Gertjan's Looblog Juli 2021 navigation back navigation home navigation forward

31 juli: Dwingelderveld

Laat op pad, en ik zet eerst P. af bij een grote winkel in Vinkhuizen waar I. en M. investeringen doen voor hun "jelly bean". Het is helemaal mis met de zomer met koele temperaturen en veel regen. Ik krijg op het Dwingelderveld ook twee buien op mijn kop maar beide keren kan ik aardig schuilen onder een paar grote bomen. Bij de eerste bui kan ik ondertussen van dichtbij een hele groep jonge gekraagde roodstaarten bestuderen die steeds op en neer vliegen tussen een hekje, de struiken en het wandelpad.

Ik vermaak me verder vooral met het fotograferen van vooral tangpantserjuffers en tengere pantserjuffers. De klokjesgentianen bloeien ook weer, en een flink aantal exemplaren is voorzien van de eitjes van het gentiaanblauwtje. De blauwtjes die rondvliegen zijn steeds heideblauwtjes. Verder ook heel veel oranje zandoogjes (net als gisteren).

route; foto's; natuur

tangpantserjuffer

tengere pantserjuffer gekraagde roodstaart

klokjesgentiaan pluimvoetbij

30 juli: Fochtelooërveen

Weer thuis... Als troost doe ik een van mijn favoriete rondjes, maar nog steeds is het weer even afkicken van alle opwinding die het Alpengebied teweeg bracht. Meerdere boomvalken zijn druk aan het jagen en laten zich steeds opnieuw goed zien.

route; foto's; natuur

28 juli: Neukirchen am Großvenediger, Wildgerlostal

Nu samen naar het Wildgerlostal, maar we doen het rustig aan. We lopen een stukje in de richting van de Zittauer Hutte (2328m). Dat was ook wel een leuke wandeling geweest. In ieder geval is het eerste deel van die klim wat rustiger zodat je veel meer tijd hebt om rond te kijken. Veel bloemen en vlinders weer. Daarna lopen we ook nog even het meertje rond. Heel aardig.

route Neukirchen am Großvenediger; route Wildgerlostal; foto's; natuur

Leitenkammerklamm

meertje bij Finkau

27 juli: Wildkarsee

Vandaag ben ik alleen op pad, want ik wil wel eens een hogere berg op. Mijn reisgenoot verkent ondertussen het dal per fiets (dat viel tegen want de e-bikes waren op). Ik probeer route 3 die vanuit het Wildgerlostal bij Gasthaus Finkau vandaan naar 2519 meter klimt. Het is al interessant om bij het beginpunt te komen. Met de auto moet je dan eerst over de Gerlospas op ruim 1600 meter (tien euro tol) en dan over een smal bochtig weggetje naar Finkau dat aan een aardig meertje ligt op 1400 meter. Bij een tegenligger moet je soms een stukje terug rijden...

Vanaf de grote parkeerplaats gaat de route al snel stijl omhoog. Het is soms meer klauteren dan klimmen. Pas na zo'n 2.5 km worden de inspanningen beloond met een prachtig uitzicht en een klein stukje makkelijker lopen. Notenkrakers zijn hier goed te zien! Daarna is het opnieuw vooral klauteren, al ben je dan het bos uit en is er dus wel steeds veel te zien. De marmotten krijsen - geholpen door de echo van de rotsen - op imponerende wijze. Onderweg ook koeien en geiten. Uiteindelijk kom ik in de stenenwoestijn bij de Wildkarsee, meertje met sneeuw aan de schaduwzijde. Als ik dan bijna bij het hoogste punt ben zie ik in de verte pas de eerste andere mensen sinds ik bij het parkeerterrein vertrokken ben.

onderweg naar Wildkarsee: eerste uitzichtpunt

notenkraker alpenmarmot

naar Wildkarsee
naar Wildkarsee

naar Wildkarsee

Wildkarsee

bij Wildkarsee

Zelfde route terug naar beneden. Erg vermoeiend. Uiteindelijk dus 1140 hoogtemeters klimmen, en dalen, terwijl de hele route maar 13 kilometer bedraagt.

route Wildkarsee; foto's; natuur

26 juli: Neukirchen am Großvenediger, Wildkogel

Net als eergisteren met de Wildkogelbahn naar het bergstation, en vandaar lopen we nu de andere kant op, naar de Wildkogel zelf. Dit is het alternatief dat in het Rotherboekje bij route 16 beschreven staat. Vanaf Wildkogel verder naar Geisl-Hochalm en dan met een boog terug naar het bergstation. En net als eergisteren loop ik vandaar nog verder naar beneden via een iets andere (veel mooiere) route.

