dat het alleen harder zal gaan regenen. Foute keuze. We regenen onderweg flink nat, maar daarna wordt het weer droog.

We zijn dus iets te vroeg in het dorp. Petri gaat winkeltjes kijken, en ik ga nog even op het groene strand van de Noordvaarder kijken. Achter een jonge duinenrij groeit gelobde melde. Leuk!

route West aan Zee - West; fietsroute; route Noordvaarder; natuur

5 augustus: rondje vanaf Sint Annaparochie

Ik loop een vierkantje in het gebied dat wel "Het Bildt" genoemd wordt. Kaarsrechte polders met akkers, doorsneden met mooie oude dijkjes. Leuk rommelhoekje bij Zwarte Haan waar ik al eerder was. Langs de Waddendijk naar het oosten, dat stuk is nogal saai. Het is weer warm. Terug langs de Nieuwe en Oude Bildtzijl. Ook nog een stukje over de spoordyk (km 19) - hier liep ooit het spoorlijntje van Stiens naar Harlingen.

route; natuur

4 augustus: rondje vanaf Schaphalsterzijl

Reitdiepveer vanaf 23 augustus in de vaart

Ik wil het nieuwe pontje tussen Aduarderzijl en Schaphalsterzijl uitproberen, dat sinds 1 augustus in de vaart zou moeten zijn. Maar als ik in Schaphalsterzijl precies op tijd arriveer, blijkt de begindatum verschoven te zijn naar 23 augustus. Ik improviseer een ander rondje langs Schouwerzijl, Groot Maarslag, Klein Maarslag en Warfhuizen. Het is prachtig weer. Ik loop op mijn nieuwe Mendl schoenen.

Bij het oude kerkhofje van Klein Maarslag komen net drie wandelaars uit het toegangshek. Ze vragen of ik bang ben voor ratten. Het blijkt dat het hele kerkhofje een grote rattenkolonie huisvest. Ik zie geen ratten, maar wel tientallen gaten in de grond zoals die door ratten gemaakt worden. Het doet toch een beetje afbreuk aan deze prachtige bijzondere plek.

Als ik in de auto stap, val ik midden in een rapportage op Radio 1 over het nieuwe veerpontje in het Reitdiep tussen Aduarderzijl en Schaphalsterzijl... Hoe kan dat nou toch? Blijkbaar is de verbindinding vandaag wel officieel geopend, en met coverage op Radio 1 zullen de politici wel blij zijn met de aandacht. Maar de eerste drie weken komen de bezoekers dus nog voor niets. Zo zie je maar weer dat de echte werkelijkheid niet zo veel te maken heeft met wat je er via de media over te horen en te zien krijgt.

route; natuur

3 augustus: rondje vanaf Bad Nieuweschans

Drieborg

We lopen de wandeling met de naam "De Graanrepubliek" naar het boek van Frank Westerman. Deze wandeling stond enkele maanden terug in de krant, en nu leek het een goed moment om de wandeling te lopen. Langs de tarwevelden van Nieuw Beerta. De communistische geschiedenis is zichtbaar in de naam van de steeg die het land in loopt: de Hamer en Sikkellaan. Prachtige vergezichten, ook geholpen door het zonnige heldere weer.

's Middags is het toch erg warm, ondanks een lekker briesje zo nu en dan. Maar er zijn weinig bomen en dus geen schaduw. Alleen de mooie oude bomen om de enorme herenboerderijen. Nieuw Beerta is vandaag ook het warmste plekje van Nederland. Het weerstation, waar de route ook langsvoert, rapporteert een maximumtemperatuur van 26.7 graden.

route; natuur

Hamer en Sikkellaan de Graanrepubliek
Oudezijl de Graanrepubliek

2 augustus: rondje door het Dwingelderveld

klokjesgentiaan

Redelijk op tijd op pad, om voor de verwachte buien van vanmiddag nog een flink rondje te kunnen lopen. Weer eens naar het Dwingelderveld, want ik heb dit jaar nog geen klokjesgentianen gezien. Ik ben ook benieuwd of de waterlobelia dit jaar weer zo massaal groeit (nee, slechts één bloeiend plantje gezien).

De grondwerkzaamheden lijken zo'n beetje gereed hier. Het gebied rond km 7 hoorde lang geleden bij de grote heide, maar de laatste tientallen jaren werd het gebied voor landbouw gebruikt. Sinds dit jaar is de bovenlaag afgegraven, en moet het hier weer heide worden. Op de kale lemige grond groeien nu enorme aantallen grondster en waterpostelein.

Dan verder over de lange rechte weg die dwars door de heide naar het zuidwesten loopt. Het is al weer flink warm aan het worden (en ik heb te weinig drinken mee). 't Mooiste stukje is rond km 13, waar het hier en daar blauw ziet van de bloeiende klokjesgentianen.

Op de terugweg kom ik bij km 17-20 weer in voormalige landbouwgebied terecht. De voormalige weg "Achter 't Zaand" is omgetoverd in een nieuw fietspad. De echte guldenroede die hier altijd uitbundig in de berm groeit, heeft de werkzaamheden gelukkig overleefd. Er is bij km 19 een breed rolstoelvriendelijk wandelpad van betonplaten aangelegd door het nieuwe terrein. Er is nu eigenlijk nog niets te zien, ik ben benieuwd hoe dit er over tien jaar uitziet. route; natuur

1 Augustus: Heusden

Dagje uit met de ouders van Petri. Eerst koffie drinken op de Werkboerderij "Buiten Gewoon" in Berlicum. 's Middags rijden we naar Heusden om daar een rondvaart te maken over de Dode Maas. Ik breng de auto terug naar het parkeerterrein, en haal die later weer op: dat is mijn wandeling voor vandaag. Heusden is een heel mooi oud vestingstadje. Ook heel mooi gerestaureerd en opgepoetst.

Heusden ligt aan de Bergsche Maas: dat is eigenlijk een kanaal. De Maas volgde vroeger een iets noorderlijker route: de Dode Maas, of Afgedamde Maas. Via het Heusdense kanaal komen we daar terecht. We zitten lekker in de zon en krijgen er ook nog wat te drinken bij.

Na de rondvaart drinken we koffie op een terras in Heusden, en vervolgens gaan we heerlijk eten, buiten, bij de Hooghei in Berlicum. route heen; bootroute; route terug; natuur

terug naar Looblog Juli 2014


Reacties: G.J.M.van.Noord@rug.nl            Andere afleveringen van de looblog

Copyright: de teksten van de looblog zijn "public domain".