Gertjan's Looblog La Gomera 2017 navigation back navigation home navigation forward

De foto's van januari zijn hier te vinden: Flickr collection

De foto's van februari zijn hier te vinden: Flickr collection

29 januari

Geelpootmeeuw

We zijn gisteren in La Gomera aangekomen. Vliegen vanaf Schiphol naar Tenerife, daar een auto ophalen, en dan vervolgens naar Los Cristianos waar de veerboot vertrekt. Het is nog licht als we op de veerboot stappen, maar pikdonker als we nog meer dan een uur over een mistige bergweg naar ons appartement rijden. Dat is bij Playa de la Calera, eigenlijk een onderdeel van Valle Gran Rey.

Het was een heel drukke week. Afgelopen woensdag werd "onze" Malvina gekozen tot docent van het jaar van de hele universiteit. Donderdag was de verdediging van Kilian die zijn graad met 'cum laude' behaalde. Vrijdag was het grote dertigjarig bestaan van de afdeling, afgesloten door het afscheidscollege van John Nerbonne (bijna twintig jaar mijn baas), gevolgd door een mooi feest waar ik de rol van ceremoniemeester had.

Vandaag blijkt al deze inspanning zijn tol geeist te hebben. Ik heb nauwelijks geslapen vanwege stijve nek, koortsigheid, hoesten... Vroeg wakker dus, en gelijk maar even rondneuzen buiten, en boodschappen doen voor het ontbijt.

Kleine Zwartkop

Natuurlijk proberen we ondanks fysiek ongemak toch een rustige wandeling. Eerst langs de kust, mooi vlak, dat gaat goed. Dan is het plan om de Barranco de Argaga in te lopen. Dat is een stukje voorbij de bewoonde wereld van Valle Gran Rey, bij een centrum van de Baghwan (La Gomera blijkt een grote aantrekkingskracht uit te oefenen op oude Duitse hippies en aanverwante artikelen). Zodra het pad omhoog gaat haak ik af. Ook voel ik me niet stabiel op plekken waar het plad niet egaal is. We gaan dus helaas al vrij snel terug.

's Middags pakken we de auto en bezoeken een paar mooie kijkpunten waar niet veel gelopen hoeft te worden. Bij Los Barranquillos en de Mirador de Alojera krijgen we een eerste indruk van het beroemde neveloerwoud. La Gomera is heel bergachtig en het hogere centrale deel van het eiland is zeer vochtig door de bewolking die hier door de passaatwind uit het noordoosten tegen de berghellingen wordt opgestuwd. Dit deel van het eiland is daarom zeer groen en zeer interessant vanwege de begroeiing. Op het deel waar we vandaag rondkijken groeit heel veel boomheide, en daaronder staan in het vroege voorjaar honderden exemplaren van Gennaria diphylla - een orchidee. Verderop staan ook een aantal mooi uitgegroeide exemplaren van een andere Canarische orchidee: Habenaria tridactylites.

Aan het eind van de middag zitten we heerlijk op ons balkon direct aan zee. Daarna nog even lekker eten - buiten op het terras!

route Playa de la Calera

route Barranco de Argaga

route Los Barranquillos

route Mirador de Alojera

route Ermita del Santo

natuur

Argaga kloof Gennaria diphylla
Habenaria tridactylites bij Mirador de Alojera
Grote gele kwikstaart Ermita del Santo

30 januari

Greenovia aurea

Nog steeds niet fit en slecht geslapen. Dat blijft eigenlijk zo tot en met donderdag dus daar zeur ik nu verder niet meer over. Voor ik broodjes haal loop ik de andere kant op. Daar was ik gisteren ook al even, want daar blijkt op een paar honderd meter een prachtig schilderachtig, tamelijk anarchistisch strandje te liggen: Playa del Ingles. Er wordt gewaarschuwd dat het hier extreem gevaarlijk is om te zwemmen, met 27 doden de laatste tien jaar, de laatste een Duitser van 45 in december 2015. Zwemmen doe ik hier dan ook maar niet.

Na het ontbijt rijden we eerst naar Chorros de Epina, een soortement bron hoog in de bergen. De plek wordt ook genoemd als een interessante plaats in een boekje met botanische excursies in de Canarische eilanden van de (voor botanisten) bekende gebroeders Bramwell. Genieten dus.

