Gertjan's Looblog Schotland 2018 navigation back navigation home navigation forward

De foto's van juli zijn hier te vinden: Flickr collection

De foto's van augustus zijn hier te vinden: Flickr collection

14 juli

Vakantie! We gaan naar Schotland en vandaag rijden we tot bij Duinkerken, want morgen nemen we de boot. We logeren in een hotel aan de markt van het dorpje Gravelines. Dicht bij zee, dus er is ook nog tijd om daar rond te neuzen. Er is een klein natuurgebied: Platier d'Oye. Het is aardig, en er groeien een aantal bijzonderheden. Leukste: zeealant. We kijken ook nog even rond bij de vuurtoren van Gravelines en eten daar wat bij een frietkot.

Platier d'Oye zeealant

route Platier d'Oye

route Gravelines Plage

natuur

15 juli

Met de veerboot van Duinkerken naar Dover. Zicht is niet zo goed, maar ik vermaak me toch met het spotten van Jan-van-genten. Als we de haven van Dover naderen zien we de witte kliffen. Prachtig gezicht - al blijkt het op de terugweg nog mooier te zien te zijn. Vanaf Dover met de auto naar Moffat. Lange dag. Erg warm. Onderweg zien we precies één wolk: die hangt boven ons hotel in Moffat en daar valt een beetje regen uit. We slapen in het smalste hotel ter wereld. Vermeld in het Guiness Book of Records!

natuur

White Cliffs of Dover

16 juli

Kort rondje na het ontbijt (Brits!) om dorp te verkennen. Het regent maar het wordt snel beter. We rijden samen naar de Gray Mare's Tail en daar lopen we een flink rondje. Eerst over een goed aangelegd pad omhoog terwijl we zicht hebben op de watervalletjes van de Gray Mare. Langs het pad is er al veel interessants te zien.

Na de klim kom je dan boven bij een fraai meer (Loch Skeen). Hier worden we geacht (we lopen een route uit een wandelboekje van Rother's) om een rondje om het meer te lopen maar de paden, voor zover aanwezig, zijn erg onduidelijk en lopen recht omhoog dan wel omlaag over de heuvels. Heel zwaar dus. Het is ook oppassen want soms lopen we gewoon door het veen. Het is hier zo te zien ook droger dan anders maar als je verkeerd stapt heb je toch zo een natte poot, zoals mijn metgezel ("huisgenoot P.") aantoont.

Als we tamelijk uitgeput weer bij het meer uitkomen volgt de gemakkelijke afdaling. Voor ons uit loopt een vrijwilliger van de natuurorganisatie die dit gebied beheert. Hij ruimt allerhande troep op. Beneden maken we een leuk praatje met hem. Blijkbaar hebben we de luidruchtige slechtvalken (met jongen!) toch gemist.

route Moffat

route Gray Mare's Tail

natuur

Gray Mare's Tail beenbreek

Gray Mare's Tail Loch Skeen
Loch Skeen Rubus chamaemorus
naar Lochcraig Head naar Lochcraig Head
graspieper tapuit

17 juli

Onze volgende etappeplaats is het eiland Arran. We zijn al snel in Ardrossan waar de veerboot vertrekt. In de haven zie ik gelijk zwarte zeekoeten, dat is heel goed voor het humeur. Op de boot zien we jan-van-genten, een alk, en nog meer zwarte zeekoeten. Op Arran is het nog te vroeg om in te checken dus we lopen eerst een wandelingetje vanaf North Sannox langs de kust naar de Fallen Rocks. We vinden het bedoelde beginpunt van de wandeling niet en daardoor lopen we een stukje verder. Niet erg, want dat deel brengt ons door een stukje groen oerwoud (met onder andere goudveil, muurnavel en stippelvaren). Het doel van de wandeling: de "fallen rocks" stelt niet veel voor.

Na het inchecken in ons B&B (in Brodick, vlakbij de plek waar de veerboot aanmeert) inspecteer ik de omgeving nog even. In de haven zwemt een zwarte zeekoet met een prooi in zijn bek. Een eindje verder is een klein stukje natuurgebied met kwelder en wat zandplaten. Er lopen veel bontbekplevieren. De zon is gaan schijnen en je kunt hier nu 's avonds zelfs op een terras zitten.

route Arran, Fallen Rocks

route Arran, Brodick

natuur

grauwe vliegenvanger alk

zwarte zeekoet Fallen Rocks

18 juli

's Ochtends is het weer grijs en regenachtig. Het plaatselijke kasteel ziet er door de wolkenflarden uit zoals je van een Schots kasteel uit een enge film gewend bent, zoals ik tijdens mij ochtendrondje voor het ontbijt kan vaststellen. Al snel klaart het weer op.