Het is 's ochtends regenachtig, maar de weersverwachting belooft dat de zon zo een paar uur gaat schijnen. Het ziet er onwaarschijnlijk uit, maar als we in de kabelbaan zitten zien we de eerste strook blauwe lucht en even later schijnt zowaar de zon. Het blijft de hele dag prima weer, al is het maar 11 graden als we boven bij het bergstation aankomen.

Het uitzicht vanaf Wildkogel is fantastisch. Vooral de Großer Rettenstein - een enorme steenmassa - steekt prachtig af. De route naar beneden gaat mooi geleidelijk en het zicht blijft grandioos. Als we weer tussen wat bomen zijn hoor en zie ik notenkrakers.

route Neukirchen am Großvenediger; route Wildkogel; foto's; natuur

Hohe Tauern

Großer Rettenstein

tapuit waterpieper

bij Wildkogel

Wildkogel

25 juli: Neukirchen am Großvenediger, Untersulzbachtal, Neukirchen am Großvenediger

Zondagochtend. De winkel is niet zo vroeg open, dus ik loop met een omweg en drentel nog wat heen en weer totdat ik verse broodjes kan scoren. Na het ontbijt kiezen we uiteindelijk voor route 24, Untersulzbachtal omdat het beginpunt van route 19 nu niet per auto bereikbaar is. We lopen het dal van de Untersulzbach in, stroomopwaarts. In het begin spectaculaire stroomversnellingen en watervalletjes. Daarna is de route wat minder opwindend totdat het landschap wat opener wordt en we bij twee "almen" komen. De eerste zou dicht zijn maar is open, en alle bankjes zijn bezet. We lopen door tot aan de tweede. Ondertussen betrekt de lucht. De uitbater van de alm kan niet begrijpen dat wij (en anderen) zo dom zijn om wanneer er mogelijk onweer komt toch de vallei in te lopen. Weten we dan niet wat er vorige week hier is gebeurd? Ons verweer, dat het mogelijke onweer pas aan het eind van de middag werd verwacht wordt niet echt geaccepteerd (al krijgen we wel koffie). We worden op het hart gedrukt, wanneer we weer teruggaan, om iedereen die we tegenkomen terug te sturen. Overigens blijft het op een paar druppels na nog lang droog, en we lopen 's avonds het dorp in om buiten te eten.

route Neukirchen am Großvenediger; route Untersulzbachtal; route Neukirchen am Großvenediger; foto's; natuur

Untersulzbachtal

grootbloemig vingerhoedskruid

24 juli: Neukirchen am Großvenediger, Wildkogelbahn, Salzach

We lopen naar de kabelbaan (Europese kanarie op de nok van een van de huizen), en vandaar gaan we omhoog tot 2083 meter op de makkelijke manier. We staan dan hoog aan de noordkant van de vallei. De bergen van de Hoge Tauern zien we aan de overkant van de vallei, inclusief de hoogste top, de Großvenediger.

Vanaf het bergstation lopen we route 15 uit ons volgende Rother boekje ("Hohe Tauern"), maar we passen de route iets aan. We lopen uiteindelijk wat op de routebordjes als "Frühmesser Rundweg" wordt aangekondigd. Dat betekent eerst omhoog tot de top van de Frühmesser op 2233 meter (marmotten!) en dan met een grote lus terug naar het bergstation. Tapuiten en waterpiepers. Prachtige route, en niet al te moeilijk.

Mijn energie is nog niet op, en ik besluit om niet met de kabelbaan naar beneden te gaan, maar geheel op eigen kracht. Dat is een heel eind, maar het begin is aardig met veel bloeiende planten en vlinders. Ook een stel raven die steeds herrie maken boven de bomen als ik wat lager in het bos loop.

route Neukirchen am Großvenediger; route Wildkogelbahn; route Salzach; foto's; natuur

zicht op de Hoge Tauern (Großvenediger) vanaf Wildkogelbahn Bergstation

campanula barbata gentiana punctata

sempervivum montanum roestbladig alpenroosje
Titania's parelmoervlinder

bosparelmoervlinder bonte beer

Frühmesser

23 juli: Filzen, Nationalparkzentrum, Neukirchen am Großvenediger

Reisdag. We rijden door naar Oostenrijk. Dat is eigenlijk maar twee uurtjes rijden. Onderweg stoppen we even bij een nieuw groot gebouw waarin het "Nationalparkzentrum" van de Hoge Tauern huist. Maar ze hebben niet veel interessants naar mijn idee.