Daarna gaan we naar El Cedro - een van de bekendste wandelingen door het neveloerwoud. Je zou hier door middel van een tunnel snel op de mooie plekken kunnen komen, maar we hebben geen zaklamp. Ook is de route naar de tunnel op de bordjes onleesbaar gemaakt, alsof dit niet langer een mogelijkheid is. Je kunt ook bij El Cedro komen "via de berg". Dat betekent natuurlijk een erg steile beklimming... Afzien dus.

Als we eindelijk in het dal van de El Cedro (beek) zijn, eten we een broodje en dan volgen we het mooie pad nog wat verder naar beneden want daar zou nog een waterval te zien moeten zijn. Die waterval zien we niet, en we keren maar om omdat we alles wat we dalen natuurlijk ook weer moeten stijgen. Pauze op het terras van het restaurant (dat zo te zien wel erg originele Canarische berggerechten serveert). Voor de weg terug kiezen we een iets langere route over een kleine asfaltweg die daardoor veel minder inspannend is.

route Playa del Ingles

route Chorros de Epina

route El Cedro

natuur

Canarische tjiftjaf bij Chorros de Epina
Euphorbia lambii Echium acanthocarpum
canarina canariensis bij El Cedro

31 januari

Villehormoso

Opnieuw kort rondje 's ochtends, gecombineerd met broodjes halen. Daarna rijden we naar Vallehermoso. Daarvandaan lopen we een korte maar inspannende route om de Roque Cano te beklimmen: een opvallende klomp steen die hier het landschap domineert. De vergezichten zijn weergaloos, en ook de plantengroei is interessant (ook deze wandeling is een tip van Bramwell & Bramwell). Maar het is ook weer erg vermoeiend (al zou ik niet meer klagen over gebrek aan fitheid).

Na afloop rijden we door naar het noordelijke deel van het eiland. In het dorpje Agulo lopen we een rondje. Prachtig karakteristiek Canarisch dorpje, met geweldige vergezichten op rotswanden aan de ene kant, en de oceaan aan de andere kant. Er vliegen grote aantallen kanaries rond.

Nog iets verder zoeken we het "strand" op bij Santa Catalina. Maar aan deze kant van het eiland is er geen strandvertier. Het strand is een verzameling grote keien en de zee is blijkbaar te wild om te zwemmen. Er zijn een paar bananenplantages en verder eigenlijk niets. We lopen een stukje heen en weer, maar ik heb geen puf voor verdere ontdekkingstochten.

route Playa de la Calera

route Roque Cano

route Agulo

route Santa Catalina

natuur

naar Roque Cano Roque Cano

kanarie Santa Catalina

1 februari

Canarische torenvalk

Vandaag lopen we een wandeling door een barranco niet ver van ons verblijf, de Barranco de Arure. We kiezen voor deze wandeling nadat we eerst een eindje in de richting van Chipude zijn gereden om daar een wandeling naar de Fortaleza te maken (zie 2 februari). Als we in de auto zo'n beetje halverwege zijn begint het flink te misten en zelfs wat te regenen. Geen goede dag dus voor deze wandeling. We rijden terug de berg af naar beneden en komen dan weer in de zon terecht.

Ondanks dat deze wandeling dus tweede keus is, is het een heerlijke wandeling. Het is een prachtig pad door een smalle barranco waar een beekje door kronkelt. Op twee momenten fladdert er een kleine monarchvlinder rond: een prachtig gezicht.

's Middags blijven we "beneden" in de zon, en lopen nogmaals langs de kust van Valle Gran Rey en kijken uitgebreid in het haventje waar een prachtig groot zeilschip (de "Morgenster" uit Den Helder) ligt aangemeerd. De volgende ochtend zien we het schip vanaf ons balkon tijdens ons ontbijt voorbij varen.

route Barranco de Arure

route Valle Gran Rey

natuur

Canarische wolfsmelk Barranco de Arure
grote gele kwikstaart Barranco de Arure
ruige zee bij Valle Gran Rey Looking for a permanently female worker

2 februari

Voor we vertrekken loop ik na het ontbijt nog even naar de Playa del Ingles, en dan omhoog om het voetbalstadionnetje heen.

Daarna proberen we opnieuw de wandeling vanaf Chipude naar de Fortaleza de Chipude. Vandaag hebben we meer geluk. De Fortaleza de Chipude is een tafelberg vlakbij het oudste dorpje van het eiland: Chipude. De Fortaleza, de tafelberg, was van oudsher een veilige plek voor de bewoners waar ze zich goed tegen aanvallen konden beschermen. Er zijn daarom ook een aantal archeologische vondsten op de platte bovenkant van de tafelberg gedaan (al zie je daar als leek niets van).