Na het ontbijt ga ik er eerst alleen op uit omdat Petri niet helemaal fit is. Ik loop een heel aardig rondje aan de andere kant van het eiland, bij de kust van Machrie. Er zitten hier heel veel oeverpiepers, en ook onder andere goudplevieren en middelste zaagbekken. Er groeit veel gelobde melde (zeer zeldzaam bij ons). Een stormmeeuw maakt veel kabaal als ik te dichtbij kom: er loopt ook een kuiken rond. De zon schijnt inmiddels en een meertje op het strand van grote keien fungeert als een prachtige spiegel.

Een volgend kort rondje loop ik bij North Sannox Burn. Dit blijkt een prachige beek te zijn met veel typisch Schotse begroeiing (natte heide dus) en veel vlinders.

Samen kijken we 's middags rond in het zuidoosten van het eiland waar je prachige vergezichten hebt op een aantal eilandjes voor de kust.

route Arran, Brodick

route Arran, Machrie

route Arran, North Sannox Burn

route Arran, Kildonan

natuur

Brodick Castle jonge stormmeeuw

Machrie, Arran gelobde melde
grote parelmoervlinder ronde zonnedauw
North Glen Sannox, Arran Alida Craig en Pladda
Alida Craig Pladda

19 juli

Terwijl het de eerste dagen hier in Schotland steeds 's ochtends regenachtig was, en 's middags mooi is het vandaag andersom. De dag begint met een strakblauwe lucht. Daar genieten we nog even van als we in Lochranza op de veerboot wachten die ons naar Kintyre brengt, op weg naar Fort William.

Onderweg lopen we een rondje bij Barnluasgan, een plek die genoemd wordt als een van de "Important Plant Locations". Dit gebiedje is een "celtic rain forest" waar vooral veel en ook bijzondere korstmossen groeien, vooral op de takken en stammen van berken. Verder veel enorme adelaarsvarens. Bij het kleine gelijknamige Loch zijn ook sporen van bevers te zien.

Na het inchecken in Fort William bekijken we dit plaatsje ook nog even. Het ligt aan een groot Loch, maar het kan me niet erg bekoren. Het stadje herbergt een paar grote buitensportzaken, want het is een soortement hoofdstad van de Schotse bergsport: Ben Nevis, de hoogste top van het Verenigd Koninkrijk, is hier vlakbij.

Het weer is steeds slechter geworden en inmiddels regent het. De wifi in het hotel (alleen in de lobby) werkt uiteindelijk prima wanneer een bus met Limburgers eenmaal naar hun kamers zijn vertrokken.

route Barnluasgan

route Fort William

natuur

Barnluasgan Barnluasgan

wateraardbei Barnluasgan

20 juli

Regendag. We passen onze plannen aan: eerst maar eens gaan kijken (en wellicht een stukje lopen) bij Glenfinnan. Dit is een wandeling uit het boekje "Fort William and Lochaber, 40 favourite walks" uit een serie wandelboekjes van uitgeverij Pocket Mountains Ltd. Leuke boekjes omdat er ook veel korte wandelingen in staan. Glenfinnan is bekend van het spoorviaduct dat - sinds het viaduct in de Harry Potterfilms voorbij kwam - tamelijk toeristisch is. Het miezert soms een beetje maar te weinig om niet op pad te gaan.

Vanwege parkeerproblemen beginnen we het rondje op een andere plek, vlakbij het station waar net een heuse stoomtrein is binnengereden. Mooi gezicht. Daarna lopen we een aardig kort rondje waarbij je soms heel mooi zicht op het nu beroemde viaduct hebt. De wandeling voert ons later ook nog even naar het grote Loch (met veel waterlobelia in het ondiepe water) en door een stukje vochtig bos met een paar mooie kijkpunten.