In Neukirchen am Großvenediger hebben we de benedenverdieping van een groot huis. De bovenverdieping is van de huisbaas. Zijn broer woont 100 meter verder, iets lager aan de beek, en daar is de hele benedenverdieping vorige week overstroomd. Als we later even rondkijken zien we dat ook de smalspoorbaan die hier door het dal leidt hier en daar volkomen is vernield.

Het is warm. We zwemmen 's middags ook even in een aardig natuurbad hier vlakbij.

route Filzen; route Nationalparkzentrum; route Neukirchen am Großvenediger; foto's; natuur

zwarte roodstaart

Neukirchen am Großvenediger: sporen van overstroming Neukirchen am Großvenediger: sporen van overstroming

22 juli: Inzell, Schneibstein

Opnieuw naar Königssee, het plaatsje, maar nu nemen we de kabelbaan ("Jennerbahn") naar 1800 meter en lopen vandaar naar de Scheibstein (2276 meter). Lastige zware route (rood gekleurd in het Rotherboekje, route 25).

De inspanningen worden wel beloond, want de uitzichten zijn prachtig. Bovendien zijn er veel mooie bloemen te bewonderen. En we zien ook alpenkauwen (boven op de top zijn ze bijna tam) en in een soort grote kuil met sneeuw loopt een alpenheggenmus rond.

route Inzell; route Schneibstein; foto's; natuur

prachtanjer witte nieswortel

alpenhooibeestje viola biflora
van Jenner naar Schneibstein
van Jenner naar Schneibstein Nigritella rhellicani alpenkauw

Schneibstein

alpenheggenmus in de sneeuw Hornungia alpina

21 juli: Filzen, Königssee

Inzell

Inzeller Filzen

Zeer mooie ochtend. Ik loop weer even naar de Inzeller Filzen, voordat we samen op pad gaan naar een toeristische trekpleister: Königssee. Route 32 uit het boekje. Je kunt slechts met een van de vele bootjes bij het beginpunt komen want dat is bij Saletalm, het verste punt van de bootverbinding op de Königssee. Mooi groot meer, dat wel, maar wel heel erg toeristisch. Wachttijd voor de boot: een uur, maar gelukkig hoeven we die tijd niet in de rij te staan.

De trip per boot kost ook nog eens 50 minuten. Ik ben het al snel zat, want je zit op een vaste plek in de boot en kunt niet zo heel goed rondkijken. De wandeling zelf is weliswaar prachtig, maar ook grotendeels file lopen. Eindpunt van de wandeling is een mooie waterval. Een flink deel van de vallei moet hier afgelopen week onder water hebben gestaan, dat kun je aan de sporen goed zien. Er zijn hier veel vlinders, want het is vandaag wel prachtig weer. Dan lang in de rij voor de bootreis terug...

route Filzen; route Königssee; foto's; natuur

keizersmantel

tussen Königssee en Obersee woudparelmoervlinder koninginnepage

Obersee

Königssee

20 juli: Inzell, Wimbachtal

Vandaag route 34 uit ons Rother-boekje: Wimbachtal. Helaas is de spectaculaire smalle kloof bij het begin van de route niet toegankelijk - blijkbaar ook vanwege het slechte weer van vorige week. Maar de verdere route is geweldig. De route volgt het dal van de Wimbach stroomopwaarts. Hier en daar lopen we over het "gries": het grind en keien van de rivier dat hier en daar breed uitwaaiert terwijl je het water van de beek nauwelijks ziet. De rest van het dal is open bosgebied met een fantastische bloemenzee. We zien enorme hoeveelheden wilde orchideeën, vooral veel bosorchis, bruinrode wespenorchis en grote muggenorchis. Maar ook moeraswespenochis, grote keverorchis, vogelnestje. En ook nog vertakte graslelie, bergandoorn, Turkse lelie, dennenwolfsklauw, stekende wolfsklauw, meerdere saxifraga soorten, kranssalomonszegel, rood peperboompje, etc, etc.

route Inzell; route Wimbachtal; foto's; natuur

Wimbachtal

Wimbachtal

Saxifraga aizoides rozenkransje

campanula cochleariifolia Saxifraga caesia

19 juli: Filzen, Inzell, Predigstuhl, Inzell

Het weer is vandaag veel beter. Als ik 's ochtends vroeg nog eens naar de Inzeller Filzen loop komt de zon er al voorzichtig door. Maar door de nattigheid van gisteren hangen er nog veel nevelslierten. Bij de beek kun je goed zien dat het water gisteravond enorm hoog moeten hebben gestaan, de oevervegetatie is hier en daar helemaal platgewalst. Maar het water is al weer een stuk gezakt.

