Gertjan's Looblog November 2015 navigation back navigation home navigation forward

De foto's van deze maand zijn hier te vinden: Flickr collection

29 november: van Oriente naar Santa Apolonia

Voor ik terugvlieg is er nog tijd voor een stukje langs de Taag, maar deze keer de andere kant op: in zuidelijke richting naar de oude stad, uiteindelijk tot aan station Santa Apolonia. route; natuur

28 november: Caminho da Fatima

grote stern

Prachtige tocht. De route begint gelijk bij mijn hotel in Lissabon Oriente: de Caminho da Fatima. Blijkbaar een pelgrimsroute, als ik het goed begrepen heb is dit de Portugese versie van de route naar Santiago de Compostela. In ieder geval is het een prachtige route. Het eerste stukje is gelijk aan mijn wandeling van gistermiddag, maar nu is het eb en er zijn heel veel vogels te zien op de drooggevallen moddervlakte langs de Taag.

Ook als ik linksaf een riviertje volg blijft de route heel levendig. Ondertussen schijnt de zon constant, en is ook de wind veel minder hard dan de afgelopen dagen. De route blijft steeds het riviertje volgen. De invloed van de zee is lang zichtbaar, want zoutminnende planten groeien hier nog steeds volop. De rivier wordt snel smaller en op een gegeven moment is het niet veel meer dan een klein stroompje waar wel grote bossen riet langs groeien.

Rond km 14 gaat de route een stuk door een soort industrieterreintje en daarna door een klein dorpje. Daarna is het wat rommeliger tot ik in Povoa de Santa Ira terecht ben gekomen. Dit is eigenlijk mijn geplande eindpunt, want hier kun je met een treintje terug naar Lissabon. Eerst wil ik even bij de Taag kijken. Dat blijkt een goed idee want achter een verlaten en vervallen industrieterrein is een natuurgebied dat met bruggetjes toegankelijk is gemaakt voor wandelaars. Uiteindelijk is dit zo'n mooi gebied dat ik de Fatima route helemaal verder loop tot aan het volgende station: Alverca. Opnieuw heel veel vogels waaronder flamingo's, lepelaars, sint-helenafazantjes, graszangers, koereigers, en honderden fitissen (als het fitissen waren - nee, het waren tjiftjafs).

Terug met de trein, maar ik stap een halte eerder uit om nog even op een terras met uitzicht op de Taag van de laatste zon te kunnen genieten. route Caminho da Fatima; terug langs de Taag; natuur

graszanger tureluur
langs de Caminho de Fatima
Narcissus papyraceus Arisarum simorrhinum

27 november: kort over de campus, en langs de Taag

sint-Helenafazantjes

Korte wandeling over de campus voordat de bijeenkomst weer begint. 's Middags zijn we na de lunch klaar, en ik ga snel terug naar mijn hotel om vandaar (Oriente) langs de Taag te kuieren. Het is prachtig zonnig weer, en er is genoeg te zien. Zo zie ik voor het eerst sint-Helenafazantjes. Dat zijn heel opvallend gekleurde vogeltjes die oorspronkelijk uit Afrika komen maar inmiddels hier volledig zijn ingeburgerd. Ook zijn er veel Europese kanaries en graszangers, en die zie je bij ons nooit.

route campus; route Taag; natuur

26 november: kort langs de Taag

Korte wandeling langs de Taag voordat ik op de metro stap naar de campus.

route; natuur

25 november: van Cascais naar Cabo da Roca

Met collega D.O. ben ik weer in Lissabon voor weer een Qtleap projectbijeenkomst. Het werk gebeurt op donderdag en vrijdag, vandaag hebben we tijd om een stuk langs de kust te lopen. We spreken op station Cais do Sodre af, en nemen de trein naar het laatste station in westelijke richting: Cascais. Vandaar lopen we helemaal langs de kust naar de Cabo da Roca. Heerlijk in de zon, vooral de eerste uren.

Boca de Inferno

De tocht is aardig, steeds fantastische uitzichten over zee. We lopen langs een asfaltweg waar zowaar een officieel fietspad langs ligt, die zie je hier anders niet vaak. De kust is rotsachtig, met soms spectaculaire momenten zoals bij de Boca de Inferno. Het duurt vrij lang voordat we alle bebouwing zo'n beetje achter ons gelaten hebben, maar als we bij de Cabo Raso zijn kun je ook over land ver weg kijken. In de verte kun je boven op de heuvels de paleizen van Sintra zien liggen. Het gaat wel steeds harder waaien en we komen ook steeds meer tegen de wind in te lopen.