's Middags klaart het op en we kiezen nog een wandeling uit het genoemde boekje, maar nu in de buurt van de bergketen waarvoor de meeste bezoekers naar Fort William komen: de Steall Gorge in Glen Nevis. De autorit er naar toe is al spannend omdat het weggetje steeds smaller en kronkeliger wordt, maar er kunnen toch echt tegenliggers opdoemen. Als het weggetje uiteindelijk dan toch ophoudt begint een wandelpad door een mooie kloof (met onder andere kranskarwij). Het is een prachtige wandeling, en de kloof leidt tot een wonderschone vallei (met grote wolfsklauw en zomererebia). De zon schijnt hier nu ook uitbundig waardoor mijn mening ongetwijfeld beinvloed is.

route Glenfinnan

route Steall Gorge

natuur

stoomtrein op het station van Glenfinnan het spoorviaduct van Glenfinnan

het spoorviaduct van Glenfinnan Glenfinnan
Steall Gorge Steall Gorge

21 juli

Vandaag is het weer veel beter, dus we doen een poging om (een deel van) de Ben Nevis te beklimmen. Het beklimmen van toppen is hier nogal uitdagend omdat je zo ongeveer op zeenivo begint. Dan is 1300 meter een enorm hoogteverschil. We komen uiteindelijk tot halverwege. Het pad is ook steeds erg druk. En de top van de berg hangt in de mist. De wandeling zelf is verder ook niet zo erg boeiend - eigenlijk was het rondje van gistermiddag veel mooier dan deze populaire klim.

Als we weer beneden zijn is er nog tijd en energie voor een klein ander rondje, naar een kasteel niet ver van Fort William. De route volgt een tijdlang de route van een lange-afstand route. Als we bijna terug zijn komen we langs een groot sportveld waar een variant van hockey wordt gespeeld: Shinty. Ziet er gek uit.

route Ben Nevis

route Inverlochy Castle

natuur

Saxifraga aizoides gewone bronlibel

22 juli

bij Loch Shiel

We gaan naar Skye. Onderweg stoppen we op een paar mooie plekken. Eerst in de buurt van Glen Shiel waar het landschap fantastisch is. Bij een mooi beekje niet ver van de doorgaande weg bloeit parnassia en er vliegt een zomererebia voorbij. Even verderop stoppen we bij Eilean Donan Castle. Mooi gelegen kasteel met een groot parkeerterrein erbij waar we nog net een plekje vinden. We komen hier toevallig het zelfde gezin tegen waar we gisteren hoog op de Ben Nevis even mee gesproken hadden.

Even verderop gaan we de nieuwe brug naar Skye over, en dan stoppen we bij het buurtschap Waterloo. Hier lopen we een wandeling uit een ander deel uit de serie wandelboekjes van Pocket Mountains. We lopen langs de lage kust waar we steeds weer zeehonden zien. In de weide lopen schapen en er vliegen steeds weer graspiepers en/of oeverpiepers en tapuiten op. Ook blijken hier bonte kraaien voor te komen. In de buurt van het eindpunt van de wandeling krijgen we een grote jager heel mooi te zien.

Na het inchecken in ons prachtige B&B in Roag, een buurtschap bij Dunvegan, blijkt dat het plaatselijke restaurant pas om kwart over acht plaats voor ons heeft. In de tussentijd lopen we de korte wandeling naar de "Coral Beaches". Dat levert een nat pak op: van miezer met wind tegen kun je toch flink nat worden.

Eilean Donan Castle route Skye, Waterloo

route Skye, Coral Beaches

natuur

tapuit grote jager
Waterloo, Skye gewone zeehond

23 juli

Na de regen van gisteravond is het heerlijk om te ontbijten terwijl de zon flink schijnt. Het uitzicht vanuit het huis is weergaloos. Voordat we op stap gaan loop ik dus even naar buiten voor een heel kort, maar zeer interessant rondje. Op een hekje zit een paapje. In de berm groeit ongelijkbladige distel. Op de kwelders waar je vanaf het weggetje op kijkt zitten bonte strandlopers, tureluurs en wulpen.

graspieper en paapje Roag, Skye

We gaan op pad naar de een-na-bekendste wandeling van Skye: The Quiraing op het schiereiland Trotternish. Via een smal weggetje steken we het schiereiland over, en dat betekent omhoog, de berg over. We stoppen bij een wild stromende beek. Het landschap is alvast prachtig.

Trotternish Trotternish

Verderop komt dan plotseling The Quiraing in zicht. Fantastisch gezicht! De wonderlijk gevormde donkere rotsformaties steken prachtig af tegen de felgroene weides. Vermoedelijk de mooiste plek die we in Schotland gezien hebben. De wandeling zelf is tamelijk lastig. Vooral het eerste deel waar we van het goed onderhouden pad af moeten en zo ongeveer loodrecht tegen de (zeer natte) berghelling op moeten klauteren. De inspanningen worden wel beloond met prachtige vergezichten. Vlak bij de top komen we voor de derde dag op rij hetzelfde Nederlandse gezinnetje tegen. Hilariteit.