De weersverwachting is goed, dus we gaan gewoon op pad. We kiezen route 9: met de kabelbaan omhoog naar Predigstuhl, en dan lopen we naar de Karkopf en de Dreisselberg. Het boekje suggereert om dan verder naar beneden te lopen, maar dan moet je met de bus terug. Wij lopen vanaf de Dreisselberg dezelfde weg weer terug (en we hebben dus een retourtje gekocht voor de kabelbaan).

alpenlandsalamander

We zitten dus gelijk hoog in de bergen, want de kabelbaan brengt ons tot bijna 1600 meter. De plantengroei is hier gelijk heel anders en er zijn veel bloeiende planten te bewonderen. Er vliegt ook een alpenkauw rond, om te benadrukken dat we nu echt in de Alpen zitten. De route is lastig (500 hoogtemeters moeten we overwinnen, maar het is soms meer klauteren dan wandelen).

route Filzen; route Inzell; route Predigstuhl; route Inzell; foto's; natuur

18 juli: Filzen, Eisstadion, Weissbachslucht, Bad Reichenhall, Schneizlreuth, Inzell wateroverlast

Nog meer regen. Maar 's ochtends vroeg is het eerst nog even droog als ik voor het ontbijt een rondje loop door de "Inzeller Filzen", mooi natuurgebiedje (natte heide) dat aan het dorp en de "Rote Traun" (beek) grenst. Het water in de beek staat hoog en het water stroomt heel snel. Het gebiedje is prachtig. Veel bijzonderheden, bijvoorbeeld moeraswespenorchis, grote pimpernel. duifkruid, grote muggenorchis, bosorchis, grote keverorchis,

zwarte roodstaart in de regen

Daarna is het weer te slecht om mooie wandelingen te maken. We lopen eerst even door het dorp en dan verder naar de ijshal. Die is vanaf vandaag drie weken open en dus zijn er veel schaatsers. Later in de week zien we ook een paar bekende schaatsers.

's Middags stappen we in de auto en gaan toch maar bij een paar plekken kijken. Hier in de buurt is er (na de ellende in Zuid-Limburg en omstreken) ook veel wateroverlast geweest. We durven bij de Weissbachslucht dan ook niet het spannende pad te kiezen. Het water staat erg hoog en de beek is erg ruig. Het regent ook geregeld. Toch ook leuke soorten: geitenbaard, groensteel, glad parelzaad, stijve naaldvaren.

We kijken ook even bij Bad Reichenhall, waar de Saalach heel hoog staat. Verderop is een camping langs de Saalach eerder deze week ontruimd. We kijken op de brug bij het begin van de Predigstuhl kabelbaan waar we later deze week nog wel gebruik van willen maken. De rivier ziet er indrukwekkend uit. Het wandelpad dat langs de rivier loopt (een van de wandelingen uit ons volgende Rother-boekje volgt dat pad) verdwijnt na enkele tientallen meters onder water.

hoog water in de Saalach hoog water in de Saalach

's Avonds begint het pas echt hard te regenen. Een paar uur lang regent het pijpenstelen. Er lagen al wat zandzakken klaar bij de zijstraat naast ons appartement, en nu blijkt waar die voor dienen. Er komen enorme hoeveelheden water van de heuvel af door de straat, en de zandzakken (en omgekeerde houten banken) moeten de zijstraatjes behoeden voor overstromingen. Dat lukt niet altijd, en de brandweer is verderop al actief. Als het weer een beetje droog is gaan we buiten poolshoogte nemen. Hele stukken veld en straat staan blank. Verderop is een viaductje onder de doorgaande weg door. Daar staat minstens een halve meter water. Een auto staat stil in het water, een andere auto is het water net uit kunnen rijden maar krijgt de motor nu niet meer aan.