We komen langs twee strandjes, en het is tijd voor koffie. Na het tweede, grotere, strand, Praia do Guincho, raken we de asfaltweg kwijt en komen we op een GR pad terecht. Vanaf nu is het klimmen en dalen geblazen. En slingeren. Bij het dorpje Azoia raken we de GR route kwijt, maar ik denk met de GPS wel de snelste weg naar ons eindpunt te kunnen vinden. Dat klopt wellicht ook wel, maar het is wel een erg avontuurlijke route over een heel smal pad waarbij we zo ongeveer verticaal omlaag en omhoog door een ravijn moeten. Flink zweten dus, en als we zo bezweet bij het eindpunt aankomen is de inmiddels stormachtige wind erg onprettig. Terug met bus en trein, en in Lissabon hebben we een groot glas bier verdiend en wat tapas. route; natuur

Praia da Crismina Gazania rigens

22 november: Lauwersoog en Nijlandsterpolder

Harde koude wind uit het noorden en zo nu en dan hagel en natte sneeuw. Omdat de wind zo hard uit het noorden blaast zijn er veel vogelaars in de haven van Lauwersoog in de hoop dat er wat zeevogels deze kant uitwaaien. De wind is zo hard dat me de tranen uit de ogen lopen waardoor ik niet veel zie. Op de terugweg waait het even wat minder hard, de wind komt blijkbaar met de buien mee.

's Middags met Petri een rondje vanaf thuis. Als de zon er plotseling even door komt ziet de Steentil er prachtig uit:

Steentil Aduard

route Lauwersoog; route Nijlandsterpolder; natuur

21 november: Zutphen - Lochem

Met de trein vanaf Zuidhorn. Ik zit tot Zwolle samen met Nynke. Als ik in Zwolle overstap lopen plotseling Rik en Anna achter me - die zijn op weg naar Maastricht. We stappen gezamenlijk in de trein naar Roosendaal. Ik stap in Zutphen uit voor een tochtje langs de Berkel. Een reden is, dat een stukje verderop waar de Berkel de spoorlijn naar Winterswijk kruist, al een paar weken een waterspreeuw verblijft. Dat is een vogel die ik in het buitenland al vaak zag, maar nog niet in Nederland, hier is hij schaars.

waterspreeuw

In Zutphen loop ik eerst langs de kade van de IJssel, maar daar is het een grote drukte vanwege de intocht van Sinterklaas die hier blijkbaar nogal vroeg is. Bij de oude stadspoort, plaatselijk bekend als De Berkelruïne kom ik bij de Berkel terecht, en die volg ik zo'n beetje de hele dag tot aan Lochem. Al snel zie ik een paar keer dodaarsjes in het water. Verderop aan de overkant staat een opvallend wit landhuis: Huis 't Velde, waar, lees ik, de Politieacademie is gevestigd.

Dan verder tot ik bij de stuw in de Berkel kom ter hoogte van de spoorlijn. Ik zie de waterspreeuw onmiddellijk, op een kunstmatige rotsachtige oever in een al even kunstmatige stroomversnelling. Iets verderop liggen vogelfotografen op hun buik met een enorme telelens voor zich om de vogel zo mooi mogelijk vast te leggen. Ik doe het staand, en uit de hand.

De kunstmatige stroomversnelling lijkt een resultaat van de werkzaamheden om de Berkel weer te laten kronkelen. Het mooie is, dat de gehele kronkelende loop van het riviertje vergezeld wordt door een wandelpad langs de zuidelijke oever. Al is er op sommige plekken nauwelijks sprake van een pad, en de regen van de afgelopen tijd zorgt voor een flinke modderboel hier en daar. Een opvliegende blauwe kiekendief laat zien dat de kronkelende Berkel veel meer natuurwaarde heeft. Er zijn hier een paar prachtige plekken bijgekomen, en ik neem me voor hier komende zomer nog eens terug te komen.

De herinrichting heeft plaatsgevonden tot voorbij het dorpje Almen, en daar kom je bij het landgoed Velhorst terecht. Een beek kronkelt hier parallel aan de Berkel. Als ik even een stukje het landgoed in loop vliegt er gelijk een ijsvogel vandoor. Dit stuk is al mooi genoeg van zichzelf, hier is geen herinrichting nodig.

goudvink

Bij de Dochterenseweg (we zijn hier vlakbij Klein Dochteren waar de schrijver A.L. Snijders woont) sla ik rechtsaf omdat hier verderop volgens mijn gps smalle beukvaren moet groeien, in het Kienveen. De omweg is voor niets want het gebied is niet toegankelijk. Het laatste deel van de route gaat opnieuw langs de Berkel, die hier (nog?) niet hersteld is. Dit is dus wat saaier. De Staringkoepel aan de overkant van de Berkel is een uitzondering, dat ziet er fraai uit. Maar ik heb geen lust om alleen hiervoor het handbediende pontje naar de overkant te nemen.