The Quiraing

The Quiraing The Quiraing

The Quiraing The Quiraing
The Quiraing Selaginella selaginoides
The Quiraing The Quiraing
voor de derde dag op rij The Quiraing

Na afloop van de wandeling rijden we terug en we bezoeken nog een interessante plek: Neist Point dat wel wat verder rijden is (zeer smalle, typisch Schotse weg waar je tegenliggers alleen kunt passeren bij een "passing place"). Grote rotspunt met vuurtoren. We zien onder andere zeekoeten, alken, kuifaalscholvers, Jan-van-genten, noordse stormvogels en drieteenmeeuwen.

route Skye, Roag

route Skye, The Quiraing

route Skye, Neist Point

natuur

Neist Point Noordse stormvogel

24 juli

Opnieuw een prachtige dag. We reizen naar het noorden. Onderweg genieten we van de schoonheid van Skye (op de heenweg regende het pijpenstelen) en de aangrenzende highlands. Uiteindelijk komen we dan bij de oostkust en volgen de doorgaande weg naar het noorden. Bij Loch Fleet stoppen we en genieten van het prachtige uitzicht over het Loch en de oude sluizen die hier de zee kunnen afsluiten van het Loch. Aan de zeekant springen zalmen boven het water uit, magnifiek!

Iets verderop, bij Littleferry, lopen we een mooie wandeling door het duingebied en langs het strand. Tussen de struikhei groeit hier zomaar dennenorchis. Langs de zeereep staat een bekende uit IJsland met een Schotse naam: Ligusticum scoticum. In zee zwemmen twee ijsduikers. Ook zijn er weer wulpen, tureluurs en bontbekplevieren. Achter de zeereep bloeien veel duinviooltjes, een arabissoort die ik nog niet thuis kan brengen, en heel veel slanke gentiaan. Ter verhoging van de feestvreugde komen er eerst één, en later zelfs twee visarenden hoog boven onze hoofden cirkelen.

Als we bij ons hotel in Halkirk zijn ingecheckt schijnt de zon nog zo uitnodigend dat ik nog even naar buiten loop en het riviertje waar het hotel aan ligt verken. Dit is de River Thurso, en blijkbaar een bekende trekpleister voor vissers. Dit hotel lijkt vooral voor die vissers gebouwd te zijn. In het riviertje bloeit volop gele maskerbloem. Ook vind ik noords walstro.

Loch Fleet Atlantische zalm

dennenorchis
slanke gentiaan visarend
River Thurso, Halkirk River Thurso, Halkirk

route Littleferry (Loch Fleet)

route Halkirk

natuur

25 juli

Veel korte rondjes vandaag. Bij Dunnet Bay probeer ik een natuurgebiedje te vinden maar dat lukt niet helemaal. Dunnet Head is wel leuk. Dit is het noordelijkste puntje van het Britse vaste land. Op de kliffen zou een bijzondere plantensoort te vinden moeten zijn: Primula scotica, oftewel de Schotse sleutelbloem. Helaas vind ik de soort niet. Gelukkig zien we wel tientallen papegaaiduikers, ook erg leuk. Er vliegen ook steeds weer grote jagers voorbij.

Een klein stukje terug kwamen we langs een wegwijzer naar een vogelkijkhut waar we ook nog even gaan kijken. Prachtig plekje met een hut aan een plas met veel grote sterns, visdieven en noordse sterns - met kuikens. Veel kabaal. Vervolgens nog een poging om dat natuurgebiedje bij Dunnet Bay te vinden: nu lukt het wel (Dunnet Links). Ook hier geen Schotse sleutelbloem, maar wel grote keverorchissen en bonte paardenstaart.

Dan rijden we een flink stuk naar Forsinard. Dit is in het midden van een reusachtig veengebied waar nauwelijks mensen wonen. Er is hier toch een station (drie treinen per dag geloof ik). Een deel van het stationsgebouw is in gebruik door de natuurorganisatie die hier een aardig vlonderpad met uitkijktoren heeft gemaakt. Vanaf het vlonderpad kun je de begroeiing goed bekijken. Zo vind ik mijn eerste lange zonnedauw. Dit plantje komt in Nederland alleen voor in het Bargerveen maar ik heb het nog nooit gezien. Hier staan er veel exemplaren van dit vleesetende plantje.