route Filzen; route Eisstadion; route Weissbachslucht; route Bad Reichenhall; route Schneizlreuth; route Inzell wateroverlast; foto's; natuur

hoog water in Inzell

hoog water in Inzell

hoog water in Inzell

17 juli: Zorge, Inzell

Vandaag reizen we verder naar het zuiden, en wel naar Inzell. Bekende naam in Nederland, vanwege de schaatskampioenschappen, maar het blijkt maar een klein dorp. Maar wel mooi. Het is nog best een flink stuk rijden en 's avonds is er alleen tijd voor een klein rondje door het dorp. Onderweg hebben we heel veel regen gehad, en nu is het ook niet helemaal droog, maar we eten toch buiten - onder een stevige parasol: rösti.

route Zorge; route Inzell; foto's; natuur

16 juli: Zorge, Auf dem Acker, Neue Steinbacher Teich

We zijn de bossen een beetje beu, en zoeken een route uit het Rother-boekje dat wat meer de open stukken kiest. Het wordt route 22: Stieglitzecke-Hanskühnenburg. Om er te komen moeten we een eind omrijden omdat de weg is afgesloten. Maar het beginpunt is gelukkig nog wel net te bereiken. De route loopt - volgens de beschrijving - grotendeels over een hoge kam, en wordt als "panoramatour" aangeprezen. Maar het weer helpt niet mee. Er komt mist opzetten en dan gaat het ook nog regenen. Bij het keerpunt zijn we al aardig nat, maar gelukkig kunnen we daar naar binnen en van koffie met kuchen genieten.

tijd voor koffie halverwege Auf dem Acker

Het tweede deel is iets aardiger dan de heenweg (een kruisbek boven in een spar), maar uitzichten zijn nog niet echt mogelijk. Ook de Hanskühnenburg, een spectaculaire rotsformatie, maakt daardoor niet veel indruk. Het pad is wel leuker, en langzaam wordt het weer ook beter. Eer we terug zijn bij de auto schijnt de zon.

Vanwege de zon stoppen we tijdens de terugreis naar Zorge weer even bij mijn favoriete gebiedje bij de Zorger Wasserfall, want daar is P. ook nog niet geweest. De zon schijnt nu uitbundig en opnieuw zijn er veel vlinders te zien.

route Zorge; route Auf dem Acker; route Neue Steinbacher Teich; foto's; natuur

grote weerschijnvlinder bosrandparelmoervlinder

15 juli: Zorge, Grensweg

Het weer is vandaag veel beter. We lopen een route uit ons Rother boekje van de Harz, namelijk nummer 31. Die route begint in Zorge dus we laten de auto vandaag staan. We korten de route iets in en laten het dorp Walkenried en het daar gelegen klooster achterwege. Het eerste deel van de route gaat vooral door het bos, en is uiteindelijk wat ons betreft een beetje saai. Wel een heel mooi weitje met veel vlinders ter hoogte van de Helenenruh (km 4). Onderweg op zonnige plekjes nog meer vlinders. Verschillende soorten parelmoervlinders, keizermantels, dambordjes en ook weer morgenrood. Het uitzichtpunt bij de Bremer Klippe (rond km 5) hebben we blijkbaar gemist...

de oude grens

Bij km 10.5 moeten we (vanwege onze afkorting) een stukje over de weg, en dan komen we bij de voormalige grens tussen Oost en West. Die volgen we een heel eind. Hier en daar zijn sporen van de grens te zien, dus dat is wel interessant. We lopen in eerste instantie over een soort betonnen pad dat blijkbaar destijds werd gebruikt voor de Oostduitse grenspatrouilles. Een boom met twee stammen staat precies op de grens. De grens ging natuurlijk precies tussen de twee stammen door...

Dan is het nog even doorbijten want de route gaat opnieuw veel door het bos. We komen dan uiteindelijk terug in Zorge ter hoogte van de jeneverstokerij. Als we bijna terug bij ons eigen straatje zijn vliegt er eerst een rode wouw over die even later gezelschap krijgt van een sperwer.

Zweiländereiche

route Zorge; route Grensweg; foto's; natuur

14 juli: Timmenrode, Thale

Het regent 's ochtends. Tot mijn schande pak ik zelfs de auto om broodjes bij de bakker te halen. Wat te doen? Dan maar een stadje bezoeken? Goslar? Of Quedlinburg? Vlak daarbij ligt Thale, daar loopt het riviertje de Bode in een heel mooi dalletje. En er is ook nog een kabelbaan naar de "Hexentanzplatz". Laten we daar maar eens gaan kijken.