De route naar de Fortaleza toe is aardig, en niet te steil. Het interessante, maar steile deel van de wandeling betreft de beklimming vanaf de voet van de tafelberg naar de bovenkant. Kunstig aangelegd pad met veel traptreden waarbij je niet teveel hoogtevrees moet meenemen. Als we boven op de Fortaleza zijn kunnen we kort van het uitzicht genieten totdat plotseling de mistflarden vanuit meerdere kanten het zicht belemmeren. De mistflarden horen er hier bij en hebben bijgedragen aan het ietwat mythische karakter van deze plek.

Als we eenmaal terug bij de auto zijn beslissen we om door te rijden naar Playa de Santiago: de zuidwestkant van het eiland waar we nog niet zijn geweest. Het laatste stukje van de route naar Playa de Santiago is interessant met prachtige vergezichten naar de top van de Teide op Tenerife. Het landschap is hier weer heel anders: veel droger, woestijnachtig. We parkeren op de boulevard in Playa de Santiago en lopen een stukje langs de oceaan. Dit is wel een toeristisch plekje, om de een of andere reden vooral voor Britten.

route Playa del Ingles

route Fortaleza de Chipude

route Playa de Santiago

natuur

Spaanse mus Morgenster, Den Helder
Fortaleza de Chipude Fortaleza de Chipude
Igualero Teide
Playa de Santiago romulea columnae

3 februari

Vandaag een prachtige route, en ik ben ook weer fit dus dat helpt ook. We beginnen in het dorpje Imada en lopen daarvandaan naar beneden door de Barranco de Guarimar. De zon schijnt, het is heerlijk en de route loopt vooral naar beneden. Er zijn veel plantensoorten te fotograferen. Langzamerhand wordt de route steeds spectaculairder waarbij het pad uitgehouwen lijkt uit de rotswand. Afwisselend passeren we of worden we gepasseerd door een groep Duitse en een groep Engelse oudere wandelaars.

We lopen een rondje dus we moeten de lange prachtige afdaling natuurlijk bekopen. Als we bij een buurtschap uitkomen, Guarimiar genoemd, volgt een wel heel steile beklimming tot we bij het dorpje Targa uitkomen. Ook de beklimming is prachtig, en daar genieten we vooral van als we zo nu en dan stilstaan om even bij te komen van de beklimming.

Het laatste deel van de wandeling is minder bijzonder, en gaat gedeeltelijk over de weg waarbij de wandelroute zo nu en dan de bochten afsnijdt en nog iets steiler omhoog of omlaag gaat. Bij een van deze plekken willen we weer aan een stukje steile afdaling beginnen maar een passerende auto toeters, stopt, en gebaart dat we iets verderop moeten zijn voor de officiele route. Dank u!

route Imada

natuur

Rubia fruticosa Barranco de Guarimar
pericallis steetzii Barranco de Guarimar
Sideritis gomerae Barranco de Guarimar
Tenerifepimpelmees Barranco de Guarimar

4 februari

Limonium pectinatum

We zijn al vroeg op weg om op tijd voor de veerboot terug naar Tenerife te zijn. We stoppen bij een paar prachtige uitkijkpunten langs de route want vanochtend is het hier boven op de berg nog heel mooi helder. Aan de horizon is de Teide weer in volle glorie te bewonderen.

Op de veerboot lijkt het in eerste instantie niet mogelijk om buiten te staan en zo doende wat van het zeeleven op te vangen. Er blijkt toch een klein stukje te zijn waar je buiten kunt staan. Het waait daar flink, maar daardoor hebben we geen last van de rokers. Terwijl we daar even staan zien we een paar glimpen van dolfijnen die zich kort laten zien.

Er is nog vrij veel tijd voordat onze vlucht naar Amsterdam vertrekt en daarom rijden we nog even naar een natuurgebiedje tussen het vliegveld en de kust: Montana Roja. Hier zijn we een paar jaar terug al eens geweest. Dit is de plek voor de kitesurfers. Het landschap is woestijnachtig. Het is nu nog droger dan in 2014. Het is toch nog even leuk om wat bijzondere planten aan te treffen en ook een Berthelot's Pieper laat zich nog even mooi zien.

route Montana Roja (Tenerife)

natuur

terug naar Looblog Januari 2017


navigation backward Reacties: G.J.M.van.Noord@rug.nl Andere afleveringen navigation forward


Copyright: de teksten van de looblog zijn "public domain".