Op de terugweg stoppen we aan de kust bij Thurso waar we genieten van het uitzicht op Dunnet Head en van een stel ijsduikers. We eten wat in het restaurant (met verrekijker onder handbereik).

route Halkirk

route Dunnet Bay

route Dunnet Head

route St. John's Pool

route Dunnet Links

route Forsinard

route Thurso

route Halkirk

natuur

grote jager papegaaiduiker

zeekoet Dunnet Head

lange zonnedauw Forsinard

26 juli

Tijd om door te reizen naar de volgende bestemming: de Cairngorms. Als we door het enorm uitgestrekte lege veengebied van Caithness rijden stoppen we even om van het bijzondere uitzicht te genieten. We zien tientallen reeën. Overigens is men hard bezig om hier veel windmolens te bouwen.

Caithness

ree Caithness

Onderweg stoppen we in Inverness waar we een stadswandeling maken, vooral langs de Ness (de rivier waar Loch Ness naar is genoemd) en het Caledonian Canal. Het is vandaag warm en zonnig. Het leukste deel van de wandeling is bij de monding van het Caledonian Canal in zee.

We hebben een hotel in Tomintoul. Hier loop ik in het begin van de avond nog een kort rondje. Daarna eten we op een terras naast ons hotel.

route Inverness

route Tomintoul

natuur

River Ness, Inverness Caledonian Canal, Inverness

27 juli

We zitten dus in Tomintoul, in het nationale park Cairngorms. Vandaag willen we hoog de bergen in. Omhoog lopen is wel erg uitdagend. Er is ook de funicular (een soort trein/kabelbaan). Daarmee kun je wel naar boven, maar je mag dan alleen van het uitkijkplatform en het restaurant gebruik maken, en niet zelf de berg op (later blijkt dat veel mensen dit toch doen). Compromis met de natuurbeschermers. Oplossing: je mag wel met een "guided walk" meedoen. Daar kiezen we voor.

De guided walk van de ochtend zit al vol, maar we kunnen wel 's middags mee. We lopen dan eerst 's ochtends in de buurt van het begin van de funicular. Dat is ook al interessant met enkele bijzondere plantensoorten, en mooi uitzicht (dit is alvast op zo'n 600 meter hoogte). Meerdere soorten wolfsklauw, berendruif, zweedse kornoelje, rijsbes.

's Middags dus met de funicular naar boven en dan onder begeleiding en samen met nog vier liefhebbers vanaf het eindpunt van de funicular nog even verder omhoog naar de top van de berg: de Cairn Gorm. Die is 1245 meter hoog. Het pad gaat steil omhoog maar de gids stopt vaak om uitleg te geven of andere anecdotes te vertellen. We kunnen zijn Schotse Engels niet altijd goed volgen. Het is hierboven kaal en heel winderig. Er groeit vooral veel vrouwenmantel (alchemilla alpina), dennenwolfsklauw en Gnaphalium supinum. De gids vertelt onder andere dat het dit jaar ook hier erg droog is. Er zijn ook minder vogels dan anders. De gids denkt dat het komt omdat het te vaak goed weer is en er dus te vaak toeristen op de berg zijn. Ik vermoed zelf dat de droogte ervoor zorgt dat er weinig insecten zijn, en dus ook weinig vogels. Ook vandaag schijnt de zon volop trouwens.

Na afloop is er nog tijd voor een rondje om een aardig meer heen: Loch an Eileen. Vanwege het mooie weer lijkt het overbodig om een regenjas mee te nemen, het is immers ook maar een kort rondje. Dat moet je in Schotland dus niet doen. Een half uur later hangt er plots een donkere wolk boven ons en begint het te druppelen.

route Cairngorms, Coire Cas

route Cairngorms, Cairn Gorm

route Cairngorms, Loch an Eilein

natuur

stekende wolfsklauw funicular Cairn Gorm

Cairn Gorm Cairn Gorm
Loch an Eilein dennenorchis

28 juli

Het heeft 's nachts flink geregend en ook 's ochtends is het nog niet droog. We kiezen dus wat kleinere wandelingen dan wel kijkpunten uit. De eerste stop is bij Loch Garten waar een bezoekerscentrum is: het Osprey Center (Osprey=visarend). Je hebt hier zicht op het nest van een visarend, en via camera's kun je de visarend ook van dichtbij bekijken.