Onderweg wordt het langzamerhand droog. Als we bijna in Thale zijn rijden we langs het plaatsje Timmenrode. Een imposante rotsformatie is goed te zien vanaf de weg, en we besluiten om daar even rond te neuzen. Goed plan, heel leuk klein rondje om bijzondere rotsformatie, de Hamburger Wappen, onderdeel van de "Teufelsmauer". Aan interessante namen geen gebrek in dit deel van Duitsland. De rotsformatie is blijkbaar naar het wapen van Hamburg genoemd vanwege de gelijkenis van de rotsformatie met de drie torens die op dat wapen prijken.

Rondom de Teufelsmauer is de begroeiing ook opvallend. Ik zie onder andere Karthuizer anjer, veel kruisdistel, tripmadam, Engels gras, veel knikkende distel. Een rode wouw laat zich goed zien.

Hamburger Wappen

Dan verder naar Thale. Het is nog droog en we kunnen de Bode een flink stuk volgen. Het dal, of beter gezegd de kloof, is erg indrukwekkend. De wanden van de kloof steken hoog boven het riviertje uit. De eerste twee kilometer is het pad breed en zeer goed begaanbaar. Dan kom je bij een paar huisjes en een groot terras. Tijd voor koffie met kuchen. Dan verder de kloof in. Het blijft erg mooi. Dan volgt - na de Teufelsbrücke - een flinke steiging van het pad tot je bij km 3.5 een prachtig uitzicht hebt over de Bode en de kloof. We lopen nog een stukje verder maar dat was een slecht idee want het begint weer te regenen en in de regen lopen we terug.

Het wordt toch weer droog, en dan zien we op twee plekken een waterspreeuw. Ook gaan we nog even met de kabelbaan naar boven, naar de Hexentanzplatz.

route Timmenrode; route Thale; foto's; natuur

Bode

13 juli: Zorge, Neue Steinbacher Teich, Oderteich

Eerst broodjes halen, de bakker is vanochtend wel open. Na het ontbijt heeft P. nog even tijd nodig. Ik ga tanken (dorp verderop) en rijd dan nog even naar de Zorge Wasserfall, want daar had ik gisteren niet zo lang rond gekeken. Het is nu zonnig en er fladderen heel veel vlinders rond. Bovendien is er aan de andere kant van het watervalletje een mooi (stuw)meertje met een dijk ervoor. Dan zie ik pas dat de waterval dus niet natuurlijk is, maar de overloop van het meertje. Ik maak een paar mooie foto's van de vele vlinders.

keizersmantel

morgenrod

's Middags samen naar de Oderteich. Blijkbaar populair plekje bij een historisch stuwmeer, niet ver van Brocken. Aardig maar lastig pad in het begin. Later wordt het makkelijker. Mooi gebied, venige ondergrond met ook wat bomen, maar niet genoeg bomen om het een bos te kunnen noemen. Verderop is een pad afgesloten en moeten we improviseren. We lopen via Torfhaus waar we op de heenweg al even gestopt hadden. Een soort pas met mooi uitzicht op Brocken en ook een info-centrum van het nationaal park. Bij dat info-centrum hangt een groot plakkaat met als tekst dat een REE NIET de vrouw van een HERT is...

Na Torfhaus volgt het mooiste stuk met een knuppelpad over een stukje prachtig hoogveen: Grosses Torfhausmoor. Hier onder andere kleine veenbes, lavendelhei, rijsbes. Ook veenbesparelmoervlinders. Daarna is de route wat saaier totdat we terug zijn bij het stuwmeer en via de andere kant van het meer terug lopen naar het beginpunt.

route Zorge; route Neue Steinbacher Teich; route Oderteich; foto's; natuur

Oderteich

12 juli: Zorge Wasserfall, Brocken

Vroeg wakker natuurlijk, en nadat ik eerst even op het balkon naar de goudvinken heb zitten kijken loop ik naar beneden en improviseer een wandeling. Ik loop de weg in waarlangs we gisteren door de "tom-tom" naar Zorge werden gestuurd: prachtig smal bochtig weggetje door stil dalletje. Goede keuze. Opnieuw allerlei plantensoorten die hier blijkbaar gewoon zijn, maar voor mij leuke verrassingen betekenen: donzige klit, moesdistel, lieve-vrouwe-bedstro, ruig klokje, framboos.