Verderop zie je het industrieterrein van Lochem, langs het Twentekanaal. Ik steek op illegale wijze de N346 over en loop dan Lochem in. Ook in Lochem is het centrum in handen van de Sinterklaasviering. Het lijkt me wel een aardig oud stadje, maar het is jammer dat een groot deel van de singels gedempt is.

Het station is een stukje buiten Lochem, maar dit allerlaatste stukje van de route wordt aantrekkelijk omdat de zon toch nog tevoorschijn komt. Terwijl ik op het perron wacht, zie ik een groep jagers aan het werk, direct ten noorden van de spoorlijn. Als ik nog een stukje verder ijsbeer, laat een goudvink zich uitgebreid zien.

route; natuur

schaap in de Berkel Velhorst

19 november: rondje vanaf Arkemheen

Remko Scha tijdens CLIN, afgelopen winter (foto clips.uantwerpen.be)

Voor de crematie van Remko Scha ga ik naar Amsterdam. Ik vertrek vroeg om bij Nijkerk nog een rondje door de polder te kunnen lopen. Het blijft zowaar droog, maar het waait wel hard. De kleine zwanen die hier 's winters zitten laten zich, met moeite, zien. Verder enorme aantallen kieviten en smienten. In het randmeer veel eenden, er zwemt ook een brilduiker tussen.

Ik ben toch nog wat te vroeg bij de Nieuwe Ooster en loop even een rondje door Frankendael. Grote aantallen halsbandparkieten. route Arkemheen; route Watergraafsmeer; natuur

17 november: rondje 't Stort

Even een paar opklaringen na dagen van donker en nat. Er zit een ijsvogel boven de sloot achter de tennisbaan. Langs het kanaal veel kramsvogels en staartmezen die het vertikken om even mooi stil te zitten voor een foto. route; natuur

15 november: rondje vanaf Oudemolen

Verregende zondag. Het regent al sinds gisteravond. Daarbij een harde, bij vlagen stormachtige wind. In de hoop dat het 's middags beter wordt loop ik een rondje vanaf Oudemolen. Die hoop blijkt ijdel. Lager gelegen landjes liggen onder water. De beekjes treden buiten hun oever. Bij de Gasterse Duinen zie ik de klapekster weer. route; natuur

14 november: rondje vanaf Stroe (Veluwe)

grijze wouw

Op het Kootwijkerveld zit al een paar dagen een grijze wouw, een roofvogel die zich in Nederland bijna nooit laat zien (geen familie van de zwarte wouw en de rode wouw). De vogel hoort eigenlijk in Afrika en Azie thuis maar komt tegenwoordig al vaker in Portugal en Spanje voor. En een heel enkele keer in Nederland dus.

Even voorbij km 4 zie ik de grijze wouw voor het eerst, geholpen door een groepje vogelaars. De vogel zit erg ver weg in het topje van een boom. Ik loop om tot even voorbij km 6 en van die kant kan ik de vogel wat dichter benaderen om wat duidelijkere foto's te maken. Voor mooie foto's is het weer veel te donker. De vogel vliegt op en gaat uitgebreid "bidden" totdat hij er vandoor vliegt in westelijke richting.

De route gaat verder naar Kootwijk. Onderweg meerdere kuifmezen, goudhaantjes, boomklevers en boomkruipers. Ik hoor steeds knallen: in de verte wordt blijkbaar vuurwerk afgestoken. Een paar uur later pas realiseer ik me dat die knallen natuurlijk veroorzaakt worden door schietoefeningen: De Harskamp is hier vlakbij. Extra oefening na de aanslagen in Parijs? Vast niet.

De route loopt door het Kootwijkerzand naar Radio Kootwijk. Prachtige, bijzondere plek, met een aantal historische gebouwen die steeds meer opgeknapt worden. Bij het voormalige zendstation (naar mijn idee gebouwd in dezelfde stijl als veel latere Sovjetmonumenten, maar officieel betreft het een staaltje Art Deco betonarchitectuur) valt er een fel buitje maar ik kan hier mooi even onder een afdakje staan.