De tweede stop is vlak bij de wat grotere stad Aviemore. Hier begint een korte wandeling door het bos van Craigellachie. Het is inmiddels droog. In het bos zijn relatief veel plantensoorten te vinden. Mijn Schotse lijst wordt uitgebreid met beukvaren, kruipend zenegroen, knollathyrus, en fraai hertshooi.

Omdat het wat droger is geworden durven we ook de wandeling bij Insh Marshes aan. De marshes worden gevormd door de uiterwaarden van een grillige rivier, de River Spey. Het is nooit gelukt om deze rivier te kanaliseren en dat is voor de natuur natuurlijk een zegen gebleken. Er zouden hier vaak heel veel vogels te zien moeten zijn, maar vermoedelijk is deze tijd van het jaar daarvoor niet het beste. Er zijn wel een paar mooie "hides" (vogelkijkhutten) gemaakt en die zijn ook geschikt om je middagboterham in op te eten.

De wandeling zelf is heel aardig, maar zo nu en dan regent het weer even flink door zodat alle regenkleding aan moet en er van foto's niet veel terecht komt. Op het eind lopen we nog even naar de laatste hide, en dat blijkt ook de mooiste te zijn. We zien vanuit de hide vooral reeën en grauwe ganzen. En we hebben zicht op de Ruthven Barracks, al weer een oud kasteel. Terwijl de regenkleding opdroogt zien we ook een groepje grauwe vliegenvangers die op slechts een paar meter afstand op een oud hek ergens druk mee in de weer zijn. Leuk gezicht.

route Loch Garten Osprey Center

route Craigellachie

route Insh Marshes

route Pattack Falls

natuur

grauwe vliegenvanger ree

29 juli

Cairn Gorms

We reizen verder naar het zuiden. Het eerste uur gaat nog door het natuurgebied en de uitzichten zijn fantastisch. Daarna wordt het landschap wat minder aantrekkelijk en het regent ook weer zo nu en dan. We stoppen rond het middaguur in South Queensferry. Hier ben ik halverwege de jaren negentig al eens een paar dagen geweest voor een of andere workshop. De spoorbrug is onvergetelijk: Forth Bridge, fantastisch industrieel monument maar nog steeds in gebruik. Naast de spoorbrug zijn inmiddels ook twee imposante hangbruggen gebouwd. Op de oudere ben ik destijds al geweest. Dat plan hebben we nu ook: vanaf de oude hangbrug de spoorbrug mooi bekijken, maar het gaat steeds harder regenen dus dat plan laten we varen.

We rijden dus maar door. Om Edinburgh heen met enige files, en dan door naar North Berwick. Dat ligt mooi aan de kust, en er is een treinverbinding met Edinburgh zodat we daar een dagje per trein naar toe kunnen. Omdat we te vroeg in North Berwick zijn om in te checken rijden we door en stoppen bij een kasteel, Tantallon Castle. Prachtig gelegen aan de kust met zicht op een heel bijzondere rotsklomp: Bass Rock.

Forth Bridge

South Queensferry Bass Rock

Zoals op de foto hopelijk te zien valt lijkt het wel of er sneeuw op de rots ligt. Elke witte sneeuwvlok is echter een Jan-van-gent: Bass Rock zou de grootste Jan-van-gentkolonie ter wereld zijn met naar schatting 150 duizend Jan-van-genten! Hoe je dat kunt tellen lees je hier.

Jan-van-gent Jan-van-gent

In North Berwick kijken we even rond. Ons huis is heel dicht bij zee, en ook heel dicht bij het zeevogelcentrum. Het regent en het is lang wachten tot het eindelijk droog wordt en we in de avondschemer nog even naar buiten kunnen.

route South Queensferry

route Tantallon Castle

route North Berwick

route North Berwick

natuur

North Berwick Bass Rock

North Berwick

30 juli

papegaaiduiker

De zon schijnt dus ik ben vroeg wakker om voor het ontbijt alvast even de zee te inspecteren. Vlakbij de haven zwemt een papegaaiduiker met een visje in zijn bek. Op een vergeten stukje strand bloeit een aardappelplant. Als ik iets verder loop kom ik bij de golfbaan. Die zijn er hier erg veel, maar ze zijn niet afgesloten en je mag ze oversteken of er langs lopen (als je goed oplet).