Een wandelbordje geeft aan dat dit de richting is van de "Zorge Wasserfall" dus ik loop nog een stukje door. Waar de weg de beek oversteekt is een klein parkeerterrein met een paar zandwegen het bos in. Dat leidt naar een prachtig klein zonnig valleitje met daarachter inderdaad een kleine waterval. Bij de waterval groeit bospaardenstaart. Mooie plek.

's Middags kiezen we voor een makkelijke, maar populaire bestemming: Brocken. Dat is de hoogste en opvallendste berg van de Harz. Een kale puist met bovenop een paar gebouwen en een station van de smalspoorbaan ("Brockenbahn"). Met een stoomtreintje kun je dus helemaal naar boven. Wij stappen in het treintje in Drei Annen Hohne, en dan kun je (na vijftig minuten in de trein) vanaf de top helemaal naar beneden terug lopen.

Brockenbahn naar Brocken

gele gentiaan alchemilla alpina

In de trein is het druk, en op Brocken zelf is het extreem druk. Het landschap is merkwaardig met enorme stukken voormalig naaldbos waar een bosbrand overheen is geweest. Het landschap wordt roze gekleurd door enorme hoeveelheden vingerhoedskruid. Op de top vallen de grote gele gentianen op. Verder veel oranje havikskruid, en bijvoorbeeld ook alchemilla alpina. Een lokale specialiteit is veelbloemig schaduwkruiskruid (senecio hercynicus). Ook een familielid van onze hengel: melampyrum sylvaticum. Het weer is mooi genoeg voor vlinders. De opvallendste zijn zilveren maan, bosrandparelmoervlinder, keizersmantel, rotsvlinder en boserebia. Even verderop de allermooiste: een groot geaderd witje.

bosrandparelmoervlinder groot geaderd witje

In eerste instantie gaat de route naar beneden via een asfaltweg waar behalve veel wandelaars ook fietsers gebruik van maken. Er is langs het pad van alles te zien. Verder naar beneden raken we de meeste andere toeristen kwijt, maar dan komen we ook meer in het bos te lopen en wordt de route wat saaier.

route Zorge Wasserfall; route Brocken; foto's; natuur

drukke weg vanaf Brocken naar beneden

rond Brocken

11 juli: Zorge

Vakantie! De eerste dagen zitten we in de Harz: Duits natuurgebied met bergen tot zo'n 1100 meter dat verrassend dichtbij is: niet veel meer dan vier uur rijden. We verblijven in een royaal appartement in het plaatsje Zorge, langs een heel steil omhoog lopend weggetje dat even voorbij ons "haus" overgaat in een bospad. Aan de achterkant van het huis groeit betonie op de berghelling.

Als we tegen drie uur zijn gearriveerd lopen we een rondje om de directe omgeving te verkennen. Klein dorpje in een dalletje met een mooie beek. Voormalig kuuroord is nu een museumpje. Beetje vergane glorie. In de jaren van de koude oorlog liep de grens met Oost-Duitsland niet ver hier vandaan. De Harz werd er door in tweeën gedeeld en daarom heeft de ontwikkeling van het gebied jarenlang stil gelegen.

In het bos op de berghelling vlak achter ons huis groeien een aantal voor ons Nederlanders opvallende soorten die hier blijkbaar niets bijzonders zijn: groot springzaad, een voor mij nieuwe walstro-soort (Galium sylvaticum), boswederik, bosmuur, paarbladig goudveil, muurhavikskruid, witte rapunzel, blaasvaren, etc, etc. Bij een klein parkje bij het voormalige kuuroord fladdert een dambordje rond, en bij de beek vliegt een grote gele kwikstaart op en neer.