De terugweg is nogal taai. Alleen het open gebied vanaf km 27 is weer heel aardig. route; natuur

Radio Kootwijk Radio Kootwijk

10 november: rondje door Zuidhorn

route; natuur

8 november: Onlanden

Vandaag schijnt de zon. Petri heeft het hele weekend de auto mee, dus ik pak de fiets om een rondje door de Onlanden te lopen. Het is mooi, maar tamelijk rustig. Een kiekendief zie ik een paar keer, maar van zover dat ik niet kan zien wat voor eentje. Later zie ik hem toch van wat dichterbij: een blauwe kiekendief, de eerste van deze herfst/winter.

Als het bewolkt begint te worden en ook harder gaat waaien loop ik weer terug in de richting van de fiets. Dan krijg ik een groepje baardmannetjes mooi te zien. Prachtig gezicht altijd. Als ik opgetogen doorloop word ik aangesproken door echtpaar met fototoestel en verrekijker: of dit het beroemde baardmannetjesweggetje is. Enthousiast kan ik dat beamen en ik wijs ze de weg waar het groepje net nog zat. route; natuur

Koningsdiep baardmannetje

7 november: van Stavoren naar Makkum

Met fiets, trein en trein naar Stavoren en vandaar een lange tocht langs het IJsselmeer. In Stavoren loop ik eerst naar de jachthaven. In de heg bij het parkeerterrein is een bruine boszanger gezien, zeer zeldzaam. Hij is niet moeilijk te vinden: ik hoef alleen maar te kijken welke richting de telelenzen op wijzen. Als ze gaan "tapen" ga ik snel weg, dat vind ik maar niets.

Dan over de dijk naar het noorden. Ter hoogte van Molkwerum zie ik een steltlopertje langs de oever. Als hij me ziet gaat hij er direct vandoor. Ik kan het dier niet direct thuisbrengen. Lichtgrijs, veel wit, thuis denk ik dat het een groenpootruiter was, al zijn de meeste exemplaren Nederland al uit.

ransuil

Het is al steeds erg grijs en nu begint het ook te regenen. Ik kan even schuilen in de kijkhut bij km 9. Vlak voor Hindeloopen gaat het weer regenen, en even wat harder. Hindeloopen ziet er desondanks aardig uit. Verder over de dijk richting Workum. Vlak voor Workum gaat het linksaf langs de Zeedijk. Dit is een beetje een taai deel, totdat je bij Ferwoude over een nieuw fietspad wordt gestuurd tot aan Gaast. Vanaf Gaast gaat de route ook weer langs en over de dijk. Bij Kooihuizen is nog een vogelhut.

Als ik in Makkum ben (15:45), blijkt dat de bus pas over drie kwartier gaat. Ik loop een rondje door het aardige dorpje. Langs de Turfmarkt wordt door een aantal kinderen gevist. Bij een grote treurwilg staan ze naar boven te kijken. Hebben ze hun lijn in de boom gegooid? Plotseling vliegen er allemaal ransuilen uit de treurwilg naar de volgende treurwilg. Terwijl ik de ene volg vliegen er al weer andere uilen over. Het moeten er minstens tien zijn, ik denk nog wel meer.

Terwijl ik op de bus wacht gaat het zo nu en dan flink regenen. Het waait ook steeds harder. Maar ik word pas echt nat als ik van Zuidhorn terug naar Aduard fiets. route; natuur

3 november: naar Oldehove

Eindelijk trekt de mist hier op. In het zonnetje dus even naar Oldehove. Onderweg heel veel buizerds. Op twee plekken een grote groep goudplevieren. Vlak voor Oldehove is er een nieuw fietspad via Selwerd (van de boerderij van de familie Bouma die wij van de zwemclub kennen). Met bus terug. route; natuur

1 november: Waalre, Beekhuizen

We logeren in Berlicum, en hier in Brabant schijnt de zon, terwijl het in het noorden al weer mistig is. Ik loop een kort rondje bij Waalre, maar geen succes, want het lukt niet om een zeldzaam waterplantje te zien. 's Middags samen een rondje bij Velp, door het dalletje van landgoed Beekhuizen en dan naar de Posbank. Het is hier ook weer prachtig zonnig, en dus druk. De motors over de smalle Beekhuizenseweg maken erg veel herrie. Al jaren geleden werd geprobeerd het gemotoriseerde verkeer hier te weren, maar dat is toen niet gelukt, en blijkbaar lukt het nog steeds niet - afgezien van enkele dagen in de winter als er sneeuw ligt.

route Waalre; route Beekhuizen; natuur

Rozendaalse Veld

terug naar Looblog Oktober 2015


navigation backward Reacties: G.J.M.van.Noord@rug.nl Andere afleveringen van de looblog navigation forward


Copyright: de teksten van de looblog zijn "public domain".