Na het ontbijt gaan we naar Edinburgh, met de trein dus. Dat gaat goed. In Edinburgh moeten we natuurlijk naar de Royal Mile, maar daar is het waanzinnig druk met toeristen. Bij het kasteel staat een enorme rij. Dat valt dus allemaal een beetje tegen. We lopen wat door het centrum en om de heuvel waarop het kasteel is gebouwd en dan heeft Petri het uitstekende idee om nog eens bij South Queensferry te kijken om ons plan van gisteren alsnog ten uitvoer te brengen nu het mooi weer is. Dan kunnen we 's middags nog eens bij het kasteel kijken of de rij wat korter is.

Eer dat we in South Queensferry zijn (het is maar een kwartiertje met de trein, maar de eerste trein rijdt niet) is de zon verdwenen. We lopen naar de oude hangbrug en hebben mooi zicht op de Forth Bridge. Helaas begint het precies te regenen op het moment dat we de brug op willen. We schuilen even en als het weer even droog is lopen we de brug toch maar op. Het blijft zo'n beetje droog, maar de gehoopte zon laat het dus afweten.

Forth Bridge

Forth Bridge South Queensferry

Forth Bridges

Als we weer terug in Edinburgh zijn proberen we het kasteel nog eens. Het is nog steeds erg druk op de Royal Mile, maar de rij voor het kasteel is verdwenen. We mogen nog een kaartje kopen maar worden gewaarschuwd dat het al vijf uur is, en om zes uur gaat het kasteel dicht. En voor een bezoek heb je wel twee uur nodig, volgens de verkoopster. Voor ons blijkt een uurtje lang genoeg. De Schotse kroonjuwelen boeien me niet heel erg, en ook Schots wapentuig uit vervlogen eeuwen heeft niet mijn grootste belangstelling. Het regent overigens ook weer.

route North Berwick

route naar station

route Edinburgh

route South Queensferry

route Edinburgh

route van station

natuur

31 juli

Ook nu schijnt 's ochtends de zon. En er zit alweer een papegaaiduiker bij de haven. Ook scharrelen er nu twee steenlopers rond. Na het ontbijt doe ik een poging een plaats te boeken voor de excursie van morgen (met "landing") naar Isle of May, maar die blijkt al volgeboekt.

Vandaag lopen we een prachtige wandeling uit ons Rother boekje bij St. Abb's Head. Prachtige plek, ook al zijn de meeste broedvogels hier al van de kliffen verdwenen. Alleen de drieteenmeeuwen zijn nog in grote aantallen aanwezig. Het eerste deel van de route loopt het pad prachtig langs de kliffen. Als Petri (zoals gewoonlijk) al een stukje vooruit is omdat ik nog wat plantjes moet fotograferen steekt plotseling een groepje jongen hermelijnen als één kluwen het pad over. Daar waar de route terug het binnenland in gaat kunnen we over een pad wat dichter naar zee en eten daar een broodje. De zon schijnt volop, maar het waait dus we zoeken een mooi beschut plekje.

De route terug door het binnenland is ook prachtig. We lopen wat hoger langs een klein meer waarin een dodaars met jong zwemt. Ook veel meerkoeten. Dan zien we een torenvalk en later nog eentje. Er komen er nog meer bij. Ze voeren met zijn vijven een mooie show voor ons op.

Seabird Center, North Berwick walstroleeuwenbek

visdief St. Abb's Head
St. Abb's Head silene uniflora
St. Abb's Head

torenvalk St. Abbs

route North Berwick

route St. Abb's Head

route John Muir Country Park

route North Berwick

natuur

1 augustus

Laatste dag in Schotland: morgen rijden we naar het zuiden van Engeland om nog wat warmte mee te pikken. Ik loop eerst een rondje in mijn eentje, bij Yellowcraig, net ten westen van North Berwick. Beetje onduidelijk gebiedje aan de kust maar toch wel interessant. Veel planten en veel vlinders. Heel veel gevlekte scheerling en bruidssluier. Ook gestreepte winde. Veel exoten dus. Dit is de begroeiing die je kijgt als de boel niet beheerd wordt als natuurgebied vermoed ik. Toch ook wel wat leuke vondsten: veel scherpe fijnstraal en een exemplaar van Astragalus danicus (zeldzaam!). Ook weer Ligusticum scoticum. Plotseling een merkwaardig gezicht in zee: tientallen grote zaagbekken die druk in de weer zijn met duiken of half onder water zwemmen. Boven zee ook steeds jagende grote sterns.