Vanaf het eigen balkon zien we zwarte roodstaarten, goudvinken, boomklevers en appelvinken.

route ; foto's; natuur

Wassertretbecken, restand van voormalig kuuroord Zorge dambordje

10 juli: Ballastplaat en Lieveren

Niet fit. Gisteren zelfs een test gedaan, maar negatief. Gisteren was ook de uitgestelde CLIN. Niet naar Gent, maar online. Vanochtend toch maar op pad voor een kort rondje. 's Middags hangen op de bank, onze lokale held Bauke wint een touretappe. 's Avonds nog even naar Lieveren. Daar zit een krekelzanger (zeer zeldzaam) die zich onmiddellijk goed laat horen. Maar ik zie hem niet.

route Ballastplaat; route Lieveren; foto's; natuur

7 juli: Paterswoldse Meer

Eindelijk kunnen we weer eens afspreken met collega's. We starten om vijf uur bij Kaap Hoorn en lopen een rondje om het meer - net als vorig jaar. We zijn met zo'n twintig wandelaars, en een aantal sluit pas aan bij de picnic bij de molen (km 7). Het blijkt een heerlijke avond.

Op de fiets naar Kaap Hoorn fiets ik door de Onlanden waar de witwangstern zich alweer goed laat zien. Tegelijkertijd wordt mijn aandacht gevraagd voor twee (jonge?) vossen die op het fietspad drentelen.

route; foto's natuur; foto's collega's natuur

witwangstern witwangstern

vos paapje
tour around the lake

5 juli: Breebaartpolder

Het lijkt alsof het najaar hier al voorzichtig is begonnen: ik zie brilduikers (!), krombekstrandlopers, regenwulpen en grote groepen bonte strandlopers, bontbekplevieren en grutto's. Vooral het groepje van vijf brilduikers in de Eems vind ik bijzonder. Brilduikers zie ik normaliter midden in de winter.

route; foto's; natuur

4 juli: Jaap Deensgat

's Ochtends is het nog erg warm, benauwd. De verwachte regen laat op zich wachten. Die komt pas begin van de avond wanneer we verjaardagen vieren en de bbq hebben ingeruild voor bezorgde pizza's.

route; foto's; natuur

3 juli: Ameland

Na ontbijt loop ik alvast een kort rondje door de Buurderduinen. Als ik om een bosje loop sta ik plotseling enkele meters af van een (jonge?) buizerd die mij niet opmerkt. Boven me hoor ik een andere buizerd (ouder?) luid roepen. Ik kan van heel dichtbij foto's maken... Even later vliegt er ook nog een bruine kiekendief van zeer dichtbij langs.

Samen fietsen we naar strandovergang ter hoogte van het vliegveld bij Ballum, en daarvandaan lopen we heel leuk rondje door de Lange Duinen, langs een groot ven met vogelkijkhut, en langs het grote groene strand. Erg aardig.

Op de fiets via Hallum naar de Waddendijk en vandaar terug naar Nes. Nog even naar de strandtent en dan met de boot van 18:00 terug naar huis.

route Buurderduinen; route Lange Duinen; foto's; natuur

buizerd

Lange Duinen Lange Duinen

bruine kiekendief

2 juli: Ameland

Twee dagen naar Ameland, en het blijkt dat we daarvoor zo'n beetje de twee mooiste dagen van de week voor hebben uitgekozen. Eigen fietsen mee. Na de oversteek fietsen we even naar het hotel om alvast een tas af te geven, en dan naar het strand bij Nes voor koffie met broodje. Dan met de fiets richting Het Oerd en daar lopen we mooi afwisselend rondje door duinen, over het strand, en langs de kwelder. Hierbij neem ik even een ommetje door de duinen om een bijzondere soort te zien: vals muizenoor. Er fladdert ook een kleine parelmoervlinder rond.

Terug naar het hotel om in te checken. Het hotel ligt direct naast het voormalige subtropische zwemparadijs, dat al sinds 2002 staat weg te rotten als symbool van de falende Amelandse dorpspolitiek. We eten in de strandnet en daarna fietsen we nog een stuk in westelijke richting tot de Ballumer Blinkerd. Ik fiets op de terugweg nog even om langs de Waddendijk waar het prachtig is (zie de spiegelfoto's). 's Avonds op terras in Nes waar het met een vuurtje op tafel nog lang genoeglijk is.

route ; foto's; natuur

lepelaar sint-jacobsvlinder

tureluur

jonge kokmeeuw bergeend

1 juli: Eexterveld

Gesprekje met dame die hier aan het werk is: bepalen of een aantal bijzondere soorten hier nog voorkomen.

route ; foto's; natuur

terug naar Juni 2021


navigation backward Reacties: G.J.M.van.Noord@rug.nl Andere afleveringen navigation forward


Copyright: de teksten van de looblog zijn "public domain". De foto's zijn beschikbaar onder de Creative Commons "Attribution, No derivatives" licentie.