Isle of Fidra Ligusticum scoticum

grote zaagbek

's Middags lopen we samen een rondje door het natuurgebied van Aberlady. Al een oud natuurgebied met kwelders, strand en duinen, gelegen tegen de enorme golfbaan van Gullane aan waar vorige week de Scottish Open werd gespeeld. Het eerste stuk van de wandeling is eigenlijk het mooist, met veel moeraskarteblad en grote keverorchissen. Ik vind nu ook een bloeiend exemplaar van Astragalus danicus.

Bij het strand zoeken we even een beschut plekje en eten een broodje. Plotseling vliegt er een grote groep zwarte zee-eenden over zee. Mooi! We zien ook nog knikkende distel en liggende klaver. Als we al weer terug bij de auto zijn zien we in een stukje kwelder drie kleine zilverreigers. Een lokale vogelaar weet te vertellen dat dit toch tamelijk bijzonder is voor deze streek.

We stoppen ook nog even bij het strand van Gullane en lopen daar een stuk over strand en door duinen totdat het begint te regenen.

route Yellowcraig

route Aberlady

route Gullane

natuur

Astragalus danicus kleine zilverreiger

grasklokje zeepostelein

2 augustus

Vermoeiende reis van North Berwick naar Hastings (dat is een heel eind). Als we aan het eind van de middag onze sleutel van de kamer hebben lopen we nog een stukje over de boulevard. De vernieuwde pier ziet er strak uit. We eten in een prachtige oude pub in een mooi straatje in het oude deel van de stad. Er komen veel mensen voorbij, waaronder allerlei schilderachtige types.

route Hastings

natuur

1066 Country de pier van Hastings

3 augustus

brede raai

In tegenstelling tot Schotland doet het zuiden van Engeland wel mee aan de hittegolf die een groot deel van Europa al weken in de greep houdt. Ik ben dus vroeg op en loop naar het kasteel boven de oude stad. Mooi uitzicht.

Na het ontbijt rijden we naar Rye Harbour. Hier is een prachtig natuurgebied aan zee dat we nog kennen uit 2012. Grote grindvlaktes met bijzondere plantengroei en meertjes met vogelkijkhutten. De meeste broedvogels zijn blijkbaar al weer vertrokken. Bijzondere planten bloeien nog wel, ondanks de droogte die hier ook al een tijd aanhoudt: heemst, zeevenkel, zeekool, gele hoornpapaver, en brede raai.

Na het rondje zitten we een tijdje op het keienstrand van Winchelsea Beach en dan lopen we nog een rondje door het aardige stadje Rye, met koffie op een klein terras bij de kerk.

's Avonds volgt het wandelingetje van ons logeeradres naar de oude stad voor het avondeten.

route Hastings

route Rye Harbour

route Rye

route Hastings

natuur

Rye Harbour gele hoornpapaver

Rye Harbour

heemst zeekool

4 augustus

Birling Gap

Prachtige wandeling vanaf Birling Gap (iets ten westen van Eastbourne). Je loopt hier langs de spierwitte kalkkliffen waar Dover beroemd om is. Maar hier hebben ze die dus ook. In de zon ziet het er schitterend uit. De kalk in de grond levert bovendien spannende flora op, alsof je in Zuid-Limburg rondloopt (grote centaurie, duifkruid, driedistel, grote tijm, aarddistel, echt duizendguldenkruid, borstelkrans, geelhartje, glad parelzaad; grootste bijzonderheid: bolrapunzel). Ik loop het rondje alleen terwijl Petri in de schaduw aan zee de tijd verdrijft.

Aan het eind van de middag rijd ik nog even naar Filsham om daar een rondje door klein natuurgebied (rietlanden) te maken, maar het vlonderpad dat naar een mooie "hide" leidt is afgesloten omdat het maintenance nodig heeft.

bolrapunzel Birling Gap

route Birling Gap

route Filsham

route Hastings

natuur

5 augustus

Terugreis met prachtig zicht op de witte kliffen van Dover, en heel veel Jan-van-genten.

natuur

Dover

jan-van-gent jan-van-gent

terug naar Looblog Juli 2018


navigation backward Reacties: G.J.M.van.Noord@rug.nl Andere afleveringen navigation forward


Copyright: de teksten van de looblog zijn "public domain". De foto's zijn beschikbaar onder de Creative Commons "Attribution, No derivatives" licentie.